لوبیاکاران در آستانه فصل برداشت؛ هزینههای سنگین، سود ناچیز
همزمان با آغاز فصل برداشت لوبیا در بسیاری از مناطق کشور، شماری از لوبیاکاران از افزایش شدید هزینههای تولید گلایه دارند. به گفته آنان، هزینه برداشت هر هکتار به حدود ۴۵ میلیون تومان رسیده است. هزینههای کاشت، آبیاری و مبارزه با آفات نیز فشار سنگینی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. آنان نگراناند قیمت خرید محصول، پاسخگوی این هزینهها نباشد. برخی کارشناسان نیز هشدار میدهند تداوم این روند میتواند لوبیاکاران را به آستانه زیان نزدیک کند.
چرا هزینه تولید لوبیا امسال اینقدر افزایش یافت؟
لوبیاکاران در ماههای اخیر با کمبود آب و گرمای شدید هوا دستوپنجه نرم کردهاند. هزینه سوخت برای آبیاری و ادوات کشاورزی نیز در همین بازه افزایش یافته است. این عوامل، هزینه نهایی تولید هر هکتار لوبیا را بهطور محسوسی بالا بردهاند.
در همین حال، هزینه سموم، کود و ادوات همچنان روند صعودی داشته است.
بر اساس گزارشهای اخیر، اختلاف قیمت لوبیا در بازار به بیش از ۱۱۳ درصد رسیده است؛ آنهم در شرایطی که ارز مبادلهای برای واردات این محصول تخصیص یافته است. این فاصله قیمتی، پرسشهای زیادی درباره سهم واقعی لوبیاکاران از قیمت نهایی ایجاد کرده است.
برخی گزارشها نیز از فاصله چشمگیر میان قیمت خرید از مزرعه و قیمت فروش به مصرفکننده خبر دادهاند. طبق این گزارشها، هر کیلوگرم لوبیا حدود صد هزار تومان از کشاورز خریداری و در نهایت چند برابر آن به مردم فروخته میشود. این اختلاف، نشان میدهد بخش زیادی از سود فروش، نصیب تولیدکننده نمیشود. به عبارت دیگر دلالان حکومتی در این بین سود بیشتری از لوبیاکاران میبرند.
پیشبینی میشود اگر روند فعلی عرضه و قیمتگذاری ادامه یابد، بازار حبوبات در هفتههای آینده با افزایشهای زیادی همراه باشد. اما این افزایش قیمت در بازار، الزاماً به معنای بهبود درآمد لوبیاکاران نیست. بخش عمده این افزایش، در مراحل بعدی زنجیره توزیع جذب میشود.
کمبود آب و گرمای هوا؛ فشار مضاعف بر لوبیاکاران
ماههای ابتدایی فصل زراعی امسال با کمبود آب و دمای بالا همراه بود. این شرایط، هزینه آبیاری را برای لوبیاکاران بهطور قابل توجهی افزایش داد. بسیاری از کشاورزان ناچار شدند بخش بیشتری از منابع مالی خود را صرف تأمین آب کنند.
در برخی استانها، توسعه روشهای نوین آبیاری توانسته بخشی از این فشار را کاهش دهد. بر اساس گزارشها، استفاده از بذر اصلاحشده و کشت مکانیزه نیز مصرف آب و بذر را در برخی مزارع لوبیا پایین آورده است. با این حال، این اقدامات هنوز در همه مناطق کشور اجرا نشده است.
نتیجه این شرایط برای لوبیاکاران، تلفیقی از هزینههای بالای انرژی، آب و نهادههاست. کشاورزانی که به این امکانات جدید دسترسی ندارند، همچنان با هزینه تولید بسیار بالاتر روبهرو هستند. این نابرابری میان مناطق مختلف کشور، بر شدت مشکلات لوبیاکاران افزوده است. این نمونهای از تبعیض در سیاستگذاری حکومتی میباشد.
هشدار به آینده تولید: اگر امسال کشاورز زیان کند، چه میشود؟
رئیس انجمن حبوبات کشور هشدار داده است نباید صرفاً به پایین بودن قیمت برای مصرفکننده خوشحال بود. به گفته او، اگر لوبیاکاران امسال متضرر شوند، ممکن است سال آینده محصول دیگری بکارند. نتیجه چنین تصمیمی، احتمال کمبود و جهش قیمت در سالهای بعد خواهد بود.
این هشدار، دقیقاً همان نگرانی لوبیاکاران را تأیید میکند: افزایش هزینه تولید، بدون افزایش متناسب در قیمت خرید. اگر این روند ادامه یابد، انگیزه کشت این محصول استراتژیک برای بسیاری از کشاورزان از بین خواهد رفت.
در نهایت، این پرسش باقی میماند که چگونه ممکن است هزینه تولید هر سال چند برابر شود، اما هنگام برداشت، تمام فشار بر دوش تولیدکننده بماند. اگر کشاورزی برای لوبیاکاران سودآور نباشد، ورشکستگی آنان دور از انتظار نیست؛ پیامدی که در نهایت مستقیماً به سفره مردم خواهد رسید. در حالی که حکومت برای بهبود این وضعیت هیچ اقدامی انجام نمیدهد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.