ما اکنون در ادامه راهی هستیم که پناهجویان آلمان به عنوان بخشی از به حاشیه رانده شدگان جوامع مدرن برای کسب حقوق اولیه انسانی خود اغاز کرده اند. شروع این راه اگرچه از اعتراض به مرگ یک انسان رقم خورد، ولی‌ ادامه آن از باور به معنای عظیم زندگی‌ و برابری انسان‌ها الهام می‌گیرد.
راه دراز ۶۰۰ کیلومتری ای که با نام protest march از شهر ورتسبورگ تا برلین پیموده ایم خود به طور سمبولیک بیانگر ضرورت طی‌ کردن چنین راهی‌ به سوی برابری واقعی انسانهاست.
برای آنکه دستاوردهای دمکراسی تحقق بیابد و رفاه و امنیت و حقوق اجتماعی و مدنی حقوق همگان باشد مستقل از رنگ پوست، ملیت، نژاد، زبان، مذهب، گرایش جنسی‌ و باورهای سیاسی همچنان راه درازی در پیش است که بدون همراهی و همبستگی‌ انسان‌های آگاه پیمودنی نیست؛
چنانکه ما نیز در طول مسیری که تا به امروز پیموده ایم، ممکن بودن و ثمر بخش بودن این همبستگی‌ و همراهی را از نزدیک لمس کرده ایم و نیز قدرت بی‌ بدیل انسان‌ها را در اتحادشان برای تغییر وضعیتی غیر انسانی.‌
بی گمان تمامی‌ حقوقی که امروز مردم در جوامع مدرن از آنها برخوردارند از راه مبارزه و کوشش جمعی به دست آمده اند، اما تاریخ معاصر بارها نشان داده است که بدون مبارزه مستمر، این حقوق به سادگی‌ قابل پس گرفتن و لغو شدنی هستند؛ از جمله تاریخ سه دهه اخیر آلمان نیز گواهی بر این مدعاست .
ما پناهجویان اعتصابی در برلین ضمن اینکه کوچکترین حمایت و همبستگی‌ را قدردانی می‌کنیم، بر این باوریم که ما پناهجویان معترض نیازمند دلسوزی و ترحم نیستیم، بلکه حرکت ما حداقل به بسیاری از ما آموخته است که فرودستان و ستمدیدگان هم می توانند سوژه‌های تغییر روندهای اجتماعی باشند.
این دعوت به سوژگی و فاعلیت در همهٔ حوزه هایی که به زیست جمعی‌ انسانها مربوط اند پیام ماست به همهٔ آنانی که با جنبش اعتراضی اخیر پناهجویان در آلمان همدلی دارند.با دوستی و همبستگی
پناهجویان اعتصابی در برلین
پنجم نوامبر ۲۰۱۲

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)