ریوار آبدانان، عضو شورای مدیریتی حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک)
جنگ فراگیری که کل خاورمیانه را دربر گرفته، هر روز گوشهای از این سرزمین را در آتش و خون و مصیبت گرفتار میکند. در اوج این جنگ جهانی پُرشتاب و در پی فراخوان و اعلام آمادگی جناحی از دولت ترکیه برای آغاز تغییرات دموکراتیک پیشگیرنده در این کشور، رهبر ملت کورد عبدالله اوجالان (رهبر آپو)، نقشهراهی ارزشمند برای برقراری صلح و شکلگیری جامعهی دموکراتیک و آزاد ارائه داد تا کوردها و همهی جوامع منطقه بدون متحملشدن زیانهای سنگین، از این مرحلهی آشوبزدهی تاریخی گذار کنند. ملت کورد و جنبش آپویی همچنان که در میدان جنگ و نبرد، ارادهای شکستناپذیر از خود نشان داده و شجاعانه عمل کردهاند، در اقدام به صلح نیز خودباور و جسورند. کوردها برای حفظ موجودیت و هویت خویش، در برابر فاشیسم و یورشهای سهمگین، بهشکلی جانانه و مثالزدنی جنگیدهاند و مقاومت کردهاند. نبرد حماسهوار علیه داعش و نجات جهانیان از چنگال این هیولای ترسناک، مُهر تأییدیست بر این مدعا.
فسخ پ.ک.ک، تغییر استراتژی از جنگ مسلحانه به سیاست دموکراتیک و سپس سوزاندن نمادین اسلحهها توسط شماری از گریلاهای کورد که با ارادهی آزاد خود و بدون هیچ نوع تحمیلی صورت گرفت، یک سرآغاز نوین و امیدبخش برای ملت کورد و کل خاورمیانهی جنگزده است. اثبات شد که کوردها در صورت بهرسمیتشناختهشدن حقوق و جایگاه سیاسیشان در قانون اساسی کشورهای منطقه، برای آغاز روندهای صلح، تغییر شیوهی مبارزاتی خویش و ورود به عرصهی «سیاست دموکراتیک بهدور از جنگ و خشونت»، از آمادگی و قابلیت بالایی برخوردار هستند. جنگاوران کورد این پیام روشن را دادند که: اگر کوردها را به دیدهی تهدید نگاه نکنید و موجودیت و حقوق دموکراتیک ملت ما را بپذیرید، ما از راه صلح و سیاست دموکراتیک به جستجوی آزادی خواهیم پرداخت، نه از راه لولهی تفنگ.
حال اگر دولت ترکیه گامهای حقوقی و قانونی لازم را برای حل مسئلهی کورد بردارد، خطر جنگ و مداخلهی خارجی، گریبان این کشور را برای همیشه رها خواهد کرد. کشور ترکیه و جنبش آزادیخواهی کوردها، در زمینهی «تغییر دموکراتیک» دست به یک آزمون بزرگ تاریخی زدهاند که برای کل منطقه، پیامدهای بزرگی دربر خواهد داشت. موفقیت در این روند صلحآمیز، تاثیر بسیار مثبتی بر سرنوشت سیاسی همهی کوردها در کشورهای ایران، سوریه و عراق خواهد داشت.
تاریخ به ما گوشزد میکند که گول آرامش ظاهری لحظهی حال را نخورید، همیشه تغییراتی طوفانی در راه است؛ پس قبل از آنکه خیلی دیر شود اقدام کنید! در کشور ایران نیز اگر با عینک عقلانیت و عبرتآموزی به تحولات ژئوپولتیک منطقه نگاه میشد و حکومت نیز جسارت آغازکردن روند تغییرات دموکراتیک داخلی را از خود نشان میداد، وضعیت ایران به کلی با آنچه اکنون شاهد هستیم متفاوت میبود. اگر حکومت در جهت خواستههای تاریخی و اغماضناپذیر ملیتهای مختلف ایران، زنان و هویتهای ستمدیده، گامی دموکراتیک و جسورانه برمیداشت و محافظهکارانه رفتار نمیکرد، امروزه خود را در لبهی پرتگاه «تسلیمیت یا فروپاشی» نمییافت و ایران را در معرض مداخلهی ویرانگری که توسط اسرائیل و آمریکا آغاز گردیده و موج به موج ادامه خواهد یافت، قرار نمیداد.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.