بیگاری از زندانیان برای کسب درآمد، کسری بودجه جدی است
رئیس سازمان زندانهای حکومت ایران اعلام کرد که بیش از ۴۷ هزار زندانی در زندانهای کشور به بیگاری گرفته شدهاند.
غلامعلی محمدی در خصوص بیگاری کشیدن از زندانیان گفت: در سال گذشته ۱۶ کارگاه در ۱۱ استان از طریق سفرهای استانی و ویدئو کنفرانس افتتاح شد.
این استانها شامل تهران، قم، بوشهر، اصفهان، چهارمحال و بختیاری، خراسان رضوی، خوزستان، سیستان و بلوچستان، قزوین، گیلان و مرکزی بودند.
وی افزود که از اواخر سال گذشته سیاست اشتغال صنعتمحور اجرا شد. به همین دلیل، ۵۶ طرح بیگاری آغاز شد.
در بهمنماه ۴ کارگاه شامل تولید موتور سیکلت در اردوگاه قم، دوچرخهسازی در قزلحصار، تولید فیلتر هوای خودروی سبک در زندان برازجان و تولید کفش چرم در زندان بوشهر افتتاح شد.
در طول سال جاری نیز ۴۲ طرح دیگر در سفرهای استانی و ویدئو کنفرانس به بهرهبرداری رسید. همچنین ۱۰ طرح دیگر تا پایان اردیبهشت افتتاح خواهد شد.
محمدی درباره تعداد بیگاری کشیدن از زندانیان گفت: تا دیماه ۱۴۰۳، تعداد ۴۷ هزار و ۹۶۳ زندانی، معادل ۳۴ درصد از ۱۳۹ هزار زندانی واجد شرایط، به بیگاری وادار شدهاند.
از این تعداد، ۱۸ هزار و ۳۱۹ زندانی، یعنی ۳۸ درصد، در کارگاههای داخل زندان به بیگاری مشغولند.
همچنین ۲۵ هزار و ۳۱۳ زندانی، معادل ۵۳ درصد، به کار خارج از زندان فرستاده شدهاند. ۴ هزار و ۳۳۱ زندانی نیز، معادل ۹ درصد، در داخل بندها تحت بیگاری قرار دارند.
وی در ادامه اظهار کرد که در سال گذشته، ۱۰۱ هزار و ۲۲۴ زندانی در دورههای مهارتآموزی سازمانهای دولتی شرکت کردهاند.
خانواده زندانیان نیز قربانی بیگاری اجباری نانآورانشان
این سازمانها شامل سازمان آموزش فنی و حرفهای، سازمان تحقیقات کشاورزی، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و سایر مراکز آموزشی بودهاند.
رئیس سازمان زندانها اعلام کرد که یکی از ابزارهای بررسی وضعیت زندانیان آزاد شده، مصاحبه با خانواده و بازدید از محل سکونت و بیگاری زندانیان آزاد شده است.
این روند نشان میدهد که بسیاری از این افراد حتی پس از آزادی، تحت شرایط استثمار باقی میمانند.
حکومت ایران به دلیل کسری بودجه، زندانیان را به بیگاری وادار میکند.
بسیاری از این زندانیان، از خانوادههای نیازمند هستند که تحت فشار مالی شدید قرار دارند.
این اقدام حکومت ایران، سوءاستفادهای آشکار از شرایط اقتصادی و اجتماعی زندانیان محسوب میشود.
بیگاری کشیدن از زندانیان سیاستی ضدانسانی است که نشاندهنده بیتوجهی حکومت ایران به حقوق انسانی زندانیان است.
این روش، شکلی از بهرهکشی سیستماتیک است که در شرایط سخت اقتصادی، به نفع حکومت ایران اجرا میشود.
این سیاست تنها به زندانیان محدود نمیشود، بلکه خانوادههای فقیر و محروم آنان را نیز تحت فشار قرار میدهد.
بسیاری از این زندانیان نانآور خانواده هستند و مجبور به کار بدون مزد میشوند. در نتیجه، خانوادههای آنها در وضعیت اقتصادی وخیمتری قرار میگیرند.
استثمار زندانیان در کارگاههای داخل و خارج از زندان نهتنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه نشاندهنده سیاستهای غیرانسانی حکومت ایران در برخورد با قشر آسیبپذیر جامعه است.
این بیگاری سازمانیافته، ابزاری برای سرکوب بیشتر زندانیان و تضعیف خانوادههایشان است.
استثمار و سرکوب زندانیان و خانوادههای محروم آنها در حاکمیت ملایان
حکومت ایران این سیاست را با عنوان اشتغال مولد تبلیغ میکند، اما واقعیت چیز دیگری است.
زندانیان بدون دریافت حقوق مناسب به بیگاری گرفته میشوند و از حداقل حقوق قانونی محرومند. این اقدام، نقض آشکار استانداردهای بینالمللی حقوق کارگران و زندانیان است.
در چنین شرایطی، حکومت ایران از نیروی کار ارزان و بیحق زندانیان برای جبران کسری بودجه و سودآوری بیشتر سوءاستفاده میکند.
این سیاست، شکلی مدرن از بردهداری است که به بهانه اشتغال، هزاران زندانی را تحت فشار قرار میدهد.
بیگاری کشیدن از زندانیان نشاندهنده بیعدالتی گسترده در نظام زندانهای حکومت ایران است.
این زندانیان نهتنها از حقوق اولیه خود محرومند، بلکه مجبور به انجام کار اجباری برای سودجویی حکومت ایران هستند.
این روش، سوءاستفادهای آشکار از نیروی کار ارزان و شکنجه روانی و جسمی برای زندانیان و خانوادههایشان محسوب میشود.
سوءاستفاده از نیروی کار زندانیان، تنها یکی از جنبههای استثمار سیستماتیک حکومت ایران است.
زندانیان نهتنها تحت فشارهای شدید جسمی و روانی قرار دارند، بلکه خانوادههایشان نیز قربانی این سیاست بیگاری هستند.
حکومت ایران با این روش، از ضعف اقتصادی و فقر این خانوادهها بهرهبرداری کرده و آنها را در چرخهای از فقر و سرکوب نگه میدارد.
در نهایت، بیگاری کشیدن از زندانیان نهتنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه نمونهای دیگر از سیاستهای سرکوبگرانه حکومت ایران محسوب میشود.
این حکومت، با استفاده از ابزارهای مختلف، زندانیان را تحت سلطه خود نگه داشته و از نیروی کار آنها برای منافع اقتصادی بهرهکشی میکند. این سیاست، مصداق بارز بیرحمی و بیعدالتی نسبت به ضعیفترین اقشار جامعه است.
[بیگاری کشیدن از زندانیان و بردهداری در زندان مرکزی کرج و وضعیت اسفبار زندانیان]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.