میثاق بین‌المللی، دولت‌ها را به رعایت حق حیات، منع شکنجه، آزادی بیان و تجمع، دادرسی عادلانه و جبران مؤثر نقض حقوق شهروندان ملزم می‌کند؛ تعهداتی که جنگ و وضعیت اضطراری نیز نمی‌تواند آنها را به‌طور نامحدود کنار بزند
خسروی؛ رئیس جدید زندان شیبان اهواز را بهتر بشناسیم!
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی از بنیادی‌ترین اسناد الزام‌آور حقوق بشر است. این سند حق حیات، منع شکنجه، آزادی و امنیت فردی، برابری، آزادی بیان و تجمع و دادرسی عادلانه را تضمین می‌کند. کشورهای عضو موظف‌اند از نقض این حقوق جلوگیری کرده و تحقیق مؤثر، پاسخگویی و جبران خسارت را فراهم کنند.
تاریخچه شکل‌گیری میثاق بین‌المللی
پس از جنگ جهانی دوم، سازمان ملل در سال ۱۹۴۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد؛ اما ایجاد تعهدات حقوقی، به معاهده‌ای الزام‌آور نیاز داشت. پس از سال‌ها مذاکره، مجمع عمومی در ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ میثاق‌های حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را تصویب…
چرا این میثاق اهمیت دارد؟
میثاق، رفتار حکومت با مردم را موضوعی صرفاً داخلی نمی‌داند. قوای سه‌گانه، نیروهای نظامی و امنیتی، پلیس و مسئولان زندان باید آن را رعایت کنند. دولت افزون بر خودداری از نقض، وظیفه دارد مردم را در برابر تعرض اشخاص…
توضیح مواد مهم میثاق بین‌المللی
مواد ۲ و ۳؛ تعهد عمومی، جبران مؤثر و برابری
کشور عضو باید حقوق میثاق را برای همه افراد تحت صلاحیت خود بدون تبعیض تضمین کند. این وظیفه شامل اصلاح قوانین ناسازگار، پیشگیری از نقض، ایجاد راه دادخواهی مؤثر و اجرای تصمیم‌های صادرشده به سود قربانی…
ماده ۶؛ حق حیات و محدودیت مجازات اعدام
حق حیات، حقی ذاتی و غیرقابل عدول است و هیچ‌کس نباید خودسرانه از زندگی محروم شود. در کشورهای نگه‌دارنده مجازات اعدام، این کیفر فقط برای «جدی‌ترین جرائم» و پس از دادرسی کاملاً منصفانه قابل طرح…
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.