برای بسیاری از جوامع، محیط‌زیست مفهومی زیستی یا زیباشناختی دارد: منبعی طبیعی، نیازمند حفظ و مراقبت. اما برای کوردها، محیط‌زیست صر فا”طبیعت” نیست. جنگل‌ها، کوه‌ها، رودها و خاک، فقط جغرافیا نیستند؛ آن‌ها حاملان هویت، حافظه جمعی، هویت تاریخی و میدان‌های مقاومت‌اند. در این نوشتە با تکیه بر مفهوم “اکو-ملت”، که به بازاندیشی رابطه ملت با زیست‌بوم در سطحی گفتمانی و فلسفی می‌پردازد، نشان می‌دهیم چگونه ناسیونالیسم نوین کوردی به‌تدریج از یک پروژه صرفا سیاسی–اتنیکی به یک میدان اکوسوفیک بدل می‌شود: میدانی که در آن طبیعت، سوژه و حافظه، در هم تنیده‌اند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)