چند زن بشمارم

از شرق تا غرب

از شمال تا جنوب ِ زمین

مثل ِ فروغ / یا پروین

مانند ِ نرگس و نسرین

یا مثل ِ خواهرم سیمین

مثل ِ رزای لوکزامبورگ و

کلارا زتکین

یا مثل ِ همه ی زنان ِ زحمت کش ِ زمین

که شرم می کند قلم

بیاورد نام شان را

پهلوی ِ نام ِ زن ستیز ِ تو.

هی!

نانخور ِ نادانی ِ نادان تر از

نادانی ِ خویشتن

از مرد و زن!

چند زن بشمارم

داناتر از

آموزگار ِ مکتب ِ بی الفبای ات

و هرچه الفبای معرفت نخوانده

مثل ِ خودت.

چند زن بشمارم

که بام ِ بینش شان

از بام ِ بینش ِ تو و

نام شان

از سقف ِ آسمان ِ کوتاه تو

بلندتر است.

هی!

مردسالار ِ

دشمن ِ زن

دشمن ِ انسان

دشمن ِ هرچه صفات ِ نیکوی انسانی

که تو / فاقد ِ آنی!

هرچه می شمارم

کم نمی آید

نام ِ زن / بر درخت ِ دانایی

پس

در این روز ِ هشتم ِ مارس

کلاه از سر برمی دارم

و در برابر ِ نیمه ی سیب ِ آگاهی ِ انسان

سر فرود می آرم.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)