توافق جریان‌های سیاسی داخل حکومت برای روشن نشدن حقیقت درباره اعدام‌های دهه شصت

در بسیاری از نامه‌هایی که طی این سه دهه به مقامات داخلی و بین‌المللی نوشته شده، خانواده‌های اعدام شدگان دهه شصت به صراحت اعلام کرده‌اند که خواستار دانستن چرایی اعدام عزیزان‌شان هستند. آنها در روز ۵ دی ماه ۱۳۶۷ کمتر از یک ماه پس از اعلام خبر اعدام‌ها در نامه‌ای به حسن حبیبی، وزیر وقت دادگستری از او سوال کرده بودند: «کدام محکمه، به چه اتهامی، در چه تاریخی، حکم اعدام عزیزان ما را صادر کرده است؟» آنها همچنان از وزیر دادگستری خواسته بودند که: «تاریخ محاکمه، مدتی که محکمه مشغول بررسی پرونده هر یک از قربانیان بوده، دلیل محاکمه دوباره و محل محاکمه برای تک تک قربانیان اعلام دارید.» این سوالات در نامه‌های بعدی خانواده‌ها به محمد خاتمی و حسن روحانی، روسای جمهور ایران نیز اعلام شد و همچنان بی‌پاسخ مانده است.
آیدین اخوان که پدرش در سال ۶۷ اعدام شده، می‌گوید که این اعدام‌ها برای او یک نقطه مبهم تاریخی است و می‌خواهد بداند که چه روندی سیاسی در پشت پرده، منجر به این اعدام‌ها شده و جنگ نیروهای سیاسی در داخل جمهوری اسلامی، فرآیند تثبیت جمهوری اسلامی، جنگ و این وقایع کلان جریان‌های سیاسی چه تاثیری در وقوع اعدام‌ها داشته است. آیدین اخوان با بیان اینکه در داخل ایران امکان رسمی برای روشن شدن این نقاط مبهم وجود نداشته، می‌گوید: «غیر از کسانی که در قدرت بوده‌اند و مسئولیت داشته‌اند، حتی برای کسانی که بعدها در اپوزیسیون قرار گرفتند و در آن دوران در موقعیتی بوده‌اند که از جریان مطلع بودند نیز تا همین امروز، اینها همه به عنوان راز مگو باقی مانده و انگار تمام جریان‌های سیاسی داخل حکومت که الان با هم دشمن شده‌اند هم هنوز سر آن نقطه اشتراک دارند و یک توافقی بین‌شان است که نه فقط در مورد این مسئله بلکه در مورد بقیه اتفاقات دهه شصت در آن فرآیند ده ساله اول حکومت برای تثبیت، حرفی نزنند و هنوز نقاط تاریک‌اش باید تاریک بماند.»

*بخشی از گزارش «داستان ناتمام مادران و خانواده‌های خاوران؛ سه دهه جست‌وجوی حقیقت وعدالت» از انتشارات «عدالت برای ایران»
http://bit.ly/1OLKrqQ

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)