جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان سازمانی غیر دولتی است، متشکل از فعالینی که از سالها پیش در زمینه حقوق کودکان تحقیق و فعالیت‌هایی داشته‌اند. مؤسسین ”جمعیت دفاع“ مشخصاً از سال 79 وارد عرصه عملی و کار مستقیم و رو در رو با کودکان و بویژه کودکان کار و خیابان شدند. از پی بیش از 2 سال فعالیت و تحقیق در حوزه‌ی کودکان، تصمیم به فعالیت مستقل و بدون وابستگی به هیچ نهاد و موسسه دولتی و غیردولتی گرفته و سال 81 را تقاضایی برای ثبت در وزارت کشور ارسال و موافقت و مجوز فعالیت را در سال 82 دریافت نمودند.

هدف کلی (افق) جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان: هدف از تأسیس جمعیت دفاع؛ تلاش جهت محو کامل کار، بهره کشی و هرگونه سوء استفاده از کودکان و احقاق حقوق و شرایط زندگی انسانی و برابر برای تمامی کودکان جهان.


به تبع سیاست جدید دولت مبنی بر ایفای نقش در حل “معضل کودک کار”، تابستان 1393 دفتر خدمات معاونت اجتماعی شهرداری منطقه 17، از جمعیت دفاع دعوت کرد، در طرحی با نام “پرتو” که از طرف سازمان رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری تهران عنوان شده بود مشارکت نماید، که بزعم آنان در جهت “ساماندهی کودکان کار و خیابان” در منطقه 17است و جمعیت دفاع در این راستا از خدمات و ساختمان شهرداری استفاده کند. آنها اذعان داشتند از آنجا که ابزار دولتی در حل این معضل نا موفق بوده است، برای حل این معضل از تجارب و روش های سازمان های مردم نهاد (ngo) در جهت “حمایت و خدمات دهی” به این “قشر آسیب دیده و محروم”، از کانال سازمان‌های مردم نهاد استفاده کنند. ولی از همان آغاز نمایشی و ناپیوسته بودن این روند آشکار بود.

