شاید هیچگاه ما درتاریخ چنین جمع اضدادی نداشته ایم که حال داریم .
حکومتی که مشروعیت و حقانیتش در اثر کشتار و فساد و ناکارآمدی از دست رفته بود ، دراثرحمله اسراییل و آمریکا موفق شد سرپا بایستد و انسجام نسبی یابد.
در اثر این حملات، ولی فقیه علی خامنه ای با ۵۲ نفر از سران رژیم و فرماندهان نظامی کشته شدند. کشتن دختربچه های میناب و دختران لامرد و حمله به زیرساخت ها و مراکزغیر نظامی توسط اسراییل و آمریکا به مردم نشان داد که با چه دشمنان خونخواری روبروست و ناچار است برای حفظ موجودیت خود که تهدید به بازگشت به عصر حجر است مقاومت کند و بجنگد.
عوارض این جنگ متناوب که شش ماه طول کشیده است ولی اسمش چهل روزه است، یکی دو تا نیست . کشته شدن ۵۲نفراز دولتمداران و نظامیان خود بخود خلایی را ایجاد می کند که پرکردن آن آسان نیست و به جنگ قدرتی دامن می زند که به آسانی حل و فصل نمی شود بویژه آنکه علی خامنه ای دیگر نیست و بجایش مجتبا پسرش نشسته که از حال و روز او کسی مطلع نیست و البته از نفوذ چندانی هم برخوردار نیست و دستکم آن حرف شنوی که از پدرش داشتند از او ندارند.
شایعات درمورد احمدی نژاد که گفته شد عامل اسراییل است و هیچ توضیحی هم داده نشد ولی به جایش یک عده جوان را به جرم جاسوسی هر روز اعدام می کنند. اظهارات عراقچی وزیر خارجه مبنی بر حفره ی امنیتی در حاکمیت که هنوز هم باقیست وخامت مشکل امنیتی را نشان می دهد و حکایت ماهی از سرگنده گردد نی زدم را یادآور می شود ولی باز بجایش از جوانان اعدام می کنند.
به یاد بیاوریم افزون برترورهای کلیدی سران رژیم؛ اسماعیل هنیه میهمان ایران را در اتاق خوابش ترورکردند و بسیاری از دانشمندان هسته ای ایران را با تعقیب شهر به شهر کشتند.
همه ی اینها محیطی حاکی از سوء ظن و تردید به یکدیگر ایجادکرده و این نوک کوه یخ اتهاماتی است که تازه بیرون آمده است و رقابت ها آغاز شده و و با وجود سعی در لاپوشانی اختلافات، اتهامات به یکدیگر ادامه دارد .آخرین نمونه آن محمدباقر خرازی دبیرکل حزبالله است که از مجتبا خامنه ای نقل می کند که اگر پزشکیان یکبار دیگر استعفا کند، استعفایش را میپذیریم، از آن طرف دفتر مجتبا خامنه ای برای فرونشاندن اختلافات آن را تکذیب می کند ولی مشخص است که اختلاف از بین نرفته است و تنش ادامه دارد.
از جانب دیگر باقیمانده مشروعیت دردیماه سال گذشته با کشتارهای چند هزارنفره که هنوز جزییات آن افشاء نشده است فروپاشیده و حکومت با این سطح اختلافات در این موقعیت خطیر قادر به اداره کشور نیست و با ادامه اعدام ها به چند پارچگی کشور کمک می کند.
بخش باقیمانده از دولتمردان رانتی و سرداران سپاه که امور اقتصادی کشور را از بانکداری تا نفت رادر دست دارند با بخش دیگری از سرمایهگذاران بخش خصوصی که فعالیت اقتصادی آنها به قراردادهای دولتی و حکومتی وابسته است و از نظام رانتی ارزی و چند نرخی بودن آن سود می برند رقابت سیاسی و اقتصادی دارند وهر دو نیز به ادامه جمهوری اسلامی و نظام رانتی این حکومت وابسته اند.
رقابت سیاسی و اقتصادی این دو گروه در شرایط بحرانی که داریم می تواند به دشمن خارجی سود برساند و منافع ملی را پایمال کند . با توجه به منافع کلانی که هر دو گروه دارند حاضر نیستند حتا در این شرایط که موجودیت ایران در خطر است قدمی در راه مشارکت مردم در حکومت خارج از این دایره فاسد و تنگ بردارند. همه می دانند که این حکومت با سر نیزه حکومت کرده است ولی بر روی آن نمی تواند بنشیند. بدون حمایت مردم این حکومت قادر به مقابله با تجاوز بیگانگان و همزمان با مردم ناراضی و خشمگین در داخل نخواهد بود.
آیا وقت آن نرسیده است که اکنون این مجلس بسته و دست نشانده را منحل کنند و بجایش مجلس را بایک انتخابات حقیقی بازگشایی کنند تا نمایندگان حقیقی مردم به مجلس راه یابند و گره از کارفرومانده بگشایند؟
این آخرین فرصت است . بهتر از اعدام های روزانه هم هست. این تنها راهیست که بدون تغییر نظام سیاسی می تواند موقعیت کشور را بهبود بخشد و هم، با هر عقیده ای می توانند خواستار آن گردند.
وحدت انقلابی مدت هاست که مرده و کفن شده، تنها وحدت معتبر وحدت ملی است که می تواند در محلس منتخب ملت بازبتابد.
۱۶ مرداد ۱۴۰۵
Friday 07 August 2026
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.