این روزها اخبار جنگ داخلی و نسلکشی در سودان در کانون اخبار رسانههای مستقل قرار دارد و کنشگران رسانهای و محلی خواهان همبستگی و بازنشر حقایق هستند.
رادیوزمانه پیشتر گزارشی میدانی از جبهۀ الفار در سودان منتشر کرده بود که اخبار جمعی از نیروهای چپ حاضر در میدان نبرد را منعکس میکد. این گروه با گرایشات عمدتاً آنارکوسندیکالیستی به نام «رفقای آنارشیست سودان» (Sudanese anarchist comrades) که افزون بر تشکیل کمیتههای محلی مقاومت و امداد، نشریهای به نام «امل» (Al Amal) منتشر میکنند، در تماس با کنشگران ایرانی آنارشیست، ضمن تشریح اوضاع محلی، خواستار اطلاعرسانی به زبانهای انگلیسی و فارسی شده بودند.
در گزارش قبلی، این گروه که زیرمجموعۀ «نیروهای دموکراتیک سودان» هستند، ضمن اعلام کشته شدن برخی از اعضای خود و از جمله فیصل آدم علی، رضوان عبدالجبار (کهربا)، آدم کبیر موسی و عبدالغفار الطاهر (الصنی)، خواهان همبستگی کنشگران ایرانی با مردم تحت محاضصره در شهر الفاشر شده شدند.
در گزارش جدید که با امضای دبیرکلِ گروه، فواز مرتضی، به زبانهای انگلیسی و عربی منتشر شده، چنین آمده است:
«رفقای انقلابی ما در سراسر جهان! شما دنبالکنندۀ آنچه در الفاشر رخ داد و تحولات در پلتفرمهای گروهها و جریانهای علاقهمند به انقلاب سودان بودهاید، اما ما میخواهیم موارد زیر را با شما در میان بگذاریم.
ابتدا، و پس از یادکرد رفقایی که در الفاشر و خارطوم جنگیدند و پرچمِ گروه را برافراشتند. در حالی که ما قاطعانه اصلِ بهدستگرفتن اسلحه را رد میکنیم، زیرا میفهمیم مسلحکردن یکی از اجزای درگیر فقط به منافع امپریالیسم در این جنگ خدمت میکند. رفقای ما که شهید شدند چارهای جز برداشتن سلاح برای دفاع از خود و خانوادههایشان نداشتند. آنها پیش از جنگ به هیچ فراکسیون نظامی وابسته نبودند، و وقتی الفاشر محاصره شد و ]گروه شبهنظامی[ جنجوید به آن حمله کرد، جز دفاع از خود راه دیگری نداشتند. آنها در کنار «نیروهای مردمی دفاع» جنگیدند که حتی پس از عقبنشینی فرماندهی لشکر ششم ارتش، به مبارزه در شهر ادامه دادند.
ارتباط با رفقای ما در نهم سپتامبر ۲۰۲۵ قطع شد، اما از خانوادههایشان پس از آنکه به اردوگاههای بزرگ آوارگان گریختند، مطلع شدیم که آنها در حین دفاع از خود شهید شدهاند. آنها از حقِ زیستن، آزادی و کرامتِ خود دفاع کردند. کمترین کاری که میتوانیم برای این رفقا انجام دهیم، رسیدگی به خانوادههایشان است که گروه همچنان با آنها در تماس است. آنها روی زمین میخوابند، روزها زیر آفتاب سوزان و شبها در سرمای جانکاه و رو به وخامت؛ از سوءتغذیۀ شدید و مراقبت پزشکی نامناسب رنج میبرند. ما تمام تلاشمان را میکنیم تا به خانوادههایشان دسترسی پیدا کنیم و به احترامِ جانباختگان آنها را حمایت کنیم.
رفیق «کهربا» همیشه میگفت از کلاشینکف متنفر است، اما از بهاسارتدرآمدن آزادی و ذلتِ کرامتش نفرت بیشتری دارد. باید روشن کنیم که پس از قطعِ ارتباطاتمان با رفقا، آنها در زمانهای مختلف کشته شدند، اما بهسببِ محاصرۀ خفهکننده و قطع ارتباطات نتوانستیم از آن اطلاع یابیم. از انتقامجوییِ جنجوید علیه خانوادههایشان که هنوز در مناطق تحت کنترل جنجوید ماندهاند، بیمناکیم. ما به نامهای آنها اکتفا خواهیم کرد؛ نامهایی که در دلها و در تاریخ جنبشِ آزادیبخش حک خواهند شد.
