۳۹ سال پس از آن شامگاه تلخ

در آن شامگاه شوم ٣٠ فروردين سال ١٣٥٤، تيه های اوين شاهد جنايتی هولناک بود. سربازجويان ساواک ٧ فدائی خلق به نام های بيژن جزنی، حسن ضياء ظريفی، عباس سورکی، سعيد مشعوف کلانتری، عزيز سرمدی، محمد چوپانزاده، جليل افشار و ٢ مجاهد به نام های مصطفی خوشدل، و کاظم ذوالانوار را در تپه های اوين به رگبار بستند. آن ٩ تن زندانی سياسی رژيم شاه بودند و هيچ يک از آن ها محکوم به اعدام نبودند. رژيم شاه با اين کشتار می خواست انتقام بگيرد، در جامعه رعب ايجاد کند و جنبش فدائی را از تواناترين رهبران آن محروم سازد.

در آن شامگاه شوم ٣٠ فروردين سال ١٣٥٤، تيه های اوين شاهد جنايتی هولناک بود. سربازجويان ساواک ٧ فدائی خلق به نام های بيژن جزنی، حسن ضياء ظريفی، عباس سورکی، سعيد مشعوف کلانتری، عزيز سرمدی، محمد چوپانزاده، جليل افشار و ٢ مجاهد به نام های مصطفی خوشدل، و کاظم ذوالانوار را در تپه های اوين به رگبار بستند. آن ٩ تن زندانی سياسی رژيم شاه بودند و هيچ يک از آن ها محکوم به اعدام نبودند. رژيم شاه با اين کشتار می خواست انتقام بگيرد، در جامعه رعب ايجاد کند و جنبش فدائی را از تواناترين رهبران آن محروم سازد.

 ساواک در اطلاعيه ای به دروغ اعلام کرد: ” ٩ زندانی در حال فرار کشته شدند”. اين دروغ را هيچ کس باور نکرد. پس از انقلاب بهمن تهرانی شکنجه گر معروف ساواک از اين جنايت هولناک پرده برداشت. او اعتراف کرد که  محمدرضاه شاه دستور مستقيم ترور ٩ تن را صادر کرده بود.

 بيژن جزنی شب ١١ اسفند ١٣٥٣ که شاه دستور انحلال تمامی احزاب دولتی و ايجاد حزب واحد رستاخيز را صادر کرد، به ياران خود در زندان گفت: “از اين نعره ها خون می آيد”. روز ١٥ اسفند يعنی ٤ روز بعد، بلندگوهای زندان قصر اسامی ٤٠ تن از زندانيان سياسی را برای انتقال اعلام کردند. تمامی آن ها فدائی و از کادرهای موثر آن بودند. بيژن جزنی همان جا گفته بود: “هرچه هست، مسئله جدی است و به ما مربوط می شود”. همه ٤٠ نفر را به اوين بردند و در ٣٠ فروردين آن جنايت صورت گرفت.

 ياد ٧ فدائی خلق را در ٣٩ مين سالگرد آن جنايت گرامی می داريم و به همين مناسبت مجموعه مطالبی را گرد آورده ايم که ملاحظه می کنيد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)