به نویسندگان و امضاکنندگان نامهی سرگشاده در حمایت از مقاومت زندانیان در ایران علیه اعدام، به وجدانهای بیدار جهان
بهعنوان جمعهایی از طیف نیروهای چپ تبعیدی ایران این نامهی سرگشاده را برای شما ارسال میکنیم تا بهسهم خودمان از اقدام شجاعانه و روشنگرانهی شما قدردانی کنیم و همبستگیمان با این اقدام را بیان کنیم. اول از همه، چون نامهی شما تلاشیست برای ارجگذاری به جان زندانیان و کسانی که با نظر به فضای جنگی حاضر از هر سو و بهدلایل مختلف از جانشان ارزشزدایی میشود: از سوی حکومت ایران برای تداوم وضعیت اضطراری و ارعاب عمومی، از سوی کانونهای قدرت امپریالیستی، همچون جانهایی که به اعداد تبدیل میشوند تا در توجیه جنگ علیه ایران و تداوم لشکرکشی نظامی به خاورمیانه مورد استفادهی ابزاری قرار گیرند، و نیز از سوی انبوه نیروها و جریاناتی که با نام دفاع از جبههی ستمدیدگان، در عمل در جانب دولتها میایستند و بنا به درکی نارسا از پیچیدگی امپریالیسم و درکی یکسویه از امپریالیسمستیزی، خواهان مسکوتگذاری اعدامها و جنایات دولتی در ایران هستند، چون تصور میکنند اکنون وظیفهی تاریخی مهمتری در پیش دارند. از آنجا که برخی از ما شخصا تجربهی زندان در ایران را از سر گذراندهایم، برخی از ما از کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۱۹۸۸ جان به در بردهایم، و برخی از ما در مبارزه علیه زندان و اعدام و در جنبش دادخواهی فعال بودهایم، بیش و کم واقفیم که تجربهی زندان در ایران به چه معناست؛ و با نظر به روند بیوقفهی اعدامها در ایران که پس از تشدید فضای جنگی در دو سال اخیر بهطور هولناکی فزونی گرفته است، واقفیم که مقاومت علیه اعدام خصوصا از درون زندانهای ایران چه جایگاه و اهمیت تاریخی و حماسیای پیدا میکند؛ از جمله در قالب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که این هفته ۱۳۵مین هفتهی خود را پشت سر گذاشت؛ لذا از دید ما نامهی سرگشادهی شما گام مسئولانهایست درجهت یادآوری و برجستهکردن اهمیت دفاع از این جانها و اهمیت مقاومت جاری زندانیان؛ گامی که در خور قدردانی و همراهی و همبستگیست.
در وهلهی دوم، از آن رو قدردان ابتکارعمل شما هستیمکه نامهی سرگشادهی شما در بافتار تاریخیای منتشر شد که طرح چنین دغدغهای نهفقط تحلیلی رادیکال بلکه همچنین شهامت سیاسی و اخلاقی میطلبد. چون در فضای سیاسی و رسانهای بهشدت قطبیشدهی حاضر، ازجمله در سپهر چپگرایان، همگان بدینسمت کشانده میشوند که جانب یکی از قطبهای مخاصمه را بگیرند، چون درغیر اینصورت به مماشات با قطب مخالف متهم میشوند. در نتیجه، بسیاری ترجیح میدهند سکوت کنند تا اینکه بد فهمیده شوند یا به چیزی که باور ندارند متهم شوند. اما شما بهرغم آفتهای حاد این فضای مسموم. موضع مستقل خود را فراسوی قطبیاندیشی و دوگانهانگاری مسلط بیان کردید و تاکید کردید که ملاک داوری و مسئولیت و کنش سیاسی، و نقطهی عزیمت برای همبستگی انترناسیونالیستی، اولویتگذاری برای جان و حق حیات انسانهاست، نه داعیههای سیاسی متعارض بازیگران نظم جهانی. ما نیز (همچون شما و بسیاری از رفقای دیگر) طی یکی دو سال اخیر در فعالیتهای سیاسیمان علیه جنگ و تجاوز نظامی امپریالیستی و جنگطلبی و سرکوب، مدام با اتهامات مشابهی مواجه شدیم: اینکه کارکرد و کارنامهی طرفین متعارض این جنگ را همارزسازی میکنیم؛ منفعلانه و پاکدستانه نشستن بین دو صندلی را انتخاب کردهایم؛ با نوع موضعگیری انتقادیمان علیه دولت ایران خواهناخواه تجاوز نظامی امپریالیستی آمریکا-اسرائیل را کمرنگ یا توجیه میکنیم و غیره (فارغ از برچسبهای شرمآوری مثل چپ پروناتو، چپ پروصهیونیست، اسلامهراس و غیره). بر این اساس، تلخی اتهاماتی که در پی انتشار نامهی سرگشاده علیه شما طرح شدهاند را کاملا درک میکنیم و متاسفیم. و این دقیقا نشانهی شهامت اخلاقی و مسئولیتپذیری شماست که به رغم آگاهی پیشینی از چنین برخوردهای ناروایی، نخواستید در جای امن بنشینید و مانند بسیاری از اصحاب اندیشههای رادیکال، نظارهگر منفعل فضای مسموم حول این رویدادهای شوم باشید.
