با سلام !

از خاطر پر خاطرهٔ همراهان و همرزمان «امیر پرویز پویان» ؛ جوان اندیشمند و متفکر دلسوز مردم این دیار ،  در آن ایام از منش و بینش ایشان ، آنچه به رسم یاد و یادبود مرسوم است گفته و نوشته شده و البته به سمع و نظر محققان از دوست و دشمن نیز رسیده است !
آنچه که در این مختصر بدان اشاره میشود همان است که از یک سو و معمولا دوستان به دلیل هواخواهی و علاقه بسیار از آن دور میشوند تا مبادا که پرداختن به آن ،  شعاع میدان  عقل و هوش و سنجیدگی رفتار و عمق خرد و اندیشه وی را تنگ و محدود به نمایش بگذارد و از سوی دیگر دشمنان و منتقدان نیز  از توجه و بررسی آن اجتناب میکنند چرا که میپندارند با طرح این موضوع بر بزرگی آرمان  و اعتبار فکری و فرهیختگی اجتماعی وی اثری دو چندان میگذارد و این بر خلاف نیت و قصد آنان است !
و آن موضوع که اینچنین از سوی هواخواهان و منتقدان و دشمنان مورد بی توجهی و بی اعتنایی قرا گرفته و همچنان میگیرد ، الزامات و خُلقیّاتِ منطقی و متعارف «سن و سال » یا همان «سن تقویمی»  آن بزرگوار و بزرگ اندیشه است  !
بیست و پنج سالگان برای نوجوانان ، مردانی بالغ و بلکه پیر مردانی جلوه میکنند و فاصله خود را تا ایشان بسیار میبینند ، اما در نظر میانسالانِ  پنجاه ساله ، ایشان جوانانی جویای نام و نشان ،  شجاع و نترس و بی باک  دیده میشوند  که در پی تغییر دادن همه چیز هستند الّا خویشتن ! 
ما کمتر شنیده و خوانده ایم که دوستان کودکی ، نوجوانی یا دوران دانشجویی  «امیر پرویز پویان » ، از خلق و خوی و اخلاق و رفتار و منش و طبیعت ایشان در طول آن سالیان به تفصیل گفته و نوشته باشند . البته شاید بخاطر دگر دیسی ذهنی و اعتقادی ایشان ، باز هم ، دوستان قبل از دانشگاه وی  رغبتی به خاطره گویی در خود نمیبینند و دوستان دانشگاهی وی نیز بخاطر تفاوتها و اختلاف نظرهایی چند ،  نیازی به توضیح و توصیف و یا تمجید و تجلیل از ویژگیهای وی برای «دیگران» ندیده و نمیبینند و در آخر نیز همرزمان وی قرار دارند که بخاطر شیوهٔ مبارزه و الزامات معروف و مشهور آن ، نه آنقدر میتوانستند بدانند که قابل طرح باشد و نه اصولا در چنان شرایطی ،  مجالی و فرصتی برای گُل کردن رفتارها و خلقیات شخصی پیدا میشد که کسی بخواهد یا بتواند خودِ  معمولیِ خویش را عرضه نماید !
علت اینهمه ناپیدایی در فقط ثلثی از عمر متعارف و معمول مردمان این دیار ، یعنی فقط در عمری بیست و پنج ساله ، اگر علل فوق الذکر نباشد چه میتواند باشد جز اینکه بگوئیم اشخاصی ، چه حقیقی چه حقوقی ، اینگونه اطلاعات قابل توجه و کنجکاوی بر انگیز را  علیرغم در اختیار داشتن ، احتکار نموده تا به نفع یا به ضرر آن مرد بزرگوار کسی بهره ای نبرده و این بخش از اطلاعات زندگی «چهره های مردمی» طبق روال همیشه ، به همراه مرگ حاملان آن اطلاعات به زیر خاک برده شود . و این افسوسی غم انگیز  می آفریند در جایی که ریزترین و کم ارزشترین جنبه های شخصی زندگی برخی «اشخاص» در سطح جهانی منتشر  و تبلیغ و بلکه ترویج میشود ولی روند و مسیری پر از اتفاقات و عوامل و رخدادهایی که منجر به پی ریزی و تکوین و تکمیل شخصیت هایی تاثیر گذار و جریان ساز همچون «امیر پرویز پویان » به فراموشی سپرده شده و یا مورد  بی توجهی قرار میگیرد !
امروزه زندگینامه نویسی ، صنعتی رایج و مرسوم در دنیای ادبیات گردیده و نویسندگانی حرفه ای در این زمینه آثار قابل تاملی آفریده اند . اگر به شیوه و سیاق این تیپ نویسندگان قدری نظر انداخته شود شاید بتوان برای شخصیت های بزرگ و تاریخ سازی حداقل در عرصه ملی ، همچون «امیر پرویز پویان» ، فارغ از  پیوستگی ها و دلبستگی های سیاسی ، زندگینامه هایی نزدیک به واقع در اختیار افکار عمومی قرار بگیرد تا هر کس بهره ای و حظّی مطلوب خویش کسب نماید  !

کورش
۹۴.۳.۳

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)