کاردستی کودکان بارنجگان
برای شروع، طبقه همکف ساختمان این دفتر در اختیار جمعیت دفاع قرار گرفت و بخشی از برنامه های آموزشی “ما” به آنجا انتقال یافت. با وجود برخورد های از بالا به پایین اداری و نا همگونی و دخالت ها و کشمکش های موجود کارها ادامه پیدا کرد. تا اینکه حدود شش ماه پس از آن تاریخ(اواخر آذر ماه 93) یکی از ساختمان‌های شهرداری در پارک شهیدان گمنام، واقع در خیابان ابوذر تحویل جمعیت دفاع شد و با وجود دور شدن راه و کوچک بودن جا، کار ادامه پیدا کرد. این نقل مکان و جابجایی کلاس‌ها و برنامه‌ها برای جمعیت هزینه‌های مالی و انسانی فراوانی، از جمله هزینه‌های تجهیز ونگهداری، مدیریتی، تأمین نیرو، حمایتی و غیره در برداشت. از آنجا که ساختمان برای کل جمعیت کوچک بود، جمعیت به دو قسمت مجزا تقسیم، و با هزینه‌ها ی انسانی و مشکلات این تفکیک روبرو بود. ولی به امید بهبود شرایط و گسترش دامنه‌ی کار به نفع کودک کار، به طور جدی مشغول فعالیت شد. در این مدت جمعیت دفاع در برابر دخالت‌ها و اعمال نظرهای شهرداری مقاومت کرد و به سیاست مستقل و روشهای کودک مدار و منافع کودکان کار پایبند ماند و به تهدیدها و تند خویی‌های عوامل شهرداری وقعی ننهاد. اما کماکان شهرداری از این ساختمان و فعالیت‌های حواشی آن بهره برداری و استفاده ی تبلیغاتی می‌کرد.
با پایان یافتن تعطیلات نوروزی 94 و با بازگشت کودکان کار به کلاس‌های خود، با قطع خدمات شهرداری که مهم‌ترین آن سرویس رفت-برگشت کودکان به کلاس‌ها بود، روبرو شدند. این موضوع به بهانه “عدم رعایت حجاب” ! و “همکاری ضعیف جمعیت با شهرداری” به مسئولین جمیت ابلاغ شد و با لحن تهدید آمیز اظهار می داشتند که؛ “… با پایان زمان طرح، سازمان مردم نهاد جدیدی را جایگزین خواهند کرد”. این اتفاق “کودکان کار”ی را که از نواحی نزدیک به مرکز جمعیت (پاسگاه نعمت آباد) به این مرکز منتقل شده بودند دچار سردرگمی و دردسر نموده و بدون سرویس رفت و آمد مانده و ناچار به ترک تحصیل شدند. دانش‌آموزان دو کلاس 24 نفره‌ی پایه‌ی اول دبستان به کمتر از نصف تقلیل پیدا کردند. البته این تعداد هم نیز به سبب دوری راه و غیبت‌های مکرر دچار آسیب‌های آموزشی و غیره شدند. با وجود تماس های متعدد با دفتر خدمات اجتماعی برای حل این مشکل متآسفانه هیچ انعطافی نشان داده نشد.
پس از آن توسط دو نامه، که در حقیقت 2 اخطار از سوی معاونت اجتماعی شهرداری منطقه 17 بود، تهدید به تخلیه و پلمپ مرکز شدیم. دلیل این اقدام نیز “همکاری ضعیف” جمعیت دفاع با شهرداری عنوان شده است. این تصمیم و تهدید، بدون در نظر گرفتن شرایط و نیاز های کودکان کار تحت پوشش بود و آنان صرفا” خواهان تخلیه ی ساختمان بودند.
تا اینکه امروز(چهار شنبه 10 تیرماه ) نماینده ی دفتر خدمات اجتماعی شهرداری منطقه 17، یکی از اعضاء معاونت اجتماعی و و نماینده حقوقی این دفتر به همراه مامورین حراست شهرداری منطقه 17، بدون خبر قبلی وارد این مرکز شدند و خطاب به کودکان و معلم حاضر در این مرکز اعلام کردند “برای بیرون ریختن وسایل و پلمپ ساختمان آمده اند”. این حرکت آنها با مقاومت سر سختانه ی معلم حاضر در ساختمان مواجه شد و آنها وادار به عقب‌نشینی شدند. پس از دقایقی و با حضور مسئولین جمعیت، طی مذاکراتی پذیرفتند تا روز یکشنبه (14 تیر ماه) برای تجدید نظر “بالایی های شهرداری” – یا به عبارتی مسئولین اداره رفاه و مسئولین رده بالای شهرداری تهران – به ما فرصت بدهند.
متاسفانه شهرداری ، با وجود شعارهای پر طمطراق و به ظاهر موجه در ارائه خدمات شهری، همچنان بر سر سیاست‌های خشونت بارش، از یک سو چه در برخورد با دستفروشان و چه در به کار گیری کودکان کار، و از دیگر سو، دستگیری و بازداشت این کودکان ایستاده است و هنوز به جای حل مسئله به فکر پاک کردن صورت مسئله است. شک باقی نمی ماند، سیاست پشت اجرای طرح “پرتو” استفاده تبلیغاتی و به دنبال آن “عکس انداختن” با نهاد های مردمی و “ان جی او”ها و در نهایت تبدیل آنها به ابزار بی‌مزد و مواجب و “بی‌صدا”ی دولت، و پیروی و دنباله روی سیاست‌هایی است که تا کنون غیر انسانی و ناکارآمد بودن‌شان آشکار شده.
بخش نخست گزارش یکی از اعضا جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان از برخوردهای برخی مسئولین شهرداری و اداراتش با سازمان ما.
ادامه دارد …

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)