بیانیه شماره ۱۰ شورای انقلاب ملی ایران
تجربه نشان داد که هرچند ده شب شبهای شعر مؤسسه گوتهدر سال ۱۳۵۶ در تهران، که در راستای دکترین حقوق بشریکارتر و فشار به استبداد شاه برگزار شد، یکی اززمینهسازهای انقلاب ۵۷ بود، ولی انقلاب را کلید نزد. امادرست یک هفته پس از اظهارات رئیسجمهور آمریکا مبنی براینکه «ایران در منطقه بیثبات خاورمیانه جزیرهٔ ثبات و آرامشاست»، فقط انتشار یک «مقاله» به نام مجعول رشیدی مطلق، واصله از دربار، در روزنامهٔ اطلاعات، «آتشفشانی» شد کهنظام سلطنتی را با خود برد. در حالی که در دوران جنگ سردو با حساسیت ایران بهواسطهٔ بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر مرزمشترک با اتحاد جماهیر شوروی، این موضعگیری جیمیکارتر میبایست بر دادهها و تحلیلهای بسیار دقیق استواربوده باشد.
از طرفی، میدانید که دختران خیابان انقلاب (ویدا موحد) درسال ۱۳۹۶ با تصمیم شجاعانهٔ انقلابی خود در خیابان انقلابتهران، با برداشتن روسری اجباری خود، «پاشنهٔ آشیل» نظامجمهوری اسلامی را نشانه گرفتند. بهقدری این «تابوشکنی» مهم بود که رهبر منعزل شخصاً موضعگیری نمود و تلاش کردآن را کماهمیت جلوه دهد؛ در حالی که برای این کار، به زعماو کماهمیت، حکم محکومیت ۲۱ سال حبس صادر شد.
در قضیهٔ مهسا امینی، دختر ایران، نیز میدانیم که با تصمیمقبلی و بهمنظور مبارزه با جمهوری اسلامی اقدام نکرد، بلکهبهطور اتفاقی، در سفری که به تهران داشت، توسط گشتارشاد تحت پیگرد قرار گرفت. سکته کردن ایشان هم، اگرچه بهکمترین احتمال، دور از ذهن نیست، ولی بنا به اظهاراتمحسن رامین، نمایندهٔ وقت مجلس، زهرا کاظمی در زندان اوینبا ضربهای که دادستان وقت تهران، سعید مرتضوی، به سرشزد، به قتل رسید. اما قتل یک زن بیگناه در زندان، مستند بهاظهار نمایندهٔ مجلس، منجر به قیام ملی نشد. ولی قضیهٔ دختر ایران، قیامی را کلید زد که جهان را به تحسین و حمایتاز آن برانگیخت.
در واقع، هنگام برگزاری شبهای شعر گوته و نیز قتل زهراکاظمی و شاهکار دختران خیابان انقلاب در ۹۶، هنوز جامعهبه مرحلهٔ «اعتلای انقلابی» یا «نقطهٔ جوش» و به تعبیر دیگر«اشباع انقلابی» نرسیده بود. در حالی که در ۱۷ دیماه ۵۶ و ۲۶ شهریور ۱۴۰۱، جامعه منتظر یک جرقه بود تا به خرمناستبداد آتش زند.
چنانکه در پیامهای متعدد، و از جمله بیانیهٔ مورخ۱۴۰۳/۱۲/۱۸ شورای انقلاب ملی ایران تحت عنوان «تصمیمتاریخی در آستانهٔ فروپاشی»، و نیز بیانیهٔ مورخ ۱۴۰۴/۲/۲۸ این شورا خطاب به آقای ترامپ تصریح گردید که ایران دروضعیت «پیشاانقلاب» و در شرایط «بمب ساعتی» قرار دارد، و ضمن هشدار به وی، ایشان را از هرگونه اقدام و نیز هرگونهمذاکره و معامله با جمهوری اسلامی که فاقد نمایندگی از ملتایران است، بر حذر داشته و زنهار داده که مانند دورانپرزیدنت اوباما و پرزیدنت بایدن، قیام ملت ما را «قربانیمنافع زودگذر» ایالات متحده نکند.
