به رسمیت شناختن فلسطین: راهی به سوی صلح و خلع سلاح ملایان و گروههای نیابتی
تلاشهای جهانی برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین، میتواند صلح را در خاورمیانه جاری کند. این روند، حاکمیت ملایان و گروههای نیابتیاش را خلع سلاح میکند. سالهاست که این گروهها عامل خشونت و کشتار نیابتی علیه مردم فلسطین بودهاند. شناسایی رسمی فلسطین، گامی بلند به سوی پایان درگیریها و تضمین امنیت پایدار است. این اقدام، به مردم فلسطین حق تعیین سرنوشت میدهد.
وزرای خارجه ۱۵ کشور غربی، پس از کنفرانس سازمان ملل، بیانیهای مشترک صادر کردند. آنها از کشورهای جهان خواستند برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین گام بردارند.
ژاننوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، در ۸ مرداد ۱۴۰۴ بیانیه را در شبکه ایکس منتشر کرد. او نوشت: «فرانسه همراه با ۱۴ کشور دیگر، فراخوان جمعی صادر میکند.»
او افزود: «ما خواستار به رسمیت شناختن کشور فلسطین هستیم.» وی از کشورهایی که هنوز این کار را نکردهاند، دعوت به پیوستن کرد.
این کنفرانس ۳ روزه سازمان ملل با موضوع «راهحل دو کشوری» برگزار شد. فرانسه و عربستان سعودی میزبان مشترک آن بودند. کنفرانس سهشنبهشب به پایان رسید.
۱۵ کشور شامل اسپانیا، نروژ و فنلاند بر «تعهد تزلزلناپذیر خود به چشمانداز راهحل دو کشوری» تأکید کردند. آندورا، استرالیا، کانادا، ایسلند، ایرلند، لوکزامبورگ، مالت، نیوزیلند، پرتغال، سانمارینو و اسلوونی نیز این بیانیه را امضا کردند.
۹ کشور امضاکننده که فلسطین را به رسمیت نشناختهاند، آمادگی خود را اعلام کردند. استرالیا، کانادا و نیوزیلند از جمله این کشورها بودند.
امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، یک هفته پیش اعلام کرد: کشورش در ماه سپتامبر رسماً فلسطین را به عنوان یک کشور به رسمیت میشناسد.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد: این کشور در تلاش است تا موجی از حمایت برای شناسایی رسمی کشور فلسطین ایجاد کند.
صداها در بریتانیا برای به رسمیتشناختن فلسطین اوج میگیرد
سهشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۴، کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا نیز اعلام کرد: کشورش در ماه سپتامبر تشکیل کشور فلسطین را به رسمیت خواهد شناخت. وی پیششرطی برای این موضوع تعیین کرد.
نشنال امارات در ۴ مرداد ۱۴۰۴ نوشت: نخستوزیر انگلیس معتقد است به رسمیت شناختن کشور فلسطین باید بخشی از طرح صلح گستردهتر باشد. کییر استارمر گفت: این شناسایی باید بخشی از یک طرح گستردهتر برای امنیت پایدار فلسطین و اسرائیل باشد.
پیش از آن، بیش از ۲۲۰ نماینده پارلمان انگلیس، شامل دهها نماینده حزب حاکم کارگر، از دولت خواستند کشور فلسطین را رسمی به رسمیت بشناسد.
امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه نیز، شامگاه پنجشنبه ۲ مرداد ۱۴۰۴ در شبکه ایکس پیامی منتشر کرد. او گفت: «با توجه به تعهد تاریخی فرانسه به صلحی عادلانه و پایدار در خاورمیانه، تصمیم گرفتهام که فرانسه کشور فلسطین را به رسمیت بشناسد. صلح ممکن است.»
[فرانسه اعلام کرد: کشور فلسطین را بهرسمیت خواهیم شناخت]
فرانسه بزرگترین و قدرتمندترین کشور اروپایی است که فلسطین را به رسمیت میشناسد. تاکنون بیش از ۱۴۰ کشور از جمله بیش از ۱۲ کشور اروپایی، کشور فلسطین را به رسمیت شناختهاند.
در ۱ مرداد، صادق خان، شهردار لندن، نیز خواستار به رسمیت شناختن فوری کشور فلسطین شد.
اگر بریتانیا و فرانسه این تصمیم را اجرا کنند، آنها نخستین اعضای گروه هفت خواهند بود که کشور فلسطین را به رسمیت میشناسند.
در جریان کنفرانس ۳ روزه نیویورک، ۱۷ کشور، اتحادیه اروپا و اتحادیه عرب خواستار خلع سلاح حماس شدند. آنها خواهان پایان حکومت حماس بر غزه بودند. این اقدام با هدف پایان جنگ ویرانگر در سرزمین فلسطین صورت گرفت.
برخی نتایج راه حل دوکشوری و به رسمیتشناختن فلسطین
فیصل بن فرحان، وزیر خارجه عربستان سعودی، در این کنفرانس تأکید کرد: تنها با تأسیس «کشور فلسطین» میتوان به صلح پایدار دست یافت. عادیسازی روابط کشورش با اسرائیل نیز تنها با ایجاد کشور فلسطین امکانپذیر است.
با این حال، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، گفت: چشمانداز راهحل دو کشوری اکنون دورتر به نظر میرسد. برگزاری این کنفرانس شهریور سال گذشته به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید. قرار بود خرداد امسال برگزار شود، اما با حمله اسرائیل به ایران به تعویق افتاد.
آنتونیو کاستا، رئیس شورای اروپا نیز، در ۵ خرداد ۱۴۰۴ نگرانی خود را ابراز کرد. او در شبکه ایکس بر حمایت اتحادیه اروپا از راهحل دو کشوری و به رسمیت شناختن فلسطین تأکید کرد.
به رسمیت شناختن فلسطین و تشکیلات خودگردان در کرانه باختری، چندین هدف را محقق میسازد.
اصلیترین هدف، پایان دادن به دههها اشغال، خشونت و درگیری است. تشکیل دو کشور مستقل و امن، به ثبات و صلح در منطقه منجر میشود.
حل مناقشه فلسطین و اسرائیل، تنشها را در خاورمیانه کاهش میدهد. این امر، راه را برای همکاریهای منطقهای اقتصادی و سیاسی هموار میسازد.
با تشکیل کشور مستقل فلسطین، حقوق ملی و حق تعیین سرنوشت فلسطینیان به رسمیت شناخته میشود. این شامل برخورداری از حاکمیت و کنترل بر سرزمینهای خود است.
اجرای موفق راهحل دو کشوری، همکاریهای بینالمللی برای بازسازی فلسطین را افزایش میدهد. همچنین جایگاه سازمان ملل و قوانین بینالمللی را تقویت میکند.
صلحی پایدار بین اسرائیل و فلسطین شکل میگیرد. نتیجه اولیه آن، تضمین جان شهروندان غیرنظامی، از جمله زنان و کودکان است.
حکومت ملایان که از گروههای نیابتی برای دخالت در امور فلسطین استفاده میکرد، برای همیشه خلع سلاح میگردد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.