وقتی مادر و فاحشه را ساخت، خیلی‌ها در فرانسه گفتند چهره‌ی کلیدی سینمای پس از موجِ نو حالا عیان شده است. اما کله‌شق‌تر از آن بود که به هر تصویرِ جاافتاده‌ای از خود تن بدهد. نه به قاعده‌های روشنفکرها تن داد و نه به قوانینِ عامه‌پسند. نتیجه‌اش فیلم‌هایی اندک بود در سال‌های بعد (تنها یک فیلمِ بلندِ دیگر پس از مادر و فاحشه)، انزوا و سرانجام خودکشی در ۴۲سالگی. به لطفِ اینترنت، دو فیلم از ژان اوستاش در دسترس‌اند:

عشق‌های کوچکِ من

پاپا نوئل چشم‌های آبی دارد

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)