«اقتصاد فساد در اقتدارگرايي انقلابي به‌صورت « غصب انحصاري كل توليد اجتماعي» و «مال خودسازي كليه مناصب دخيل در تنظيم و كنترل زندگي» از جانب «خودي‌ها» خود را نشان مي‌دهد. اين شرايط منجر به توليد، شكل‌گيري و دوام يك رانت همه‌جانبه و ادامه‌دار در دسترسي به مناصب اداري، تحصيل، امتيازات اجتماعي، پاداش شغلي و… خارج از مدار رقابت، امتحان و شايستگي حرفه‌اي مي‌گردد. اگرچه اين شرايط منجر به رواج پديده‌هاي بیمارگونه‌ای چون آشنا پروری، نوچه گرايي، سوء تخصيص و انحراف از وظايف رسمي به خاطر منافع فردي، باندي و منزلتي به‌صورت يك امر عادي و روزمره مي‌شود؛ ولي بايستي اذعان کرد كه در عمل اقتصاد فساد اقتدارگرايي انقلابي حوزه بسيار گسترده‌تر و دامنه نفوذ بسيار عمیق‌تری را شامل شده و عوارض سوء خود را در تمامي سلول‌های جامعه مستقر مي‌سازد…» این بخشی از یکسری مقالاتی بود که در سال ۸۵ تحت عنوان «اقتصاد فساد و تمامیت‌خواهی انقلابی» در صفحات تحت مدیریت من در روزنامه سرمایه منتشر می‌شد.

Bahman-Amouei

ساختار حقوقی، اداری و فنی و کارکرد عملی جمهوری اسلامی رسیدن به این نقطه را اجتناب‌ناپذیر می‌کرد. ولی روی کار آمدن احمدی‌نژاد و حامیان فکری و عملی او در سال ۱۳۸۴، زمان رسیدن به این نقطه حیاتی را بسیار جلو انداخت.

آبشخور مشترک تمام اصلاح‌طلب‌های دولتی و حکومتی و محافظه‌کارانی که خود را این روزها اصولگرا می‌نامند ، رانت‌خواری و مال خودسازی مناصب و موقعیت‌ها و امکانات اجتماعی و اقتصادی کشور است . یکی کم و دیگری زیاد . اما در این نقطه باهم مشترک‌اند.

ازاین‌رو از هیچ‌کدام از کسانی که به‌نوعی از این رانت برخوردار بوده‌اند ، نمی‌توان انتظار کمترین اقدامی جهت کاهش فساد داشت . فسادی که سال‌ها است سیستمی ، همه‌گیر و عمومی شده است. از این زاویه دولت روحانی تفاوت معنی‌داری با اصولگرایان ندارد و تنها شکل و ظاهر رفتارش با آن‌ها متفاوت است.

البته با این تفاوت که این دولت با استفاده از توان و ظرفیت ضد فساد ، ضد دروغ و خواست شفافیت سازی و پاسخگویی جنبش سبز خود را بالا کشید و همچنان هم از همان انرژی نیرو می‌گیرد. در غیر این صورت بسیاری از اعضای این دولت حتی نمی‌توانستند در انتخابات شورای شهر محل تولدشان رأی بیاورند. چه برسد به وزارت و ریاست جمهوری .جنبش سبز ،جنبشی بود که ازنظر شعارها و ظرفیت‌ها و رهبران اصلی آن ،به‌نوعی سالم‌ترین و کم حاشیه‌ترین و ضد فسادترین جنبش و حرکت اجتماعی شکل‌گرفته در سال‌های پس از جمهوری اسلامی است . راز مواجه خشن و سرکوب خونین آن را هم باید در همین ویژگی آن دانست.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)