– به خدا باور داری؟
– نه، ندارم. من فکر می‌‌کنم این معقولانه نیست که کسانی‌ رو که جوان هستن، بذاری بمیرن و پیر و فرسوده ها رو، تو بیمارستان که خدا خدا می‌کنن زودتر بمیرن رو زنده نگه داری!
– فکر می‌کنی‌ در مواقع بحرانی ممکنه به خدا رو بیاری؟
– آره، نمی‌دونم چرا. ولی‌ فکر می‌‌کنم که از یه جایی می‌تونم کمک بگیرم.
– آخرین باری که دست به دعا‌ بردی، کی‌ بود؟
– سال پیش، که می‌خواستم در امتحان آخر تحصیلم قبول شم. وگرنه، معمولا دعا‌ نمی‌‌کنم.

طبق تحقیقاتی‌ که صورت گرفته، یک دهم دانمارکی‌ها که به خدا ناباوری خود اذعان دارند، در مواقع بحرانی و بیماریهای حاد، دست دعا‌ به سوی خدا یا نیروی ماورالطبیعه دیگری بلند می‌‌کنند. محققی مذهبی، این امر را “مذهبی‌ بین زمین و آسمان” نامیده است. در دانمارک‌، مسیحیت به سرعت در حال تضعیف شدن است. هرگز تا این حد، مردم از زیر پوشش کلیسا بیرون نیامده بودند. مردمی که از غسل تعمید فرزندانشان خودداری می‌‌کنند و مانع گرویدن نوجوان‌شان به مسیحیت هستند. در تحقیقاتی‌ که You Gov برای روزنامه BT و Metroxpress انجام داده است، ۵۰ در صد مردم ادعا دارند که به خدا و نیرو‌های آسمانی باور ندارند. در عین حال، ۱۰ در صد از این تعداد، خود را اتیستی می‌دانند که طی‌ دو سال گذشته، در مواقع بحرانی یا بیماری سخت، دست دعا‌ به سوی آسمان بلند کرده اند. طبق اظهارات Marie Vejrup Nielsen، محقق مذهب در دانشگاه شهر Aarhus در دانمارک‌، زمانی‌ که مردم خدا نا باور به دعا‌ کردن روی می‌‌آورند، جائی بین زمین و آسمان دین خود را می‌‌یابند که نیازشان را در آن لحظه بر طرف می‌‌کند. اینطور است که آدم ترکیبی‌ از مذهب آسمانی را با نیاز زمینی‌ خود منطبق می‌‌کند و چیزی بینابینی می‌‌سازد، آنطور که نیاز خود و اطرافیانش را جوابگو باشد.
بنا به گفته‌های اسقف “Tine Lindhardt” در “سازمان کلیسای مردم”، این امر بی پرینسیپی نیست که ناگهان به خدا روی آوریم، زمانی‌ که می‌‌بینیم “خانه در حال سوختن است. “برای ما انسانها که در لحظه‌های بحرانی حرف برای گفتن کم می‌‌آوریم، ،این خیلی‌ طبیعی است که چنین رفتاری از خود نشان دهیم؛ هر چند باورمند نباشیم. این لحظات می‌‌توانند اوقات شادمانی ما باشد و یا غم و اندوه ما.”
.
مقاله از: “Bo Weile” – “Daniel Seistrup”
در روزنامه دانمارکی مترو اکسپرس – ، سه‌شنبه دوم ماه می 2017

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)