jin_kobane

دریافت نسخه‌ی PDF

رفقادوستانو یاران!

پیام امیدبخش و دل‌گرم کننده‌ی شما فعالان اجتماعی شهر تبریز در دفاع از مقاومت مردم کوبانی تجلی روحیه شورانگیزی است که امروزه بیش از هر زمان دیگری منطقه و کل جهان به آن نیاز دارد.
در روزهایی که متاسفانه از گوشه و کنار واکنش‌های دردناکی در ضدیت با کوبانی و در دفاع از دولت فاشیستی-اسلامی ترکیه از سوی عده‌ای به نام آذربایجان صورت می‌گرفت، پیام هوشمندانه و به‌موقع شما تصویر واقعی آذربایجان و تبریز در تاریخ معاصر را بار دیگر به یاد همگان آورد. بله روحیه انقلابی و انترناسیونالیستی حاکم بر پیام شما، انعکاس تصویر واقعی تبریز آزادیستان است.

مساله کوبانی، مساله یک شهر و یک ملت خاص نیست بلکه ‌مساله‌ی امید به جهانی متفاوت است که باید هر چه وسیع‌تر ساخته شود و پرچم سرخی بر فراز هر کوی و برزن و شهر و دیار آن برافراشته گردد. ما صدای غرش گلوله‌های ستارخان و مجاهدین مشروطه، علی موسیو و حیدر عمواوغلی، پیشه وری و فریدون ابراهیمی، زینب پاشا و مرضیه احمدی، بهروز دهقانی و نابدل و هزاران انقلابی دیگر را در کوچه پس کو‌چه‌های کوبانی می‌شنویم. خط سرخی از مقاومت، میان کوبانی و هر نقطه دیگری از جغرافیای تاریخی انقلابِ مردم ترسیم شده است.

همان‌طور که در بیانیه‌ی شما نیز آمده بود این خط، امید به خلق جهانی است که خطاب به بی‌صدایان، فرودستان و زحمت‌کشان و با اتکا به آگاهی و اراده و عمل آنان باید ساخته شود و تمامی مظاهر ستم و تبعیض و بهره‌کشی را در خود بسوزاند. در این راه هیچ امیدی به امپریالیست‌ها و استعمارگران، دولت‌های مرتجع منطقه و هیچ نیرو و قدرتی خارج از اراده مردم وجود ندارد. تحقق رویای رهایی تنها با اتکا به مردم امکان پذیر است. این عزم نیاز به وحدت انقلابی و انترناسیونالیستی ملل و خلق‌های کل منطقه و جهان دارد. از همان نوعی که در جریان انقلاب مشروطه رخ داد و صدها انقلابی و رزمنده را از سراسر قفقاز فارغ از هر ملت و زبانی به آذربایجان کشاند، همان وحدتی که میان تبریز پیشه وری و مهاباد قاضی محمد وجود داشت، همان فضایی که سال‌های اول انقلاب در کردستان و جنبش انقلابی آن جاری بود، همانی که امروز در واکنش به کوبانی می‌بینیم، همان نور امید بخشی که در بیانیه شما پرتو می‌افکند.

بله همچنان‌که که گفتید «کوبانی حتی اگر سقوط کند، آرمانی که تحقق بخشیده هیچ‌گاه سقوط نخواهد کرد»؛ اما کوبانی و آرمانش سقوط نمی‌کند چون متحدین و هواداران و انقلابیونی از شهر تبریز و سراسر منطقه را پشت سر خود دارد. کوبانی سرآغاز امید و جامعه‌ای است که با اتکا به مردم و با وحدت و عزم و رزم مشترک، باید و می‌توان هزاران چون آن را خلق کرد.

زنده باد مقاومت مردم کوبانی!

زنده باد اتحاد انترناسیونالیستی تمامی ملل!

زنده باد انقلاب!

بهداد بردبار، کاوه کرمانشاهی، زینب بایزیدی، میدیا بایزید پور، پخشان عزیزی، یاسر گلی، عارف سلیمی، شیرکو جهانی اصل، هیوا بوتیمار، فرهاد جهان بیگی، ژینا مدرس گرجی، شاهد علوی، عمار گلی، صباح نصری، سمکو رستمی، سیوان سعیدیان، پیشوا صالح زاده، کریم مرسنه، سعید سنندجی، مهین شکرالله پور، چیا محمدی، عارف نادری، شمال میرزا، صلاحعباسی، مائده قادری، سما شاملو، محمد بانه، هدی بوتیمار، عامر گلی، سحر دیناروند، جمشید کاتورانی، هادی محمدی، صبری بهمنی، رضا شاهمرادی، ربوار معروف زاده، شلیر شبلی، کویستان داودی، آلا هوشیار، آمانج مقامی، هاشم احمد محمد، ابراهیم شیخ شرفی، سارا زینتی، کاوه پرویزی، آرام ملکشا، جهانگیر عبدالهی، فرهاد فلاحی، بیان صلاحیان، رربین رحمانی، فرشید رحیمی، سهراب کریمی، کاله آتشی، مهران احمدی، سوران قربانی، درسیم خورشیدی، هدایت غزالی، زانیار عمرانی، کمال حاجی محمدی، عبدالله ابریشمی، طاهر علیپور، صلاح ناصری، شیدا قوامی، افسانه روهنده، ملیکه علم هولی، فرزانه جلالی، ژیلا گل عنبر، رزگار ملا محمودی، رویا صحرایی، ساسان امجدی، پروین اردلان، مینا خانلرزاده، هیوا مسعودی، سیامک صبوری، زانیار هوزان وان، جمشید پرند، ادریس عبدی، پروین زبیحی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)