violence_free-zone

بسیاری از جوامع که اهمیت مقابله با خشونت خانگی را درک کرده‌اند مدل‌هایی برای حل این مشکل را داشته باشند را طراحی کرده‌اند. دراوایل دهه هشتاد گروهی در «مینه سوتای شمالی»‌ به فکر راه خلاقانه‌ای برای کاهش خشونت خانگی افتادند و نام آن را مدل «دولوث» گذاشتند.

مدل دولوث چیست؟

مدل دولوث یا پروژه مداخله در خشونت داخلی برنامه‌ای که با هدف کاهش خشونت خانگی علیه زنان تدوین شد. این مدل به نام شهری در شمال ایالت مینه‌سوتا که آن تدوین و اجرایی شد مشهور شد.

دولوث راه خلاقانه‌ای برای تامین امنیت برای قربانیان است. راهی که همچنین خشونت‌گران نیز پاسخگوی اشتباه و رفتارهای خود باشند. مدل دولوث شیوه پویایی از تفکر و عمل است که چگونه اعضای جامعه دست به دست هم می‌دهند تا خشونت خانگی در یک جامعه زیاد یا کم شود. به عبارتی در این شیوه می‌توان با ایجاد هماهنگی و همیاری در نهادهای مختلف اجتماعی با خشونت مبارزه کرد‌.

جامعه‌ای که از رویکرد مدل دولوث پیروی می‌کند از مسیر این هماهنگی همه جانبه تفکر و عمل زیر را گام به گام در میان افراد و نهادها جا می‌اندازد که‌: تقصیر را از گردن قربانی بردارد و فرد متجاوز را پاسخگو کند.

سیاست‌ها و رویکردهای مجازات افراد خشونت‌گر و تامین امنیت قربانیان در تمام سیستم قضایی و پلیس و نهادهای حمایتی و سیستم‌های حقوقی تا داداگاه‌ها جا افتاده و به اشتراک گذاشته شده و همگانی شود.

تجربیات و صدای زنان و قربانیان خشونت خانگی که آزار دیده‌اند در خلق سیاست‌ها و رویکردها و برنامه‌ریزی‌ها در نظر گرفته شده و دارای اولویت باشد.

در مدل دولوث تلاش بر این است تا شرایط اجتماعی طوری تغییر کند که استفاده از ابزارهای قدرت و کنترل توسط افراد خشونت‌گر و مردان از میان برود و زنان توانمند شوند.

همچنین از راه این مدل طریق گروه‌های آموزشی که توسط دادگاه‌ها مشخص شده‌اند، به فرد متخاصم فرصت اصلاح و تغییر می‌دهد.

مکالمات و مناظره‌هایی میان نمایندگان سیستم قضایی و پلیس و شوراها و اعضای جامعه و قربانیان برقرار می‌کند تا فاصله میان آن را کم کرده و آن ها را نسبت به خشونت خانگی حساس و همراه کند.

چرا مدل « دولوث» مفید است؟

این مدل در مینه‌سوتای شمالی موفق بود زیرا ریشه در تجربیات قربانیان داشت و می‌تواند در مناطق دیگر هم موفق باشد به دلیل آنکه با جامعه ارتباط موثر دارد .

اتفاقی که می افتد عبارتند از :

نهادهای دولتی، غیردولتی، دادگاهها ،پلیس ،قضات نهادهای ذی‌ربط با هم همکاری میکنند تا رویکردهای تازه‌ای پیدا کنند.

زمانی که آن‌ها با هم کار می‌کند تا سیاست‌ها و رویکرد‌های تازه خلق کنند نیروی بیشتری برای پیگیری و مجازات افراد خشونت‌گر پیدا می‌کنند .

همه این نهادها و ارگان‌ها در شناسایی و پر کردن فاصله‌هایی که به زنان آسیب می‌رسانند نقش دارند.

حفاظت از زنان

مدل دولوث می تواند از زنان محافظت کند زیرا برخواسته از تجربیات و صدای خود زنان است .

گاهی اوقات سیاست‌ها یا نقشه‌هایی طرح شده‌اند و تصور می‌شود که با این سیاست‌ها می‌توان به قربانیان و زنان خشونت دیده کمک کرد ولی در واقع آنها خسارت بیشتری وارد می کنند . رویکرد مدل دولوث صدای قربانیان در هر منطقه و شهری را مرکز ساستگذاری و طراحی قرار می دهد و نسخه ای برای همه کشور نیست . با نظر خواهی و نیاز سنجی قربانیان و حامیان و متخصصانی که از نزدیک با آن ها کار می کنند طراحی می شود .

در این مدل برای کمک به زنان، به مردان متخاصم کمک می کنند تا تغییرکنند .

زمانی که مدل دولوث شروع شد بعضی از زنان به آن‌ها گفتند که نیاز به کمک دارند تا بتوانند شوهران خود را تغییر دهند بنابراین مدیران اجرایی برنامه اقدام به تشکیل دوره‌های آموزشی عدم خشونت کردند. در این دوره ها به مردان کمک شد تا به رفتارها و تمایلات و باورها و پیامد های اعمالشان نگاهی دوباره کنند تا متوجه تاثیر این رفتارها بر شریک زندگی خود بشوند. همچنین کمک شد تا ریشه رفتارهای خود را شناسایی کنند . برنامه هایی کاربردی که منطبق بر شرایط آن ها طراحی شده بود .

برنامه دولوث با تحقیق و تکرار تایید شده است که می‌تواند موثر باشد و تحقیقات نشان می‌دهد که با اجرای تمامی اجزای مدل دولوث ۶۸ درصد از افراد متخاصمی که از غربال سیستم عدالت جرائم دولوث و کلاس های مردان بدون خشونت عبور می کنند پس از خروج حداقل تا هشت سال در سیستم ظاهر نمی شوند.

جوامعی که اجزای مدل دولوث را به کار گرفته اند کاهش چشمگیری در آمار مجدد آزار نشان می دهند.

حال سوال اینجاست اگر زمانی بخواهیم سیاستگذاری عمومی برای مقابله با خشونت خانگی داشته باشیم چه مدلی برای جامعه‌ای چون ایران دارای اهمیت است و اساسا بدون مدل سازی می توان با آسیب بزرگی چون خشونت خانگی مقابله کرد؟

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)