آرزوهاى انسانى یک زن
مرورى کوتاه بر دنیایى که پانته‌آ عباسى به دنبالش بود.

10862648_906165812760864_4817028861823655115_o

این که ما تصمیم گرفتیم در مسیر یک اقدام انسان دوستانه حرکت کنیم؛ تنها به یک حقیقت بر می گشت: “ما نتوانستیم چشم بر مصایب و سختی های سایر انسان ها ببندیم و بی تفاوت باشیم!”
این جملات بطور قطع مى تواند پاسخ موثرى براى این پرسش باشد که از فعالان حقوق بشرى پرسیده مى شود: “چرا این کار را میکنید!؟ مگر وقت اضافه دارید!؟”
آن نکاتى که در بالا بدان اشاره شد، مطالبى که در ادامه مى خوانید، بخشى از آرزوهاى انسانى و حقوق بشرى یک زن است. زنى که بدون کمترین پشتوانه حمایتى از دیگران، بخش بزرگى از وقت و زندگى خود را صرف حمایت از پناهجویان و پناهندگان فارسى زبان کرد. زنى که از روال عادى زندگى اش دست شسته و با قبول مصایب دورى از فرزندان خود، به صدا و تقاضاى کمک ایشان، آرى گفت و از هر اقدامى در این زمینه کوتاهى نکرد. مجموعه کوچکى با چند نفر از دوستان معتمد را با هزینه شخصى، ثبت و راه اندازى کرد. او کسى جز خانم “پانته آ عباسى ( پانى )” نبود.
خوب است بدانید، از بین همه ی صدای انسان های نیازمند به کمک رسانی و حمایت در جهان – صدای پناهجویان و پناهندگان – کمتر شنیده شده است! چرا که تصور غالب مردم, این است که آن ها از حمایت های کامل سازمان ملل متحد و تحت عنوان ” کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل ” برخوردارند. در حالی که برخلاف تصور همگانی ,این سرویس به اکثر پناهجویان ارایه نمی شود! و به واسطه ی شرایط شکننده ی روحی و عدم ثبات و پایداری موقعیت در این دوران – و نیر کشوری که در آن اعلام پناهندگی کرده اند و بی اطلاعی از قوانین مصوب – امکان استفاده و برخورداری از حداقل های نسبی زندگی را ؛ ندارند.

خانم پانته آ عباسى – موسس بنیاد هاتف – روز گذشته – و در کشور ترکیه – در حالى فوت نمود که با اطلاع از این شرایط, و تمام حس انسان دوستى خود، تصمیم گرفته تا با حضور در نزدیکترین مکان پناه جویان و پناهندگان فارسى زبان، به آنها صادقانه و بدون هیچ چشمداشتى خدمت کند.
او نقشه اهداف بنیاد هاتف را – که خود و بدون هیچ گونه حمایت از فرد، کشور یا مجامع بین المللى راه اندازى نموده بود – را بر اساس کمک هاى عام المنفعه مردمى ترسیم کرده بود. حمایت هایى هر چند کوچک اما موثر؛ تا بنیاد هاتف بتواند در تغییر موقعیت پناهجو – پناهندگان و رسیدگی به وضعیت سلامت و آموزش ایشان نقش موثری را داشته باشد.
وقتى از او درباره چرایى قدم گذاردن در این راه مى پرسیدى، پاسخ اش تنها این جملات بود:
” کافی است خودتان را در شرایط عدم ثبات فکری و زندگی تصور کنید تا صدای آنها را بشنوید.بی اعتمادی به هر آنچه در اطراف شان میگذرد و نگرانی از تکرار گذشته و موقعیت آینده,در چشمان آنها موج می زند. من براى کمک به آنها در اینجا هستم. من صداى آنها را شنیده ام ”
فوت ناگهانى این فعال حقوق بشرى، و از فعالان جنبش سبز مردم ایران، شوک بزرگى براى خانواده و دوستان ایشان و جامعه فعالان حقوق بشرى ایران بود. پانته آ عباسى املشى متولد ١٣۴٩ تهران و فارغ التحصیل کارشناسى ارشد، رشته حقوق از امریکا بود و از او دو فرزند به یادگار مانده است.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)