61575_526مواردي که به صورت آشکار نيست اما به صورت مسلم ميتوان آن را تاثير گذار در پيشرفت و تعالي يک کشور دانست توجه به آموزش و پرورش ميباشد. نهادي که ميتواند انسان ساز باشد .
رشد و پيشرفت کشور همه آن در پيشرفت صنعتي و اقتصادي خلاصه نميشود اگر انسان به رشد و تربيت واقعي خود نرسد پيشرفت و تعالي يک کشور هيچوقت امکان پذير نمي شود و در اين ميان توجه به آموزش و پرورش ميتواند به آن با تأمل نگاه کرد.
ديد و نگاهي که ما به عنوان مسئولين جامعه داريم اگر ديد اقتصادي باشد بايد بدانيم که هيچوقت به «پيشرفت و تعالي» نميتوانيم برسيم و نوشتن اين مقاله ها و کنفرانس ها و سمينارهاي مختلف بي فايده هم ميباشد.
متاسفانه نگاهي که به آموزش و پرورش اکنون داريم به عنوان «نهادي مصرفي»
ميباشد که فکري اشتباه ميباشد…
در حالي که هر جايي در آموزش و پرورش هزينه صرف کنيم به همان مقدار ميتوانيم انسانهاي رشد يافته متعهد و متخصص تحويل جامعه دهيم و با همين افراد مي توان کشور را ساخت و مراحل پيشرفت را طي کنيم.
در اين ميان بايد به اين نکته توجه کنيم که آموزش بدون پرورش و تعليم بدون تربيت فايده هم ندارد و مضر هم ميباشد.
توجه به آموزش تنها و بدون پرورش انسان معتقد و متعهد براي فردا را تحويل جامعه نميدهد و انساني که معتقد و متعهد نباشد نميتواند براي کشور دل بسوزاند و دلسوز افراد جامعه باشد و همين فرد که بعداً هم پست و مقامي را گرفت مسلماً نمي تواند در جهت پيشرفت و تعالي قدم بردارد.
در آموزش و پرورش کنوني ما و ضعيف شدن گزينش ها و بستن مراکز تربيت معلم و امور پرورشي نتيجه اش بي تفاوتي جوانان تحصيل کرده بود که بسياري از آنها جذب آموزش و پرورش شدند به خاطر نبودن شغل وکار! و با این دید:
فعلاً فکر و عملکردي جلو ميرود که بي تفاوتي را ارزش ميگذارند عليرغم شعاري که ميدهيم تعهد و تخصص و در عمل به معلم بي تفاوت و بله قربان گو اهميت ميدهند و از تعهد فقط به ظواهر و جنبه هاي رياکاري آن بسنده ميکنيم.
خود شاهد اين مسئله ميباشم که بسياري از نيروهاي با سواد و بدون نگاه خطی وجناحی در مدارس که از بهترين معلمان ما هم هستند، به حاشيه رانده شده اند و افراد رياکار صاحب
پستهاي مديريت و يا معاونت مدارس شده اند.
که بايد حتماً تغييرات جدي در مجموعه آموزش و پرورش انجام گيرد تا افراد اپورتونيست و فرصت طلب نتوانند از مشاغل جزيي مديريتي شروع و پستهاي کليدي را بعداً صاحب بشوند همين افراد فرصت طلب وقتي هم در رأس دستگاه مديريتي آموزش و پرورش قرار بگيرند چون خود بي تفاوت هستند تمايل به افراد بي تفاوت و رياکار پيدا ميکنند.
کسی که معتقد به نظام آموزش و پرورش نباشد و در فکر پول وحقوق باشد و معلمی را شغل بداند پيشرفت و توسعه و دگرگوني با مشکل اساسي روبرو ميشود و به تعالي لازم نميرسيم.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)