خبر ساده روایت میشود: قتل دوازده روزنامه نگار فرانسوی به دست تروریست‌های مسلمان. پس از آن تمام ماشین رسانه ای غرب به راه می‌افتد. رییس سازمان ملل و روسای دولت های غربی همه از لزوم دفاع از آزادی بیان سخن می‌گویند. نقش آدم بد و شرور سریال کهنه و تکراری ۱۵ سال گذشته با عنوان «جنگ علیه ترور» دوباره به اسلام و مسلمانان داده می‌شود. در این روایت تروریست های مسلمان (بخوانید مسلمانان تروریست)، ویروسی خارجی هستند که بر بدن یک پارچه و سالم جهان غرب حمله برده است و برای همین در مقابل آن تمام سیستم ایمنی این بدن جهانی شده باید به شکلی متحد به کار بیفتد.

دموکراسی غربی که در تمام این دو دهه به سمت اقتدارگرایی و گفتار امنیت میل کرده، در مقابله و انکار این ویروس هویت خود را به شکل منفی می‌سازد. در تقابل با بربریت مسلمانان، فرانسوی دوباره فرانسوی می‌شود تا عدم امکان تحقق ارزش‌هایی که زمانی قرار بود هسته‌ی فرانسوی بودن باشد فراموش شود. جهان غرب دوگانه ای را به صورت اجباری مقابل ما می‌گذارد: یا در کنار سازماندهندگان جنگ علیه ترور و یا در کنار آن‌ها. قربانیانِ قاتلان روان پریشی که ذهن بیمارشان از اسلام دست ساخت عربستان متحد غرب متاثر گشته این بار هزاران هزار مردم عادی موصل و بغداد نیستند. سفیدپوستانی در قلب پاریس اند. پس همه باید اعلام موضع کنند.

 

13910220000250_PhotoL-2
در میان این همهمه تکراری باید به صورت تکراری تاکید کرد که مسلمان ستیزی اروپایی امری خیالی نیست. مساله‌ای واقعی و شکل امروزی نژاد‌پرستی است. آپدیت‌شده‌ی یهودستیزی پیش از جنگ دوم جهانی است. امر منفی برسازنده کلیت نمادین غرب است. زیربنای منطق ژئوپولیتیکی است که در ده سال گذشته خاورمیانه را به بالکانی تبدیل کرده‌است که در آن روزانه صدها نفر کشته می‌شوند. و همین طور باید تاکید کرد که آزادی بیان بی حد و حصر تنها تخیل روشنفکران جهان سومی از چیزی است که در غرب ذهنی آن‌ها می‌گذرد وگرنه در تمام کشورهای غربی آزادی بیان منتهی به تنفر میان گروه‌های اجتماعی امری قابل مجازات است. و باید به یاد آورد قتل عام سه سال پیش هفتاد و هفت نفر در نروژ را توسط اندرس برویک. قتل عامی که در نهایت با اعلام روان پریشی او پایان یافت و نه حمله ای به گفتاری که ذهن این روان پریش از آن ارتزاق کرده بود یا مسیحیتی که خود را معتقد به آن می‌دانست. 


مسلما قتل روزنامه‌نگاران فرانسوی محکوم است. هرچند روزنامه نگاران مجله ای باشند که باید به جرم سو استفاده از آزادی بیان و ترویج نژاد پرستی در دادگاهی عادلانه محاکمه می‌شد. اما تبعات رفتار هدفمند رسانه ها برای ساختن هیستری جمعی موجود می‌تواند خشونت سیستماتیک و وسیع تری باشد. در زیر عبای این گفتار آزادی بیان، جنگ های بیشتری هم مخفی شده است.

واضح است که منظور از عکس مقایسه ای میان تروریست‌های کشتار امروز پاریس و عامل قتل عام نروژ است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)