کنوانسیون منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز یکی از مهم‌ترین اسناد بین‌المللی برای حمایت از انسان در برابر شکنجه و بدرفتاری در بازداشتگاه‌ها و زندان‌هاست. این سند، علاوه بر تعریف شکنجه و ممنوعیت مطلق آن، دولت‌ها را موظف می‌کند از شکنجه پیشگیری کنند، درباره آن تحقیق کنند، عاملان را تحت تعقیب قرار دهند و برای قربانیان امکان دادخواهی و جبران خسارت فراهم کنند
زندان قزلحصار کرج، زادگاه تابوت و قفس – ویدئو
چرا کنوانسیون منع شکنجه ضروری شد؟
کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۲۶ مهرماه ۱۴۰۵ – شکنجه یکی از قدیمی‌ترین اشکال خشونت علیه انسان است؛ اما آنچه در دوران معاصر اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده، تبدیل ممنوعیت شکنجه از یک اصل اخلاقی به یک تعهد حقوقی بین‌المللی است…
از اعلامیه ۱۹۷۵ تا کنوانسیون ۱۹۸۴
تلاش برای ایجاد استاندارد جهانی در زمینه منع شکنجه پیش از تصویب کنوانسیون آغاز شده بود. یکی از مراحل مهم این روند، تصویب اعلامیه حمایت از همه اشخاص در برابر شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۹ دسامبر ۱۹۷۵…
شکنجه فقط ضرب‌وشتم نیست
یکی از نکات مهم کنوانسیون، تعریف گسترده شکنجه است.
بر اساس ماده نخست، شکنجه شامل واردکردن عمدی درد یا رنج شدید جسمی یا روانی با اهدافی مانند گرفتن اطلاعات یا اعتراف، مجازات، ترساندن یا مجبورکردن فرد یا شخص ثالث و اعمال فشار تبعیض‌آمیز است…
اعتراف اجباری و ماده ۱۵ کنوانسیون
یکی از مهم‌ترین مواد کنوانسیون، ماده ۱۵ است.
بر اساس متن ارائه‌شده، هر اظهاری که ثابت شود بر اثر شکنجه به دست آمده، نباید در هیچ رسیدگی‌ای به‌عنوان دلیل مورد استفاده قرار گیرد. تنها استثنا، استفاده از همان اظهار علیه فرد متهم به شکنجه است؛ آن هم فقط برای اثبات اینکه چنین اظهاری از طریق شکنجه به دست آمده است. بخش نخست…
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.