مرکل و مددکارانش

یونگه ولت – ترجمه رضا نافعی

کنفرانس هفت کشور صنعتی در پیش است. میزبان کنفرانس، صدراعظم آلمان «انگلا مرکل» و اتحادیه اروپا بیم دارند که مورد سرزنش واشنگتن قرار گیرند: آمریکا می خواهد یونان عضو حوزه یورو بماند.

بنا به دعوت مرکل مهمترین یاران مددکار او یعنی رئیس جمهور فرانسه، «فرانسوا اولاند» و «ژان کلود یونکر»، رئیس کمسیون اروپا راهی برلین شده اند. این بار هم مهمترین موضوع مورد بحث مسائل مالی یونان بود. گرچه گفته شد که این یک دیدار معمولی کاری است ولی این بار رفت و امد ها خیلی عجولانه بنظر می رسید. دلیلش هم کنفرانس سران هفت کشور صنعتی است. اعضای این کنفرانس جهان قدیم (آمریکا، ژاپن، آلمان، انگلستان، فرانسه و کانادا) که در پایان هفته جاری در جنوب آلمان گرد هم خواهند آمد، زیرفشار دستیابی به موفقیت هستند. زیرا این رویداد در درجه اول یک واقعه نمایشی است و صدراعظم آلمان می خواهد کنفرانس هماهنگ جلوه کند. نمایش یکپارچگی «هفت کشور صنعتی» در روزهای یکشنبه و دوشنبه در جنوب المان از دو جهت اهمیت دارد. یکی  نشان دادن ثبات بازار جهانی بورس و ثروت – که البته به زور دوپینگ پول ارزان از بانک های ناشر اسکناس سرحال مانده است- دیگری حضور پیوسته جسورانه تر رقیب جهانی، یعنی کشورهای»بریکس» ( برزیل، روسیه، هند، چین ، افریقای جنوبی) رهبران گروه هفتگانه را نگران کرده است. فعالیت های » گروه شانگهای ( چین، روسیه، قرقیزستان، قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان) و یک سلسله از کشورها و گروههای کشوری در آسیا و آمریکای لاتین نیز کشورهای هفتگانه صنعتی را مضطرب می کند، زیرا هیچیک از کشورهایی که نام بردیم در پی آن نیستند که از رهنمودهای واشنگتن، لندن یا بروکسل پیروی کنند.

افزون بر اینها، بویژه در آلمان، پیوسته بر تعداد موسسات اقتصادی که خواستار پایان دادن به سیاست تحریم علیه روسیه هستند افزوده می شود. همچنین انتظار می رود نیروهای مخالف جهانی سازی (گلوبالیزاسیون) نیز دست به تظاهرات نیرومند اعتراضی علیه گردهمآئی گروه هفتگانه صنعتی بزنند، تظاهراتی که جنبه نمادین دارد. با توجه به این زمینه جهانی، میزبان کنفرانس تلاش می کند، دست کم چنین وانمود سازد که گویا کشورهای هفتگانه همصدا هستند. نکته تعیین کننده در کنفرانس این است که از این پس با یونان چه باید کرد.

این پرسش بی پاسخ است. آنچه هست تلاش ها و اظهاراتی است برای یافتن پاسخ ، اظهاراتی که اغلب ضد و نقیض هستند. در آخر هفته گذشته، آلکسیس تسیراپس، نخست وزیر یونان بار دیگر علیه این دعوی که گویا او و دولت او مسئول طولانی شدن مذاکرات با «پول دهندگان» است سخن گفت. او طی مقاله ای که در روزنامه فرانسوی لوموند منتشر کرد و خبرگزاری  dpa آن را نقل کرد یاد آور شد که اگر پس از ماهها گفتگو توافقی حاصل نشده، به این دلیل نیست که آتن غیر منطقی است، مقصر «نیروهای نئو لیبرال » در اتحادیه اروپا هستند، که می خواهند یونان را به درس عبرتی تبدیل کنند برای دیگران. طبق خواست آنها تمام کشورهائی که نخواهند تسلیم قدرت نئو لیبرال ها بشوند، باید در انتظار تنبیهی سخت باشند».

بنا بر این، امید چندانی برای یافتن توافق وجود ندارد. صحبت بر سر حواله 7،2 میلیارد یورو، آخرین قسط از «برنامه کمک قدیم » از سال 2012، به یونان است. «موسسات» ذی دخل (اتحادیه اروپا، بانک مرکزی اروپا و صندوق بین المللی پول) فقط در صورتی حاضر به حواله این آخرین قسط هستند که دولت یونان تسلیم خواست های آنها، یعنی اجرای باصطلاح » اصلاحات واقعی» شود.   اصلاحات واقعی هم در درجه اول یعنی » برنامه هایی برای صرفه جوئی» و خصوصی سازی اموال دولتی، یعنی همان چیزهائی که » تروئیکا» هم قبلا از دولت های پیش از دولت تسیراپس خواسته بود. بنظر می رسد که دولت آتن کماکان حاضر به پذیرفتن این خواست ها نیست.

یونان در حال حاضر نمی تواند با اتکاء به نیروی خود چرخ مملکت را بگرداند. از جمله قادر نیست اصل و فرع بدهی خود به بستانکاران، و در درجه اول صندوق بین المللی پول را بپردازد. قادر به پرداخت هزینه دستگاه دولتی و حقوق بازنشستگان نیز نیست. طبق گزارش هائی که از آتن می رسد در حال حاضر پیشه ورانی که برای دولت کار کرده اند، کسبه و ارائه دهندگان خدمات بیهوده در انتظار دریافت طلب خود از دولت هستند.

هنوز روشن نیست که مرکل، اولاند و یونکر در مذاکرات خود در دفتر صدارت عظمای برلین به چه نتایجی دست یافته اند.

واقعیت این است که دولت آمریکا مصرا خواستار ماندن یونان در حوزه یورو است. واشنگتن بیم آن دارد که یونان به روسیه و چین نزدیک تر شود. موقعیت ژئواستراتژیک یونان و ترکیه – ترکیه غیر قابل اعتماد با دگرگونی های فزاینده اش، گرچه روزی همکار «وفادار» ناتو بود – برای مهمترین سیاستمداران آمریکا با اهمیت تر از نگرانی های اتحادیه اروپا بخاطر از دست دادن احتمالی چند صد میلیارد یورو طلب سوخت شده است.

( منبع dpa و AFP)

http://www.jungewelt.de/2015/06-02/038.php

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)