در روز دوازدهم اعتراضات سراسرسری در ایران بازهم بیشتر وسعت گرفت و تقریبا همه استانهای ایران و منجمله کردستان را در برگرفت. در روز دوازدهم بلوچستان هم شاهد حرکات و اعتراضات بی سابقه ای در شهرهای زاهدان، ایرانشهر، چابهار، خاش  و نیز اعتراض دختران درسراوان بود. اهمیت این اعتراضات از چند جهت اهمیت داشت. در چندین شهر استان در یک روز اعتراضات صورت گرفت، اعتراضات در روز پنجشنبه و بدور ازالهام گیری از نهادهای دینی در روزهای جمعه انجام شد. شعار ها که بر همبستگی مردم تاکید داشت برضد دیکتاتوری و در ارتباط با اعتراضات گسترده سراسری ایران بود. در بعضی از این اعتراضات زنان فعالانه  در کنار مردان شرکت کرده بودند.
احتمالا متاثر از اعتراضات سراسری کشور ، در سیستان و بلوچستان اعتراضات در روزهای آتی از این هم بیشتر گسترش خواهد یافت. برای تعمیق این اعتراضات و حرکت بسوی ساقط کردن این رژیم فاسد و سرکوبگر همبستگی وهمراهی همه جانبه با اعتراضات سراسری کشور ضروری است.
رسیدن به دموکراسی، برابری و عدالت، نفی اعدام، رفع هر گونه ستم و تبعیض دینی، قومی و جنسی و جنسیتی و نیز دستیابی به رفاه عمومی و محیط زیست سالم از طریق حداکثر مشارکت گسترده در یک سیستم نا متمرکز سیاسی اهداف مهمی است که لازم است دنبال شوند.
باید توجه کرد و تجربه هم نشان داده است که رسیدن به حق برابر شهروندی و داشتن آزادی، حتی آزادی دینی، در چارجوب یک حاکمیت دینی ممکن نیست واز این جهت ایجاد یک حکومت سکولار و دموکراتیک و نه دیکتاتوری سکولار ضروری است. و جنبش زن زندگی آزادی مبانی استرتژیک مبارزات را برای جارو کردن این سیستم فاسد سرمایه داری رانتی پایه گذاری کرد.
اکنون که این مبارزه در حال گسترش است این وظیفه مبارزان شجاع ودرد مند و آگاه است که درهمبستگی با مبارزات دموکراتیک و ترقیخواهانه کشور و مستقل از نهاد های سنتی و بشدت ارتجاعی و محافظه کار و افراد فرصت طلب، فاسد و تبهکار دست بسازماندهی سیاسی و مدنی، مثلا کمیته های نیم مخفی محلی از افراد مطمئن و مبارز، در سیستان و بلوچستان بزنند، تا اعتراضات را رهبری کنند. و در همان حال یک لحظه هم نباید غافل بود که رژیم هنوز برای سرکوب و کشتار نیرو دارد.
من بعنوان یک فرد غیر حزبی و منتقد این سیستم بر این باورم که جمهوریخواهی و سوسیا لیسم دموکراتیک مناسب ترین موقعیت را برای تحقق اهداف فوق الذکر فراهم می کنند. در این شرایط واقع بینی انتقادی بمعنی گذر رادیکال از وضع موجود ضمن پرهیز از یک اراده گرائی بی سر انجام و اغلب سکتاریستی است.
با زد و بندهای کثیف و پنهانی برای نجات نیروهای فاسد آنطور که بعضی از قدرت های خارجی و چهره های ناتوان متکی به وراثت سلطانی در نظر دارند، مشکلات اساسی کشور را نمی توان حل کرد. خیالبافی های نوستالژیک برگشت به گذشته، حتی بسوی سیستم تمامیت خواهانه، که عمدتا از جانب نیروهای ارتجاعی دست راستی تبلیغ می شود از ابتدا روند رسیدن به اهداف بالا را کند، بی اثر و یا حتی ناممکن می کنند. اما در هر صورت هدف سیاسی اول و مرجح اساسا با اتکا به نیروی خود، باید جارو کردن جمهوری اسلامی ایران باشد.
لندن۸ ژانویه ۲۰۲۶

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)