ما، جمعی از جمهوریخواهان داخل ایران، بار دیگر تجاوز نظامی به خاک کشور، کشتار شهروندان ایران، بهویژه کودکان و دیگر قربانیان بیگناه در میناب، لامرد و سایر مناطق آسیبدیده، و همچنین تخریب زیرساختها و امکانات عمومی ایران توسط دولتهای آمریکا و اسرائیل را به شدیدترین وجه محکوم میکنیم.
همانگونه که در بیانیهی در «محکومیت تجاوز اسرائیل به ایران، ۳۰ خرداد ۱۴۰۴» تأکید کرده بودیم، این تجاوزها از یکسو محصول سیاستهای سلطهجویانهی دولتهایی است که منافع خود را بر جان و سرنوشت ملتها ترجیح میدهند و از سوی دیگر، از پیامدهای سیاستهای دیرینهی دشمنتراشی جمهوری اسلامی برای حفظ و توجیه سلطهی اقتدارگرایانه داخلی به شمار میرود. سیاستهایی که بهجای اتکا به ارادهی آزاد شهروندان، حکمرانی کارآمد، رفاه شهروندان و پیگیری منافع ملی، به تشدید تنشهای خارجی، تحریمهای گسترده، تضعیف زیرساختهای توسعه، گسترش فقر، فرسایش ظرفیتهای اقتصادی و افزایش آسیبپذیری ایران در برابر تهدیدهای خارجی انجامیده است.
در عین حال، تجربهی این جنگ بار دیگر نشان داد که برخی دولتهای خارجی، همزمان با اعمال فشار، تحریم یا اقدام نظامی، تلاش میکنند از بخشی از نیروهای سیاسی، رسانهها و چهرههای اپوزیسیون برای جهتدهی افکار عمومی در راستای اهداف خود بهره ببرند؛ اهدافی که در مواردی با امنیت، تمامیت ارضی، منافع بلندمدت و چشمانداز دموکراتیک ملت ایران در تعارض قرار میگیرد. این روند نهتنها استقلال سیاسی جامعه را تضعیف میکند، بلکه امکان شکلگیری یک آلترناتیو دموکراتیک را نیز با مخاطره مواجه میسازد.
ما پیشتر در بیانیهی «محکومیت کشتار دیماه و ضرورت بازسازی آلترناتیو دموکراتیک، ۱۹بهمن ۱۴۰۴» هشدار داده بودیم که برخی گفتمانها و نیروهای سیاسی، با ترویج توهم مداخلهی نجاتبخش نظامی خارجی و تبدیل رنج مردم به ابزار رقابتهای ژئوپولیتیک، میتوانند خشم و ناامیدی عمومی را در مسیری قرار دهند که نه به آزادی و دموکراسی، بلکه به جنگ، وابستگی، فروپاشی اجتماعی و بازتولید اشکال جدیدی از استبداد منتهی شود. از سوی دیگر، این جنگ زمینهی امنیتیتر شدن فضای کشور، محدودتر شدن فعالیت نیروهای مدنی و تشدید سرکوب و زمینههای بازتولید و موروثی شدن قدرت مطلقه را تقویت کرده است.
امروز، پس از تجربهی جنگ اخیر، بیش از گذشته هشدار میدهیم که انباشت بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، همراه با گسترش نارضایتی عمومی، میتواند بار دیگر زمینهی سوءاستفادهی نیروهای اقتدارگرا یا وابسته به قدرتهای خارجی را از اعتراضات برحق مردم فراهم سازد. ازاینرو، تقویت نیروهای مدنی مستقل و شکلگیری یک جبههی جمهوریخواه، دموکراتیک و ملی، ضرورتی فوری و تاریخی است.
ما در این راستا بر محورهای زیر تأکید میکنیم:
۱. تقویت سازمانیابی مدنی و اجتماعی از طریق حمایت از تشکلهای صنفی، کارگری، معلمان، دانشجویان، زنان، بازنشستگان و سایر نهادهای مستقل جامعه.
۲. گسترش رسانههای مستقل و شبکههای ارتباطی غیرمتمرکز برای مقابله با انحصار رسانهای و وابستگی سیاسی و مالی به قدرتهای خارجی.
۳. تدوین و ترویج یک برنامهی ایجابی و ملی برای آیندهی ایران که بتواند چشماندازی روشن از جمهوری دموکراتیک مطلوب در حوزههای اقتصاد، رفاه، عدالت اجتماعی، حقوق شهروندی، محیطزیست و سیاست خارجی ارائه دهد.
۴. ایجاد همکاری و همگرایی میان نیروهای جمهوریخواه، دموکرات و مدنی بر پایهی اصول مشترکی چون آزادی، حقوق بشر، حاکمیت مردم، تمامیت ارضی و استقلال ملی.
۵. مقابله با گفتمانهای جنگطلبانه، وابسته و اقتدارگرا که رنج مردم را به ابزاری برای کسب قدرت یا پیشبرد منافع خارجی تبدیل میکنند.
۶. دفاع از حق مردم برای تعیین سرنوشت خویش از طریق روشهای مدنی و دموکراتیک و مخالفت با هرگونه مداخلهی نظامی خارجی یا پروژههای خشونتمحور.
ما بر این باوریم که آیندهی ایران نه از مسیر جنگ و وابستگی، و نه از مسیر تداوم استبداد، بلکه تنها از راه سازمانیافتگی مدنی، همبستگی اجتماعی و شکلگیری یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر ارادهی ملت، آزادی، عدالت اجتماعی و منافع ملی ساخته خواهد شد.
ایران شایستهی آیندهای آزاد، آباد، مستقل، دموکراتیک و صلحآمیز است.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵
️(در صورت تمایل، نام خود را برای اضافه شدن به لیست امضاکنندگان ارسال نمایید)
#چشمانداز_ایران_دموکراتیک
#جمهوریخواهان_داخل_ایران
لیست اسامی امضاکنندگان آغازین
بیانیه آغازین چشمانداز ایران دموکراتیک جمهوریخواهان داخل ایران
۲۹تیر ۱۴۰۴
لیست بیانیههای پیشین جمهوریخواهان داخل ایران
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.