سازمان حقوق بشر ایران؛ ۲۹ مرداد ۱۴۰۵: رسانه‌های حکومتی از اعدام قائم حسینی، معترض ۲۱ ساله افغانستانی که در ارتباط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، خبر دادند. قائم حسینی پنجمین متهم و دومین تبعه افغانستان در پرونده «میدان علیخانی» بود که اعدام شد. سازمان حقوق بشر ایران محل اجرای حکم او را زندان مرکزی اصفهان (دستگرد) احراز کرده است.

قائم حسینی همچنین بیست‌وهشتمین معترضی است که از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه اعدام شده است. در همین بازه زمانی، دو معترض جنبش «زن، زندگی، آزادی» نیز اعدام شده‌اند.

هم‌پرونده‌ای‌های او، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی، ۲۸ تیرماه سال‌جاری در زندان مرکزی اصفهان و ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری نیز ۶ مرداد در ملأعام و در میدان علیخانی، محل وقوع جرائم مورد ادعای حکومت، اعدام شدند.

سازمان حقوق بشر ایران پیش‌تر هشدار داده بود که بیش از ۷۰ معترض، از جمله متهمان پرونده «میدان علیخانی»، در زندان مرکزی اصفهان در معرض خطر اعدام قرار دارند.

محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران گفت: «پرونده میدان علیخانی نمونه‌ای آشکار از مجازات جمعی و استفاده خودسرانه جمهوری اسلامی از مجازات اعدام برای ارعاب جامعه است. از ۲۸ اسفند تاکنون، جمهوری اسلامی دست‌کم ۳۰ معترض را اعدام کرده است؛ ۲۸ نفر از آنان در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه و دو نفر در ارتباط با اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شده بودند. یعنی به‌طور میانگین، بیش از یک معترض در هر هفته اعدام شده است. جامعه جهانی باید برای متوقف کردن این موج فزاینده اعدام‌ها هرچه سریع‌تر اقدام کند.»

بنابر گزارش خبرگزاری میزان، رسانه وابسته به قوه قضائیه، قائم حسینی ۲۹ مرداد در مکانی نامعلوم اعدام شد. سازمان حقوق بشر ایران محل اجرای حکم او را زندان مرکزی اصفهان (دستگرد)، محل نگهداری متهمان این پرونده، احراز کرده است. قائم حسینی پسرعموی گل‌محمد محمدی دیگر معترض تبعه افغانستان بود که در ارتباط با همین پرونده اعدام شد. 

قائم حسینی به اتهام «محاربه از طریق کشیدن سلاح و ایجاد رعب و وحشت و ناامنی در محیط، افساد فی‌الارض از طریق اقدام علیه امنیت ملی به نحوی که موجب اخلال شدید در نظم عمومی و ایجاد ناامنی در حد وسیع» به اعدام محکوم شده بود.

او به حمل سلاح سرد و شرکت در اعتراضات میدان علیخانی اصفهان متهم شده بود؛ جایی که بنابر ادعای مقام‌های قضایی، قائم حسینی در جریان حمله به مأموران نیروی انتظامی حضور فعال داشت و با به پیکر آنان لگد زد. او همچنین متهم شده بود که همراه دیگر معترضان، مسجد و خیریه امیرالمؤمنین در خیابان بهارستان غربی ملک‌شهر را به آتش کشیده و در خارج کردن و سوزاندن اقلام اهدایی به خیریه مشارکت داشته است.

براساس گزارش میزان، دادگاه برای صدور حکم محکومیت او به اظهاراتی که در جریان بازجویی علیه خود بیان کرده بود، شهادت هم‌پرونده‌ای‌ها، گزارش‌های سازمان اطلاعات و امنیت فراجا و بازسازی‌های رسمی صحنه جرم استناد کرده است.

سوم بهمن‌ماه ۱۴۰۴، رسانه‌های حکومتی اعترافات متهمان را که تحت شکنجه گرفته شده بود، پخش کردند؛ در این تصاویر چهره‌های متهمان محو و نام‌هایشان برای پنهان کردن هویت واقعی تغییر داده شده بود. این اعترافات اجباری در قالب یک ویدئوی تبلیغاتی با عنوان «مستند شوک: اتفاقات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان» پخش شد.

سازمان حقوق بشر ایران پیش‌تر در گزارشی نوشت که قرار بود قائم حسینی همراه با علیرضا سپاهی بادجانی، ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی ششم مردادماه در ملأعام اعدام شود. با این‌حال، اجرای حکم قائم حسینی به دلایل نامعلومی متوقف شد و علیرضا سپاهی بادجانی نیز اندکی پیش از اجرای حکم به‌دلیل سکته قلبی به بیمارستان انتقال یافت.

سازمان حقوق بشر ایران استفاده نظام‌مند از شکنجه و نقض حقوق مربوط به روند قانونی و دادرسی عادلانه در پرونده‌های منجر به صدور حکم اعدام را مستند کرده است. این سازمان در ۲۵ اردیبهشت هشدار داد که قوه قضاییه جمهوری اسلامی به‌طور فعال از وکلای مورد تأیید حکومت برای تسهیل و تسریع روند اعدام معترضان بازداشت‌شده استفاده می‌کند. خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام نیز به‌طور معمول با تهدید و اعمال فشار وادار به سکوت می‌شوند تا درباره پرونده عزیزانشان اطلاع‌رسانی نکنند.

از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون،دست‌کم ۲۸ نفر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ اعدام شده‌اند؛ این افراد به ترتیب زمان اعدام عبارت‌اند از: صالح محمدی، سعید داودی، مهدی قاسمی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، علی فهیم، امیرعلی میرجعفری، عرفان کیانی، ساسان آزادوار، ابراهیم دولت‌آبادی‌نژاد، مهدی رسولی، محمدرضا میری، محمد عباسی، عباس اکبری فیض‌آبادی، اشکان ملکی، مهرداد محمدی‌نیا، فتح‌الله آوری، جواد زمانی، ابوالفضل ساعدی، محمد امینی دهاقانی، عرفان اسفندیاری، گل‌محمد محمدی، مهدی خانکی، ابوالفضل سپاهی بادجانی، امیرحسین صفری حسین‌آبادی، شهرام صادقی و قائم حسینی.

در همین بازه زمانی، مهراب عبدالله‌زاده و عارف خوشکار، دو تن از معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی»، نیز اعدام شدند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)