ارزش ویژهی اقدام شما برای ما همچنین در این است که یسیاری از نویسندگان و امضاکنندگان نامه خود از سنت مبارزات رادیکال سیاهان، مبارزات ضدنژادپرستی و ضداستعماری، مبارزه علیه زندان و سرکوب و فاشیسم میآیند. در فضایی که بهنام مبارزات ضداستعماری و ضدامپریالیستی، ارزش جان انسانها طبقهبندی میشود، درست همانطور که در منطق کشتار حاکمانه رایج است، و بخشی از قتلهای سیستماتیک دولتی مسکوت میمانند و حتی توجیه میشوند، نامهی شما نشان داد که تعهد به مبارزات ضداستعماری و ضدسرکوب مستلزم پرهیز از تناقضاتیست که به ادغام در منطق حاکمان منجر میشوند. شما با این نامهی سرگشاده نشان دادید که مبارزهی ضداستعماری و ضد امپریالیستی مستلزم وفاداری به کلیت رویکرد فرانتس فانون است (نه بخشی گزینشی از آن) که ضمن دفاع تمامقد از حق مقاومت و مبارزهی استعمارزده، به استعمارزدگان هشدار میدهد که اگر در فرآیند این مبارزه در منطق استعمارگر ادغام شوند پیشاپیش شکست خوردهاند. این مضمون انتقادی، که دلیل سوم ما برای نوشتن این نامه خطاب به شما و وجدانهای آزاد است، بهنظر ما از منظر استراتژیک اهمیت ویژهای دارد. چون با دردمندی شاهد بودهایم که چگونه رویکردهایی که از موضع دفاع از ستمدیدگان (و از منظر حقانیت) با منطقی دولتمحور به مصاف استعمار/امپریالیسم رفتهاند، در عمل به واکنشگری صرف در زمینی تن دادهاند که قواعد بازیاش بر منطق استعمار/امپریالیسم بنا شدهاند. در نتیجه، اگر بناست درجهت تدارک یک انترناسیونالیسم رهاییبخش گام برداریم بیگمان به نقطهی عزیمت جدیدی نیاز داریم که بر نفی منطق سلطه و ستم (نه مصداقهای گزینشی و کلیشهای آن) بنا شده باشد. ابتکارعمل روشنگرانهی شما در ارجگذاری بیقیدوشرط به جان و حیات انسانها و ایستادن علیه رویهی ارزشزُدایی از جان زندانیان، و نیز همهی مبارزات و مبارزانی که دغدغهها و اهداف مشابهی را حمل میکنند، به ما امید میدهند که تدارک چنین مسیر بدیلی امکانپذیر است: مسیری ضروری و ممکن که نام مختصر آن انترناسیونالیسم از پایین است.
شهریور ۱۴۰۵
کمپین جمعآوری امضا ادامه دارد. برای امضای متن، لطفاً از فرم موجود در لینک زیر استفاده کنید. امضاهایی که تاکنون دریافت شدهاند را نیز میتوانید در انتهای متن مشاهده فرمایید.
امضا کنندگان نامه:
گفتگوهای زندان https://dialogt.de
کلکتیو رود IG: roudcollective
migration-control.info
علیه ایران استعماری
کافه پناهجویان گوتینگن
کلکتیو زنان عصیان -ایران و افغانستان
علیه ایران استعماری
انجمن دموکراتیک ایرانیان – ونیز
زنان* کنشگر ایرانی در تبعید – برلین
پلتفرم همکاریهای دموکراتیک (هیدرا)
کمیته دفاع از زندانیان سیاسی در ایران- برلن
ژن* ژیان آزادی NRW
کلکتیو۹۸
کمپین قفس را بسوزان
کلکتیو راهی دیگر برای ایران-مونترال
انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن
کلکتیو انقلابی ژینا (crj)
کلکتیو فراملی ایرانیان علیه فاشیسم (TIAC)
همایون ایوانی – از زندانیان سیاسی سابق در دهه شصت و از جان بدربردگان کشتار سراسری زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷
سهیلا مسافر – سوسیالیستی واکتویست سیاسی وپناهندگی
فرشته میرزایی فرد – کنشگر اجتماعی
مژده ارسی – زندانی سیاسی سابق، از جانبدربردگان کشتار ۱۳۶۷
محمود خلیلی – فعال سیاسی چپ و کمونیست، از همکاران گفتگوهای زندان
نیما صبوری
پوریا پزشکی – گزارش همبستگی
حمیدرضا واشقانی فراهانی
محمد احمدیان هروی
منوچهری – چپ، کمونیست-آنارشیست
جلال سراجی
سارا عباس
فردوس دینی
رویا واحدی – چپ فمنیست و کمونیست
پارمیدا حیدری
صدیقه حاجمحسن
حسن نایب هاشم – مدافع حقوق بشر
حسین مقدم – بلوک متحد سوسیالیستی
سیروس کفایی – فعال سوسیالیست
فریا قره خانزاده – FIF
علی ستاری
علی ندیمی
کامبیز سخائی
اوربن داوید
شیدا برزگر – فوروم زنان ایرانی (FIF)
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.