در این تراژدی بر همه ستم رفت. ستمگران بر خود نیز ستم کردند زیرا آنکه انسانی را میکُشد، انسانیت را در خود میکُشد.
کشتار فکر و گفتمانِ مخالف در میهن ستمدیده و مجروح ما، که نقطه اوجش، اسیرکُشی سال ۶۷ بود، بعدها دامن زندانیان آزادشده را هم گرفت و قاتلین، در طرح موسوم به «الغدیر» شماری از آنان را ربودند و کشتند. تیغ ستم، فرهنگورزان و دانشوران ایران را نیز نشانه گرفت.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.