نامه اعتراضی «اتحاد فراگیر چپ انقلابی – ایران»، به شهرداری شهر فرانکفورت آم ماین (دپارتمان | پروتکل)

موضوع: درخواست بازنگری در دعوت از رضاپهلوی برای دریافت «جایزه آزادی ۲۰۲۶ در کلیسای تاریخی پاول در فرانکفورت

سروران گرامی،

با توجه و نگرانی فراوان، از دعوت برنامه‌ریزی شده از آقای رضا پهلوی به کلیسای تاریخی پایولوس(Paulskirche) ، فرانکفورت در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۲۶ مطلع شدیم. ما به این دلیل با شما مکاتبه می‌کنیم چون بر این باوریم دعوت از یک شخصیت سیاسی مناقشه برانگیز به مکانی مانند کلیسای پایولوس، نیازمند توجیهی ویژه، دموکراتیک و عمومی است. کلیسای پایولوس فرانکفورت بسیار فراتر از یک مکان تاریخی برای برگزاری مراسم است. این مکان نماد مبارزه برای آزادی، قانون اساسی، مشارکت پارلمانی و حق تعیین سرنوشت دموکراتیک است. در سال ۱۸۴۸، مجلس ملی فرانکفورت در آنجا تشکیل شد تا درباره آینده سیاسی آلمان و مبانی یک قانون اساسی بحث و رایزنی کند.

دقیقاً به همین دلیل، یک پرسش اساسی برای ما مطرح می شود:

چه معیارهای دموکراتیک و آزادی خواهانه ای توجیه می کنند که به آقای رضا پهلوی در چنین مکان تاریخی، جایگاهی تا این اندازه برجسته داده شود؟

آقای پهلوی به عنوان یک شخصیت سیاسی مخالف جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند. در عین حال، نقش سیاسی او و دیدگاهش درباره نظام سیاسی آینده ایران در میان جامعه ایران به هیچ وجه مورد توافق همگان نیست. رضا پهلوی سازمان امنیت دوران پدرش، یعنی ساواک، را در خارج از کشور احیا کرده و نام بسیاری از مخالفان شناخته شده را برای پیگرد قضایی احتمالی در آینده ثبت کرده است.

رویدادهای ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶

ما در این ارتباط، نقش سیاسی آقای پهلوی در جریان اعتراضات سراسری ژانویه ۲۰۲۶ را به ویژه قابل تامل می‌دانیم. اعتراضات در اواخر دسامبر ۲۰۲۵، ابتدا در ارتباط با بحران اقتصادی و کاهش ارزش ریال ایران آغاز شد و سپس به سراسر کشور گسترش یافت.

در ۶ ژانویه، آقای پهلوی فراخوان عمومی برای اعتراضات هماهنگ منتشر کرد و از مردم خواست در روزهای ۸ و ۹ ژانویه، به طور هم زمان در خیابان ها یا از داخل خانه های خود اعتراض کنند. این فراخوان‌ها در شرایطی مطرح شد که پیش از آن نیز سرکوب گسترده و واکنش خشونت‌آمیز نیروهای امنیتی مشاهده شده بود.

به ویژه در روزهای ۸ و ۹ ژانویه، شمار بسیار بالایی از قربانیان جان خود را از دست دادند. آمار ارائه شده از سوی سازمان های مختلف حقوق بشری و دیگر منابع درباره تعداد کشته شدگان اختلاف قابل توجهی دارد. بنابراین، ابعاد واقعی این فاجعه همچنان موضوع مستندسازی و بررسی است.

ما صراحتاً تاکید می کنیم:

مسئولیت مستقیم کشتار و استفاده از نیروی مرگبار بر عهده نیروهای دولتی ای است که این خشونت را اعمال کرده‌اند.

با این حال، از نظر ما یک پرسش مشروع سیاسی و اخلاقی درباره مسئولیت افرادی مطرح است که در چنین شرایطی، مردم را به بسیج و حضور اعتراضی بیشتر فرا می‌خوانند.

