شاهو حسینی
سوریه، چه در دوران اسد و چه در آنچه به خطا «پسااسد» نامیده میشود، همچنان بر مدار همان عقلانیت سنتی و پیشامدرن باقی مانده است. تغییر در صورت سیاسی، تنها ظاهر قدرت را جابهجا کرده است؛ اما ساختار معرفتی جامعه و نظم بیسوژهگی دستنخورده باقی مانده است. سخن گفتن از «سوریهی پسااسد» در این چشمانداز نه تحلیل، بلکه فریبی زبانی است، زیرا گذار واقعی زمانی تحقق مییابد که سوژهای آزاد و خودآیین در درون جامعه پدید آید. تا آن زمان، ذهن جمعی که در افق طاعت، ایمان و سنت محصور است، همچنان در چرخهی بازتولید سلطه و اطاعت میچرخد، زیرا آزادی نه در شکل قدرت، بلکه در ولادت سوژه معنا مییابد. به بیان فلسفی، جامعهای که هنوز سوژهاش متولد نشده، صرف تغییر فرم سیاسی را به مثابه تحول تجربه میکند، اما در واقع در همان مدار معرفتی پیشین، محکوم به بازتولید نظم سنتی و محدودیتهای آن است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.