ترکیه از “برگ پناه جویان” برای ایجاد فشار بر اتحادیه اروپا استفاده می کند و اتحادیه اروپا نیز نشان داده که در این زمینه فشار پذیر بوده و آماده است تا مذاکره کرده و امتیاز دهد و بر تحولات داخلی این کشور چشم فرو ببندد. در دو نشست سران اتحادیه اروپا، یکی در بیست و نهم نوامبر و دیگری در روز هفدهم و هجدهم دسامبر 2015 احمد داووداغلو نخست وزیر ترکیه رسما دعوت شد. این در حالی است که ترکیه عضو اتحادیه اروپا نیست. دلیل: اتحادیه اروپا به ترکیه نیاز دارد. ترکیه مسیر اصلی گذر پناه جویانی است که با عبور از آبهای مرزی، خود را به اتحادیه اروپا/یونان رسانده و می توانند از آن طریق به طرف دیگر کشورهای اروپای غربی حرکت کنند. در چند ماه گذشته نزدیک به یک میلیون پناه جو از این طریق وارد آلمان شده اند. سوئد نیز بعد از آلمان پذیرای بیش از صد هزار پناه جو بوده است. در حالی که عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا سالهاست عملا راکد مانده است، اینک خود اتحادیه اروپا مجددا اعلام آمادگی کرده است تا این موضوع را مورد بررسی مجدد و سریعتر قرار دهد.

از طرف دیگر بعد از ترور و کشتار در پاریس در سیزدهم نوامبر امسال، با تلاش فرانسه ائتلافی شکل گرفته که هدف خود را نابودی دولت اسلامی در سوریه و عراق اعلام کرده است. الزام اجرای این هدف استفاده از آسمان و زمین ترکیه است. پایگاه هوائی ترکیه در اینجرلیک در ترکیه مرکز اصلی استقرار نیروهای هوائی این ائتلاف می باشد.

درست در چنین زمانی که غرب/ اتحادیه اروپا بیش از هر زمان دیگر به ترکیه نیازمند است، رجب طیب اردوغان موقعیت را برای تثبیت حکومت خودکامه خود مناسب می بیند: در چند هفته اخیر و به موازات نزدیکی بیشترِ اتحادیه اروپا به ترکیه اردوغان دستور حمله به روزنامه نگاران و مطبوعات و رسانه های غیر وابسته را صادر کرده و صدها نفر از مخالفین دستگیر شده اند. در یک ماجراجوئی نظامی ارتش ترکیه با تسلیحات سنگین تا نزدیکی موصل در عراق لشکر کشی کرده است.

همزمان، ارتش ترکیه بطور سیستماتیک به اشغال برخی شهرها در کردستان، در شرق این کشور پرداخته و با هلیکوپتر و تانک و تسلیحات سنگین به کشتار مردم در این منطقه پرداخته است.

و اتحادیه اروپا…؟ اتحادیه اروپا به دلیل نیاز به ترکیه بر این جنایت چشم بسته و هنوز هیچ واکنش رسمی در محکومیت این کشتارها دیده نشده است. در آلمان، حتی رسانه های خبری نیز به طور محدود و پس از چند روز به انتشار اخبار در این زمینه مبادرت کرده اند.

کشتار مردم کرد در ترکیه توسط ارتش این کشور واکنش نیروهای سیاسی و حزب پ ک ک را نیز به دنبال داشته است. آنها از “مقاومت” در برابر این تهاجم حرف زده و اخبار رسیده حکایت از آن دارد که در برخی از شهرها اقدام به سنگر بندی در کوچه و خیابانها می کنند. این یعنی ورود ترکیه به یک جنگ داخلی با آینده ای نامعلوم. این یعنی کشتار مردم غیر نظامی. این یعنی آوارگی ده ها و صدها هزار انسان و ویرانی شهرها و خانه ها. و این یعنی اضافه شدن هزاران هزار انسان دیگر به خیلِ پناه جویان و آوراگان.

دامنه این جنگ داخلی می تواند به کشورهای اروپای غربی و بویژه آلمان نیز برسد. در این کشور صده ها هزار کرد از ترکیه زندگی می کنند. در دهه 90 میلادی، با بالاگرفتن سرکوب کردها در ترکیه، آلمان شاهد موجی از تظاهرات و درگیری بین کرد ها و ترک های طرفدار دولت ترکیه بود. تظاهرات و درگیری هائی که به دلیل گستردگی و شدت آن به یک مسئله امنیت داخلی در آلمان تبدیل شد.

نئو- عثمانیست ها به رهبری اردوغان عمد دارند تا با ایجاد فضای جنگی، اقداماتِ امنیتی خود را توجیه کنند. اتحادیه اروپا باید با تاکید بر اصول بین المللی و ارزش های اروپائی در دفاع از حقوق بشر، به دولت ترکیه برعلیه سرکوب آزادی ها و کشتار مردم کرد اعتراض کند. اتحادیه اروپا باید در مقابل قدرتگیری نئو-عثمانیست ها، از نیروهای دمکرات و سکولار در ترکیه حمایت کرده تا مردم ترکیه بتوانند بطور مسالمت آمیز انتقال قدرت به یک نیروی غیر مذهبی و دمکرات را عملی کنند.

قبل از آنکه درگیری های ترکیه به یک جنگ تمام عیار داخلی تبدیل شود باید جلوی گسترش آن را گرفت.

حنیف حیدرنژاد
4 دی 1394/ 25 دسامبر 2015
http://www.hanifhidarnejad.com