همزمان با روند رو به رشد و میل بیش از حد قوه قضائیه به اجرای احکام اعدام در یک سال گذشته٬بخشش محکومان به قصاص در پای چوبه دار و یا قبل از آن خبری گوش نواز از جنس دیگر بود که دل هر انسان با مختصات انسانیت٬احساس و نوع دوستی را شاد کرد.
اعدام محکومین به موارد دیگر غیر از قصاص که در محدوده اختیارات قوه قضائیه میباشند بیش از پیش ادامه دارد ومیزان آن از اختیارات حاکمیت است٬که همواره خود را ملزم به اجرای آن برای نیل به اهداف کوتاه وبلند مدت خود که همانا بقای سیستم با اتکا به رعب و وحشت است [ ولی ادعای سردمداران برای اجرای شریعت!]میدانند که به این افتخار هم مینمایند همانگونه که اخیرا محمد جواد لاریجانی دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه از بی‌اعتبار خواندن نظرات فعالان حقوق بشر که در مورد افزایش اعدام هشدار داده بودند سخن می‌گفت و اضافه کرد « ما از رجم و هیچ یک از احکام اسلامی خجالت نمی‌کشیم!» .
اما بخشش محکومان به قصاص موردی است که خانواده مقتول و متهم ٬ رسانه ها و عموم مردم میتوانند دراجرائی شدن آن تاثیر گذار باشند.

dar با این اوصاف تلاش های فعالین جامعه مدنی و انسان هایی که براین باور زیبا دلبسته هستند ‘ به غیر از انتقام و گرفتن زندگی مجازات های دیگری هم برای تنبیه محکومین وجود دارد’ را به فال نیک گرفته و دستان پر مهر آنان که به هر شکل٬ قدمی دراین فرهنگ سازی مثبت برداشته اند وبرای دفاع از حیات و زندگی بخشی پیش قدم گردیده اند٬ را باید فشرد وبه آنها دست مریزاد جانانه ای تقدیم کرد
از آن بیشتر باید بوسه باران کرد دست آن پدر و مادری که از حق خود برای انتقام گذشت نموده و به یک انسان تقریباً مرده جان دوباره ای میبخشند.
از استقبال عمومی بیش از حد نسبت به’این عفو و بخشش که از سوی ولی دم مقتولین صورت می‌گیرد’ و عمومیت پیدا کردن این حرکت به عنوان نشانه ای مثبت از بلوغ فرهنگی ومدارا وپرهیز اکثریت جامعه از خشونت عریان و در مقابله با رواج دهندگان فرهنگ خشونت ونیستی یاد نمود.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)