کمک به فرد مبتلا به اختلال خود زشت‌انگاری

اختلال خود زشت‌انگاری و یا body-dysmorphic disorder که در زبان انگلیسی به اختصار BDD نامیده می‌شود، به این معنی است که فرد تصویر ذهنی نادرستی از بدن خود دارد. فرد مبتلا تصور می‌کند که برخی از ویژگی‌های جسمانی او غیرطبیعی، بدون جذابیت یا حتی ناهنجار هستند درحالیکه عضو یا اندام مورد نظر کاملا طبیعی است یا در قیاس با عذابی که برای فرد ایجاد کرده، مسئله بسیار جزئی است.
از دید یک فرد خارجی، شخصی که مبتلا به اختلال خود زشت‌انگاری است، به نظر خودشیفته می‌آید و بسیار دوست دارد تا مرتبا خود را در آینه چک کند و همیشه به خودش برسد، اما حقیقت این نیست؛ وقتی شخص مبتلا به این اختلال، رو‌به‌روی آینه به خود نگاه می‌کند، از این کار لذت نمی‌برد. بلکه در درونش در حال رنج کشیدن است زیرا نقصی را می‌بیند که آزارش می‌دهد و یا هنگامی‌که به طور وسواس گونه، مراسم خاصی را برای آماده شدن و بیرون رفتن باید اجرا کند، این نشان دهنده سطحی بودن او نیست.
حتی ممکن است فرد مبتلا به اختلال خود زشت‌انگاری، اگر مراسم مورد نظرش را کاملا و صددرصد صحیح اجرا نکند، به طور وسواس گونه‌ای پای خود را از در خانه بیرون نگذارد.
– آیا مثل همیشه موهایم را شانه زدم؟
– به همان اندازه همیشگی موهایم را سشوار زدم؟
– آیا آرایش صورتم همانی هست که باید باشد؟
-زاویه یقه لباسم دقیقا همانی است که باید باشد؟
-آیا در این لباس، باسنم آن طوری‌که می‌خواهم نشان داده می‌شود یا نقص آن مشخص است؟
حتی سلفی گرفتن هم ممکن است اختلال خود زشت‌انگاری را در کسانی که دچارش هستند، به‌طور حادتری تقویت کند، چون امکان دارد بازخورد خوبی را از نمایش عکس‌های خود در شبکه‌های اجتماعی دریافت نکنند و درنتیجه خودشان را زشت‌تر تصورکنند.

قطعاً افراد درگیر با این اختلال، باید کمک تخصصی دریافت کنند، اما نقش شما به عنوان یک دوست، یک معشوق و یا یکی از اعضای خانواده فرد مبتلا چه باید باشد؟

۱. به یاد داشته باشید که این مشکل ربطی به خودبینی فرد ندارد، حتی اگر اینگونه به نظر برسد. افرادی که از اختلال خود زشت‌انگاری رنج می‌برند و احساس خجالت می‌کنند، دوستانشان به آن‌ها می‌گویند که پوچ و سطحی هستند، اما آن‌ها قادر به توقف وسواس خود نسبت به ظاهرشان نیستند. اختلال خود زشت‌انگاری به اندازه افسردگی، اضطراب و دیگر اختلال‌های جسمی و روحی-روانی، واقعی است و وجود دارد.

۲. به یاد داشته باشید که افراد وقتی یک نوع اختلال روحی-روانی را تجربه می‌کنند، ممکن است به نظر خودخواه برسند. والدینی که فرزندان مبتلا به این اختلال را دارند، اغلب از این شکایت می‌کنند که فرزندانشان بر روی خودشان تمرکز می‌کنند و در فعالیت‌های خانوادگی مشارکتی ندارند. سعی کنید عزیز خود را که مبتلا به این اختلال است تشویق کنید تا در فعالیت‌ها شرکت کند. راه‌هایی پیدا کنید تا از انزوای آن‌ها کم کنید. به یاد داشته باشید که عشق بی‌قید و شرطی را نثار آن‌ها کنید و این اجازه را به آن‌ها بدهید تا در مورد کشمکش‌ها و تجربیاتشان از اختلال خود زشت انگاری حرف بزنند. صبور و حمایتگر باشید. رابطه مثبت و نزدیکی را با آن‌ها حفظ کنید زیرا آن‌ها به شما نیاز دارند.

۳. فراموش نکنید که مبتلایان به خود زشت‌انگاری، بینش ضعیفی نسبت به درک بدشکلی خود دارند. سعی نکنید با صحبت کردن دیدگاه آن‌ها را تغییر دهید. مهم نیست چه بگویید آن‌ها با جواب شما راضی نخواهند شد.
ممکن است بارها از شما سوال‌هایی بپرسند تا احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند. اطمینان طلبی یک اضطرار است که کمکی به آن‌ها نمی‌کند. نیاز آن‌ها را برای اطمینان طلبی را به رسمیت بشناسید اما بخشی از آئین و مراسمی که مبتلایان معمولا درگیر آن می‌شوند، نشوید.

۴. نسبت به این اختلال آگاهی کسب کنید و اطلاعات خود را بالا ببرید و علائم بیماری را درک کنید. اختلال خود زشت‌انگاری می‌تواند به یک بیماری ناتوان کننده تبدیل شود. اگر ممکن است اطلاعاتی که کسب می‌کنید را با آن‌ها به اشتراک بگذارید. اما برایشان سخنرانی نکنید و مجبورشان نکنید تا چیزی را انجام دهند. به آن‌ها کمک کنید تا مزایای مصرف داروهای تجویز شده توسط فرد متخصص را در نظر بگیرند. با صبوری، آن‌ها را تشویق کنید تا قدم‌های هرچند کوچکی به سمت تغییر بردارند و برای دریافت کمک تخصصی اقدام کنند.

۵. خودتان را نادیده نگیرید. حمایت از فرد عزیزی که مبتلا به اختلال خود زشت‌انگاری است، نیازمند صبر فراوان می‌باشد و این می‌تواند باعث خستگی جسمی و روحی شما شود. برای خود وقت بگذارید ورزش کنید یا به سرگرمی‌های مورد علاقه‌تان بپردازید. با دوستان و اعضای خانواده که می‌توانند از نظر عاطفی شما را حمایت کنند در تماس باشید. حتی اگر نیاز است، برای حفظ نگرش مثبت در خود، در مواجهه با این چالش‌ها، از یک فرد متخصص کمک بگیرید. و از همه مهم‌‌تر هرگز امید خود را از دست ندهید.

راه‌های ارتباط با ما:
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)