اوو مورالس رئیس‌جمهور بولیوی طی دهه گذشته دستاوردهای مهمی داشته است.

١- مورالس از سال ٢٠٠۵ به تسهیل تصویب یک قانون اساسی جدید و اجرای انواع برنامه‌های اجتماعی که فقر شدید را از ٣۸٫٢ درصد در ٢٠٠۵ به ٢١٫۶ درصد در ٢٠١٢ کاهش داد، کمک کرده است. [با توزیع سیب زمینی فقر از بین نمی‌رود. بجای دادن ماهی به «عوام» بهتر است نخبگان به آن‌ها ماهیگیری، بویژه ماهیگیری از آب گل آلود را بیاموزند.]

٢- دولت مورالس چندین سیاست کلان-اقتصادی برای افزایش درآمد دولت از منابع طبیعی کشور برای سرمایه‌گذاری در برنامه‌های اجتماعی در پیش گرفت. استراتژی مورالس کمک کرد سرمایه‌گذاری در هزینه عمومی طی ۹ سال بیش از ۷۵٠ درصد افزایش یابد. [و با اینکارها نقدینگی و تورم را افزایش داد.]

٣- تحت ابتکار «بولیوی تغییر می‌کند، اوو عمل می‌کند»، دولت مورالس با طرح‌های زیرساختی کوچک به بسیاری از مناطق محروم کمک کرد، بیش از یک میلیارد دلار به بیش از ۵٫٠٠٠ طرح کوچک- از جمله ساختمان درمانگاه، مدرسه و ورزشگاه- در سرتاسر کشور اختصاص داد. [اگر به انتقادات استاد رئیس‌دانا گوش داده بود، می‌فهمید با حمایت از واحدهای کوچک و زود بازده نمی‌شود با فراملیتی‌ها درافتاد یا اقتصاد سوسیالیستی ساخت.]

۴- از زمانی‌که مورالس در سال ٢٠٠۵ به قدرت رسید، دولت بولیوی تولید گاز طبیعی خود را از ٣٣ میلیون متر مکعب به ۵۶ میلیون متر مکعب در سال ٢٠١٣ افزایش داد. در نتیجه، دولت بولیوی تخمین می‌زند که تا سال ٢٠١۵ در تولید گاز طبیعی کاملاً متکی بخود می‌شود. [این‌ها تبلیغات «مافیای» گاز و قرارگاه خاتم‌ الانبیا و دشمنان قسم‌خورده  مهندس خوزه زنگنه است. مورالس اگر راست می‌گوید به اروپا خط لوله گاز بکشد و با روسیه رقابت کند.]

۵- یک عامل دیگر که به کاهش فقر کمک کرده است افزایش حداقل دستمزد واقعی است. به گفته سازمان جهانی کار (ILO)، بولیوی طی دو سال گذشته بالاترین افزایش در حداقل دستمزد واقعی (١٠۴ درصد از ٢٠٠۵ تا ٢٠١٣)، بیش‌تر از هر کشور دیگر در آمریکا لاتین را داشته است. [چه فایده؟ او که با دختر  چه‌گوارا نشست و برخاست ضدامپریالیستی دارد. بهتر بود «رفیق» علی ربیعی را سرکار می‌گذاشت تا بجای ملاقات با دختر چه‌گوارا با فیلسوف شهیر آمریکایی امانوئل والرشتاین ملاقات کند، تا نخبگان بولیوی بتوانند از نظرات ایشان از جمله درباره «گرایش دوگانه ترکیه»، که عضویت آن در ناتو و حمایت آن از داعش را به بهترین نحوی توضیح می‌دهد، بهره‌مند شوند.]