صحت و درستی این تحلیلها با قیام یکپارچهٔ نانوایان وکامیونداران و کشاورزان و دیگر اصناف کشور «محک» خورد، و حکومت نهتنها قادر به سرکوب آن نشد، بلکه گسترشفزایندهٔ اعتصابات و اعتراضات، پایههای رژیم جور و جهل وفساد را به «لرزه» درآورده است. نکاتی را به استحضار ملتبزرگ میرساند:
علیرغم صلابت بینظیر قیام که با اعتصابات گسترده آغازشده، اما این قیام به مثابهٔ نهالی «نوپا» نیاز به مراقبت ویژهدارد که از طریق «پیوند سریع» به آن، توسط اصناف و اقشاردیگر، «مقاوم» و «ضربهناپذیر» خواهد شد. بنابراینصمیمانه از هممیهنان میخواهیم بدون فوت وقت این قیام رادر ابعاد کشور گسترش دهند تا حقیقتاً واجد وصف «ملی» گردد.
همانطور که در پیام پیشین به استحضار رساندیم، ممکناست اوباش و اراذل و عوامل حکومت با هدف «کنترل قیام» بهخودروها و کامیونها و دیگر اموال اعتصابیون، و حتیکسانیکه هنوز به اعتصابات نپیوستهاند، «آسیب» زنند تا بهخیال خود، با «ارعاب و ایجاد وحشت و ناامنی»، موجبدلسردی و نومیدی اعتصابیون گردند و شما را از ادامهٔ اعتصابات منصرف نمایند. بنابراین «آمادگی» شما برایحراست از اموال و خودروهای خود و دیگران، مصداق عمل بهتکلیف اخلاقی، قانونی و شرعی خواهد بود. همچنین طبقمادتین ۱۵۶ و ۱۵۷ قانون مجازات، که در مقام دفاع از نفس، عرض، ناموس، مال و یا آزادی تن خود یا دیگری در مقابلهرگونه «خطر یا تجاوز» فعلی یا قریبالوقوع، رفتاری که طبققانون «جرم» محسوب شود، با رعایت شرایط دفاع، «معاف» از مجازات میداند. بنابراین در اعمال «دفاع مشروع»، تردیدبه خود راه ندهید.
هرگونه «تکروی» و عملی که «یکپارچگی» اعتصابات راخدشهدار نماید، علاوه بر اینکه «خیانت» به همرزمان خودمیباشد، چون بهعنوان «خطر یا تجاوزی» است که به حیثیتو «عرض» و آبروی مبارزاتی اعتصابیون آسیب میرساند، میتواند مشمول دفاع مشروع تلقی شود. بنابراین اکیداً توصیه مینماییم که از چنین اقدامی اجتناب گردد تا موضوعو مورد دفاع همرزمان خود قرار نگیرند.
از آنجا که تجربه نشان داده عدم «پایداری و مقاومت» درمبارزات، بهویژه در مراحل «اولیه»، میتواند به شکست قیاممنجر شود، و از آنجا که توصیه به «صبر» عمدتاً در«مبارزات» مورد نظر بوده، بنابراین «پایداری» و نیز«گسترش اعتصابات»، که «ضامن» پیروزی قیام خواهد بود، مورد تأکید میباشد.
