«شما مسئولیت وزارتخانه‌ای را دارید که باید بر قراردادهای کاری نظارت کند. قانون این مسئولیت را به عهده شما گذاشته تا شما نگذارید کارگران به دلیل ترس‌شان از اخراج به هر شرایط ناعادلانه و ظالمانه‌ای تن بدهند. این حداقل کاری است که شما می‌توانید برای کارگران انجام دهید.»

یکی از کارگران بخش شستشوی کارگاه مرکزی پالایشگاه آبادان که مدعی است به دلیل مقاومت در برابر امضای قرارداد سفید امضا و امتناع از امضای برگه تسویه حساب پیش از انعقاد قرارداد، از کار اخراج شده است؛ از انتظار پنج ماهه‌اش برای صدور رای اداراه کار مناطق آزاد خبر داد.

«مهدی آل بویه» که با وجود مستمر بودن ماهیت کارش قراردادش در اسفندماه سال ۹۲ تمدید نشده است در تشریح دلایل اخراجش به ایلنا گفت: شرکت پیمانکاری «نقشینه فردوس» به عنوان یکی از پیمانکاران بخش مرکزی پالایشگاه آبان اواخر سال گذشته (۹۲) برای تمدید قرار داد ۱۵۰ کارگر در سال جدید اقدام کرد اما از کارگران خواست برگه تسویه حساب خاتمه قرارداد را قبل از عقد قرار داد امضاء کنند.

او با طرح این ادعا که پیمانکار با تهدید به اخراج، همه کارگران را وادار کرد برگه‌های تسویه حساب پایان سالشان را قبل از آغاز کار سال جدید امضاء کنند افزود: در این بین چون من از خواسته کارفرما تمکین نکردم اخراج شدم.

این کارگر بیکار شده افزود: کارفرما با این عمل خود به نوعی قصد داشت مطالبات معوقه سنوات گذشته کارگران را از بین ببرد. همچنین زمانی که کارگری بخواهد احیاء حقوق  صنفی کند با این ابزاری که از کارگران در دست دارد به راحتی بتواند با اخراج کارگر موضوع را فیصله دهد.

مهدی آل بویه در خصوص مطالبات معوقه خود و همکارانش گفت: مطالبات کارگران مربوط می‌شود به سنوات پایان خدمت سال‌های ۹۰، ۹۱ و ۹۲، حق شب کاری، روز کاری و تعطیل کاری‌ها، حق ایاب ذهاب و غذا، عدم کسر مزایای حقوق در پرداخت بیمه تامین اجتماعی، عدم پرداخت حق پنجشنبه کاری‌ها (در مناطق آزاد روز پنجشنبه تعطیل است و باید اضافه کاری محسوب شود) و… که هیچکدام پرداخت نشده است.

او گفت: با این وجود آنکه از تاریخ ۶ فروردین ماه برای پیگیری موضوع اخراجم به اداره تعاون کار ورفاه اجتماعی اروند شکایت کردم اما با گذشت پنج ماه هنوز نتیجه‌ای حاصل نشده است.

به گفته این کارگر اخراجی، مقررات کار مناطق آزاد بطور یک جانبه به سود کارفرماست و دست او را برای اخراج کارگر بطور کامل باز گذاشته است.

این کارگر همچنین در بخش دیگری از سخنان خود به پی‌گیری‌ حقوق صنفی خود از جانب اداره کار مناطق آزاد انتقاد کرد و گفت:

روز سه شنبه (۲۱ مرداد ماه) که برای پیگیری پرونده‌ام به اداره کار رفته بودم وقتی متوجه شدم هنوز رای این اداره درباره پرونده اخراجم صادر نشده است دچار تشنج شدم و بی‌هوش به زمین افتادم که این اتفاق باعث شکسته شدن دو انگشت میانی دست راستم شد.

این کارگر ۳۲ ساله که پیش از این در آستانه ازدواج قرار داشت، درباره تبعات اخراج بر روی زندگی خانوادگی‌اش گفت: بعد از آنکه شغلم را از دست دادم و با گذشت چند ماه از بیکاری، زندگی خانوادگی‌ام که در حال شکل گیری بود از بین رفت.

این کارگر با اشاره به بی‌نتیجه ماندن نامه‌نگاری‌های متعددی که با مسئولان استانی درباره اخراج غیر قانونی‌اش داشته است، خطاب به وزیر کار گفت: شما مسئولیت وزارتخانه‌ای را دارید که باید بر قراردادهای کاری نظارت کند. قانون این مسئولیت را به عهده شما گذاشته تا شما نگذارید کارگران به دلیل ترس‌شان از اخراج به هر شرایط ناعادلانه و ظالمانه‌ای تن بدهند. این حداقل کاری است که شما می‌توانید برای کارگران انجام دهید. 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)