از این رو، بر این باوریم که فراخوان های سیاسی آقای پهلوی در روزهای ۸ و ۹ ژانویه ۲۰۲۶ و نزدیکی زمانی آن ها به کشتارهای گسترده ای که پس از آن رخ داد، نباید هنگام ارزیابی و تقدیر عمومی از نقش سیاسی ایشان ناگفته باقی بماند.

شخصیتی که مدعی سخن گفتن از جانب مردم ایران است، از نظر ما باید آماده باشد تا درباره پیامدهای تصمیمات سیاسی و فراخوان های عمومی خود نیز در یک بحث آزاد و علنی پاسخگو باشد.

مبارزه مردم ایران متعلق به هیچ فردی نیست

مبارزه مردم ایران برای آزادی، حقوق بشر و حق تعیین سرنوشت دموکراتیک، متعلق به هیچ فرد، حزب یا جنبش سیاسی خاصی نیست.

کردستان، بلوچستان، خوزستان، آذربایجان و دیگر مناطق ایران، همچنین کارگران، زنان، دانشجویان، روشنفکران، زندانیان سیاسی و خانواده های قربانیان، همگی بخشی از این تاریخ دردناک و متنوع هستند.

بنابراین، این مبارزه چندلایه و متنوع را نمی توان به یک شخصیت سیاسی واحد تقلیل داد یا یک فرد را نماینده و سخنگوی تمام مردم ایران دانست.

دموکراسی به معنای تکثر سیاسی نیز هست

مردم ایران از نظر سیاسی و اجتماعی متنوع هستند. افرادی وجود دارند که هم جمهوری اسلامی و هم بازگشت به نظام سلطنتی را رد می کنند و خواهان نظامی سکولار و دموکراتیک هستند؛ نظامی که شکل سیاسی آن از طریق انتخابات آزاد و عادلانه تعیین شود. دقیقاً به همین دلیل، این تنوع باید در برنامه ای که در مکانی مانند کلیسای پایولوس برگزار می شود، دیده و نمایان شود.

مبارزه علیه جمهوری اسلامی نباید به طور خودکار با حمایت از یک شخصیت سیاسی خاص یا یک شکل مشخص از نظام سیاسی آینده یکسان تلقی شود.

درخواست ما از کلیسای پایولوس

از این رو، با تاکید از شما درخواست می کنیم:

۱. دعوت برنامه ریزی شده از آقای رضا پهلوی و نقش برجسته ای را که برای ایشان در نظر گرفته شده است، بار دیگر مورد بررسی قرار دهید؛

۲. در ارتباط با این برنامه، امکان برگزاری یک گفت وگوی مستقل و کثرت گرا درباره آینده سیاسی ایران را فراهم کنید؛

۳.صداهای گوناگون جامعه مدنی ایران را در این برنامه مشارکت دهید، به ویژه کسانی را که هم جمهوری اسلامی و هم بازگشت به نظام سلطنتی را رد می کنند و خواهان یک نظام دموکراتیک هستند که مشروعیت خود را از انتخابات آزاد به دست آورد.

کلیسای پایولوس فرانکفورت مکانی تاریخی برای مبارزه بر سر قانون اساسی، پارلمانتاریسم و حق تعیین سرنوشت سیاسی است. دقیقاً به همین دلیل، نباید در آنجا این تصور ایجاد شود که یک شخصیت سیاسی واحد می‌تواند به نمایندگی از یک ملت کامل سخن بگوید.

از شما درخواست می کنیم اعتراض ها و نگرانی‌های ما را جدی بگیرید و برنامه پیش بینی شده برای ۷ نوامبر ۲۰۲۶ را به فرصتی برای گفت‌وگویی آزاد، کثرت‌گرا و دموکراتیک درباره آینده ایران تبدیل کنید.

آزادی تنها به معنای مخالفت با سرکوب نیست. آزادی همچنین به معنای حق یک ملت برای تعیین مستقلانه و بدون پیش فرضِ آینده سیاسی خود است.

با احترام،

اتحاد فراگیر چپ انقلابی ـ ایران

۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