کیفیت غذای دانشگاهها در آستانه سال تحصیلی جدید؛ اعتراض دانشجویان در سراسر کشور
کیفیت غذای دانشگاهها بار دیگر در آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۵ به یکی از مهمترین دغدغههای دانشجویان ایرانی تبدیل شده است. در نخستین روز مهرماه، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه غذای خود را در اعتراض به وضعیت نامناسب سلف دور ریختند. این اتفاق تنها یکی از چند نمونه مشابه در دانشگاههای مختلف کشور است که با آغاز سال تحصیلی جدید دوباره بروز کردهاند. همزمان، شوراهای صنفی دانشجویی در نامهای رسمی به وزیر علوم خواستار بازنگری در نرخ و کیفیت غذای دانشجویی شدند. این اعتراضها در شرایطی رخ میدهد که طرح تازه یارانه غذایی نیز با نگرانیهای جدی دانشجویان روبهرو شده است.
آغاز سال تحصیلی و موج تازه اعتراضها به سلف دانشگاهها
در نخستین روز مهرماه، شماری از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در اعتراض به کیفیت غذا، غذای خود را دور ریختند. آنان مدعی شدند در برخی ظروف، کرم و سوسک مشاهده کردهاند. معاونت دانشجویی و فرهنگی این دانشگاه در پاسخ به پیگیری خبرنگاران، تماس تلفنی را قطع کرد و توضیحی ارائه نداد.
این ماجرا تصویری آشنا از فضای دانشگاههای ایران در ابتدای هر سال تحصیلی است. ظرفهای فلزی چیدهشده در صفهای طولانی، نشانهای تکراری از اعتراض به کیفیت غذاست که هر سال با جزئیات تازهای بازتولید میشود. مشکل تغذیه دانشجویی صرفاً به یک دانشگاه محدود نیست و در سالهای اخیر بارها گزارش شده است.
افزایش مکرر قیمت غذای دانشجویی و سیاستهای متفاوت مدیران دانشگاهی، بر دامنه نارضایتی افزوده است. کاهش روزبهروز کمیت خدمات نیز به یکی از محورهای اصلی شکایت دانشجویان بدل شده است. سلفهای دانشگاهی، به گفته ناظران، همچنان محل دائمی تنش میان دانشجویان و مدیریت دانشگاهها باقی ماندهاند.
کیفیت غذای دانشگاهها؛ افت همزمان با افزایش قیمتها
شوراهای صنفی-رفاهی دانشجویان کشور در نامهای به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، نسبت به افزایش محسوس نرخ غذای دانشجویان نوبت دوم هشدار دادند. آنان خواستار بازنگری این نرخها با توجه به قدرت خرید خانوارها شدند. این نامه نشان میدهد نگرانی از کیفیت غذای دانشگاهها اکنون با نگرانی از هزینه آن گره خورده است.
بر اساس این گزارش، در قانون بودجه سال ۱۴۰۵ حدود ۲۲ هزار میلیارد تومان برای حوزه تغذیه دانشجویی در نظر گرفته شده است. با این حال، یارانه اختصاصیافته به وعده صبحانه از ۱۲۰ هزار تومان به ۱۰۰ هزار تومان کاهش یافته است. این کاهش، در تضاد با وعدههای پیشین مسئولان درباره بهبود وضعیت تغذیه دانشجویی قرار دارد.
همزمان، شیوهنامه اجرایی جدیدی برای پرداخت یارانه غذای دانشجویی ابلاغ شده که هدف رسمی آن ساماندهی خدمات تغذیه و ارتقای کیفیت غذای دانشگاههاست. کنترل کیفیت و کمیت غذا و افزایش شفافیت مالی، از محورهای اعلامی این شیوهنامه است. با این حال، فاصله میان اهداف اعلامی و تجربه روزمره دانشجویان همچنان محل تردید است.
طرح جدید یارانه نقدی غذا و نگرانی دانشجویا
وزارت علوم قصد داشت از مهرماه امسال، شیوه تخصیص یارانه غذای دانشجویی را دگرگون کند. بر اساس این طرح، یارانهای که پیشتر از مسیر دانشگاه به سلف میرسید، باید مستقیماً به کیف پول الکترونیکی دانشجو منتقل میشد. هدف اعلامی این تغییر، افزایش حق انتخاب دانشجو و بهبود کیفیت غذا بود.
اما این طرح پیش از فرارسیدن مهرماه به بازبینی سپرده شد و دانشگاهها فعلاً با همان شیوه پیشین به دانشجویان غذا میدهند. جمعی از دانشجویان در نامهای خواستار توقف کامل این طرح شدند. آنان هشدار دادند حذف سلف یکپارچه میتواند به تعمیق شکاف طبقاتی میان دانشجویان بینجامد.
نگرانی دیگر دانشجویان، از دست رفتن نظارت مستقیم دانشگاه بر بهداشت غذاست. به باور آنان، با خروج سلف از چرخه دانشگاه، دانشجو به مشتری بدون مرجع رسیدگی در بازار آزاد تبدیل میشود. تعیین مبلغ ثابت برای کل کشور نیز، بدون توجه به تفاوت هزینههای زندگی در شهرهای مختلف، از دیگر انتقادهای مطرحشده است.
واکنش نهادهای دانشجویی و عملکرد مسئولان
شوراهای صنفی دانشگاههای مختلف، از جمله دانشگاه تهران، بارها نسبت به کیفیت غذای دانشگاهها به مسئولان تذکر دادهاند. در یکی از این موارد، دبیر شورای صنفی دانشگاه تهران در نامهای رسمی خواستار اصلاح فوری سامانه رزرو غذا و بهبود کیفیت آن شد. این نامهها معمولاً با وعده بررسی از سوی معاونان دانشجویی همراه بودهاند.
در مقابل، مسئولان وزارت علوم ضمن پذیرش بخشی از نارضایتیها، از اجرای طرحهایی مانند مشارکت بخش خصوصی در رستورانهای دانشجویی سخن گفتهاند. هدف اعلامی این اقدامات، افزایش نظارت و تنوع غذایی عنوان شده است. با این حال، بازگشت مکرر حوادثی مانند ماجرای دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، تردیدهایی را درباره اثربخشی این وعدهها ایجاد کرده است.
بررسی روند چندساله نشان میدهد کیفیت غذای دانشگاهها، بهرغم صدور بخشنامهها و شیوهنامههای متعدد، همچنان معضلی تکرارشونده است. فاصله میان اسناد اجرایی و تجربه عینی دانشجویان، بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که آیا نظارت واقعی بر خدمات تغذیه دانشگاهی وجود دارد یا خیر.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.