ممکن است حکومت با «تحریک احساسات» اعتصابیون، و بهبهانه اینکه در وضعیت کنونی که تحت «فشارهای خارجی» است، نباید با اعتصابات موضع حکومت را «تضعیف» نمود، ارادهٔ پایداری و مقاومت شما در اعتصابات را متزلزل نماید. در حالی که اتفاقاً برای جلوگیری از «خیانت» حکومت، کهبرای بقای ننگین خود، علیرغم رجزخوانیها، جامهٔ بیغیرتی وبیشرافتی و بیعقلی به تن کرده تا «تسلیم» شود و تنهادغدغهاش «رسانهای شدن» مذاکرات یا «تسلیم و خیانت» میباشد، و در این راستا، شورای عالی امنیت ملی غیرقانونیو منعزل، هرگونه صحبت خارج از وزارت امور خارجه در اینخصوص را «ممنوع» نموده، نباید فریب حکومت را خورد وباید با «ارادهٔ استوار» این «پیچ تاریخی» را طی نماییم و ازننگ «تسلیم و ویرانی جنگ» و ادامهٔ حکومت غیرقانونی، ناکارآمد و بیلیاقت، که مملکت را در آستانهٔ «سقوط» قرارداده، جلوگیری نماییم.
فراموش نکنیم که همهٔ بدبختیها و فقر و انحطاط ما، محصول این حکومت جور و جهل و فساد بوده و میباشد. اکنون که بهنظر میرسد «وضعیت انقلابی» به «نقطهٔ جوش» و «اشباع انقلابی» رسیده، درست شبیه آبی است که باحرارت درجهٔ ۱۰۰ به جوش آمده؛ چنانچه رها گردد، از«جوش» میافتد و کمکم به سردی میگراید. همانطور که قیام«زن، زندگی، آزادی» بهخاطر رهبری «شاه سلطان حسین» وچند فرد فاقد دانش و صلاحیت سیاسی، که از دانشگاهجرجتاون خیز برداشتند تا رهبری قیام را مصادره کنند، بهچنین سرنوشتی دچار شد.
۷- از آنجا که یکی از علل اصلی این اعتصابات، فساد حاکمبر کشور و تبعیضات ناروایی بوده که حقوق این اصناف راتضییع نموده، بنابراین خواستهٔ اعتصابیون محدود به مطالباتصنفی نخواهد بود. اعتصابیون، منادیان مبارزه با «فسادهایسیستماتیک» و نیز «تبعیضات ناروا» میباشند و علاوه برآزادی فوری و بیقید و شرط همرزمانشان، خواهان آزادیکارگران، معلمان، دانشجویان، هنرمندان و همهٔ «زندانیانسیاسی و عقیدتی» هستند که بیگناه به زندان افتادهاند؛ ونیز خواهان رفع «حصر غیرقانونی» اشخاصی مانند مهندسموسوی و همسر ایشان و آیتاللهالعظمی حیدری و غیرهخواهند بود.
۸- همانطور که قبلاً هم تأکید کردیم، جوانان سلحشور باتشکیل کمیتههای خودجوش مردمی، متشکل از ۳ یا ۵ نفر، مثلکمیتهٔ اعتصابات، انتظامات، لجستیک، پشتیبانی، روابطعمومی، روابط بینالملل، دانشجویی، کارگری، زنان، کشاورزان، بازاریان، هنرمندان، حقوقدانان، ورزشکاران و غیره، بهفوریت بهکمک اعتصابیون بشتابند. در غیر این صورت، ممکن است بهدلیل مشکلات، در ارادهٔ اعتصابیون خلل وارد شود. بنابرایناقدامات مزبور «فوریت و ضرورت» دارد تا پیش از آنکهخناسان موفق به فتنهانگیزی شوند، با کمک به اعتصابیون وحل مشکلات آنها، از تزلزل این قیام جلوگیری بهعمل آید.
کلام آخر اینکه در این «پیچ تاریخی»، با ارادهای پولادین وپیوند دیگر اصناف و اقشار به مبارزه و اعتصابات، نگذاریدقیام شما از «نقطهٔ جوش» و مرحلهٔ «اشباع انقلابی» بیفتد ورهبر منعزل به حیثیت ملی ایران چوب حراج زند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.