۶- یک بخش مرکزی استراتژی کاهش فقر مورالس ایجاد و ارتقای سیاست‌های امنیت غذایی بوده است. به گفته «سازمان غذا و کشاورزی» سازمان ملل متحد، در نتیجه سیاست‌های فراگیر و هوادار فقرا، بولیوی شاهد کاهش سریع گرسنگی از ۷٫۴ درصد در ٢٠١١-٢٠٠۹ و ٢٠١۴-٢٠١٢ بوده است. پژوهش همچنین اشاره می‌کند که بولیوی کاهش شدید در سوء‌تغذیه کودکان کم‌تر از سه سال را تجربه کرده است، که از ۴١٫۷ درصد در سال ١۹۸۹ به ١۸٫۵ درصد در ٢٠١٢ کاهش یافت. [این‌قدر پوپولیست نباشید. کمی هم از «جامعه مدنی» بگویید. بالاخره مورالس با اینکارها جاده صاف‌کن فاشیسم سرخ‌پوستان می‌شود؟]

۷- یک دستاورد سیاسی مهم تحت رهبری مورالس تصویب قانون اساسی جدیدی بود که تغییرات مهم چندی را دربرمی‌گرفت، از جمله اولویت سرمایه‌گذاری بولیوی بر سرمایه‌گذاری خارجی، و افزایش خودگردانی و مشارکت سیاسی برای جمعیت بومی کشور. [همان‌طور که ما گفتیم و بعداً آیت‌الله علی اکبرهاشمی رفسنجانی طبق عادت همیشگی خود حرف‌ و نظر ما را تکرار کرد و سردار محسن رضایی هم در همایش «اقتصاد مقاومتی» بر آن تأکید کرد «ایران بهترین نقطه برای سرمایه‌گذاری خارجی است.». مورالس اگر آن‌کار را نمی‌کرد آیا می‌توانست با ایران-با «بهترین نقطه برای سرمایه‌گذاری خارجی» در جهان رقابت کند؟]

۸- در سال ٢٠٠۹، دولت مورالس قانون اساسی جدیدی را به تصویب رساند، که برای نخستین بار در تاریخ بولیوی، استفاده سنتی از برگ کوکا را برسمیت شناخت. بولیوی سپس با موفقیت از سازمان ملل خواست به کشت قانونی کوکا و استفاده قانونی از آن در درون مرزهای بولیوی اجازه بدهد. در ژوئیه ٢٠١۴، سازمان ملل گزارشی منتشر کرد، که نشان می‌دهد کشت کوکا در بولیوی در سال گذشته ۹ درصد و طی سه سال گذشته ٢۶ درصد کاهش یافته است. [امیدواریم به این نتیجه رسیده باشید که در اعتراضات گسترده فیس‌بوکی و توئیتری علیه جمع‌آوری قلیان از قهوه‌خانه‌ها توسط دولت احمدی‌‌نژاد، حق با ما بود.]

۹- از سال ٢٠٠۵، صنعتی‌کردن یک جنبه کلیدی از سیاست اقتصادی مورالس، بویژه در عرصه حمل ‌ونقل و تولید انرژی شده است. طرح‌های صنعتی‌کردن همچنین یک بخش از استراتژی تبدیل ملت آمریکای جنوبی به یک مرکز منطقه‌ای انرژی است. [بی خیال! پوپولیسم آخر عاقبت ندارد.]

١٠- از نقطه‌نظر اقتصاد کلان، دولت مورالس از ٢٠٠۵ تا ٢٠١٣ پیشرفت‌های مهمی داشته است. رشد تولید ناخالص داخلی آن سه برابر شده است. بولیوی همچنین توانسته است ذخائر بین‌المللی خود را به ۴۸ درصد تولید ناخالص داخلی خود افزایش دهد.[ مورالس اگر راست می‌گوید اجازه بدهد علی طیب‌نیا، وزیر اقتصاد مدبر و معتدل ما، ثابت کند که با همه این حرف‌ها «خزانه دولت خالی است» و پولی برای یارانه‌ها و برنامه‌های پوپولیستی افزایش دهنده نقدینگی و تورم، وجود ندارد.]

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)