درگذشت بابک امیرخسروی نمی تواند خاطره ی طولانی و سنگین او را از مبارزات ضد استبدادی میهن ما بزداید

من با وجود اختلاف نظری که با او داشتم  و گاهی با نقد یا حتا به شوخی او را شاید آزرده باشم ولی هر گز نمی توانم  سرسختی او در ادامه راه آزادی ستایش نکنم .او را به نحوی ادامه دهنده راه خلیل ملکی دانسته ام که با جزم گرایی حزب توده و وابستگی اش به شوروی نقد کرده است .

شاید امروز برای خیلی ها عادی به نظر بیاید ولی باید حملات و هتاکی های آن زمان که در نشریات منعکس شده است خواند تا فهمید که گفتن این حقایق چقدر نیازمند شجاعت بود.

رنج عظیمی از تنگناها و مصیبت هایی که او  به خاطر نظرات مستقل خود در شوروی زیر سلطه ی کاگ ب متحمل شد عبرت آموز است برای نمونه یک بار که کا گ ب اجازه وضع حمل «کارمن » همسرش را نمی داد برای وضع حمل امکان ناچاربا کمک یکی از دوستان موفق به کسب اجازه در کلینک محل اقامتشان می شود تا آرش به دنیا آید.( ر.ج خلاصه ای از زندگینامه او*) این همه ی ماجرا نبود آن زمان که از لنین که آموزگار دوره ی جوانیش بود فاصله گرفت و از حزب توده انتقاد کرد و با نوشتن مقاله ها و کتاب های مختلف در بسیاری از مسایل مطرح مانند خاطرات مهاجرات و سلسله مقالاتی  در باره ی حق تعیین سرنوشت و غیره رهگشا شد باران تهمت و ملامت بر او باریدن گرفت. خاطرات مهاجرت او و یارانش به شورور ی پرده از دنیای تخیلی برداشت و این بر بسیاری از اعضای جزم گرای حزب توده گران آمده بود و بابک در این راه رنج بسیاری برد.

او نمونه ای از مدارجویی ، اخلاق و تحمل انتقاداز دیگران را که به سعه صدر معرو ف است بود . برای من ملاقات با چند تن از یارانش از جمله یوسف حمزه لو که از افسران سابق حزب توده بود و محسن حیدریان که جوانی فرهیخته و مهربانی بود و صد افسوس زود پرپر شد بسیار مغتنم و از خاطرات فراموش نشدنی ام است. از دوستی با اتابک فتح الله زاده که کتاب دایی جان یوسف او مشهور است برخود می بالم که به شهامت اخلاقی او باور دارم. یاد بابک بعنوان یک آموزگار سیاسی ماندگار است.

۱۳ مهر ۱۴۰۵

Monday 05 October 2026

*

حاصل یک عمر- زندگینامه ی سیاسی بابک امیرخسروی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)