میخواهیم شما را اطمینان دهیم که سایر رفقای باقیماندۀ گروه در مناطقی دور از درگیریهای مسلحانه قرار دارند، اما هنوز رفقایی در سودان ماندهاند که صدای گروه را به جهان منتقل میکنند. در سودان هیچجا امن نیست؛ کشور در آستانۀ جنگ داخلیای شبیه آنچه در رواندا رخ داد قرار دارد. دولت و جنجوید آغاز به بسیجِ هزاران نفر برای رویاروییِ آتی کردهاند. اگر جنگ متوقف نشود، این یک فاجعۀ بشردوستانه خواهد بود که انتظار داریم میلیونها انسان بیگناه جان خود را از دست بدهند.
ای رفقای راههای آزادی، ای انقلابیان جهان؛ مبارزۀ مستقیم علیه قدرت بهای سنگینی دارد: زندگیها و آزادیهای ما. رفقای شما در سودان انتخاب کردند که سکوت نکنند؛ اینچنین است سرشتِ انقلابیان. ما خواستارِ صلح هستیم و اصلِ مخالفت با جنگ را اعلام میکنیم، با اینحال هولناکترینِ جلوههایِ اقتدارِ نژادپرستانه در سودان، سلطۀ امپریالیستی و رقابتهای بینالمللی خود را نشان میدهند. یکی از گفتارهای معروفِ رفقای ما این است که «اسلحه ایده است، و ایده اسلحه است»: یا ایدۀ خود را متوجه جلادت میکنی، یا با آن در درون خود میمیری. پس یا آزاد زندگی میکنیم یا بهعنوانِ انقلابی میمیریم. بنابراین از شما میخواهیم که کمپینهای حمایتی در سراسر جهان را گسترش دهید: رفقای ما حقی بر گردنِ ما دارند؛ دفاع آنها از الفاشر دفاع از همۀ انقلابیان است. پس از سقوطِ الفاشر در سودان، کشور در برابرِ دو مسیر قرار گرفته است: یا تقسیم به دو دیکتاتوری نظامی یا جنگ داخلی و رودخانههای خون.
برای حمایت از رفقای خود در سودان کمک مالی کنید.
شکوه و جاودانگی برای انقلابیان آزادِ ما.»
The Anarchist Group in Sudan
The Situation Inside
Our revolutionary comrades around the world — you have been following what happened in Al-Fashir and following developments on the platforms of groups interested in the revolution in Sudan — but we would like to share the following with you.
First, and after remembering our comrades who fought in Al-Fashir and Khartoum and raised the banner of the group: while we categorically reject the principle of bearing arms — because we understand that arming one of the warring components serves only imperialism and its interests in this war — our comrades who died had no option but to take up arms to defend themselves and their families. They did not belong to any military faction before the war, and when Al-Fashir was besieged and the Janjaweed attacked it, they had no choice but to defend themselves. They fought alongside the Popular Forces for Self-Defense, which continued to fight in the city even after the command of the 6th Division of the army withdrew.
Contact with our comrades was cut off on 9 September 2025, but we learned from their families after they fled to the long displacement camps that they were martyred defending themselves. They defended their right to life, freedom, and dignity. The least we can do for these comrades is to care for their families, with whom the group remains in contact. They sleep on the ground, scorched by the sun by day and battered by bitter cold at night; they suffer from severe malnutrition and poor medical care. We are doing everything in our power to reach out to their families and support them in honor of the fallen.
Comrade “Kahraba” used to say he hates the Kalashnikov, but he hates even more to have his freedom captured and his dignity humiliated. We should make clear that after our communications with the comrades were cut off, they were killed at different times, but we were unable to know because of the suffocating siege and communications blackout. We fear Janjaweed reprisals against their families who still remain in Janjaweed-controlled areas. We will limit ourselves to their names, which will be engraved in our hearts and in the history of the liberation movement.
We want to reassure you that our remaining comrades in the group are in areas far from armed clashes, but there are still comrades in Sudan who have not yet left and who carry the group’s voice to the world. There is no safe place in Sudan, where the country stands on the brink of a civil war like the one that happened in Rwanda. The state and the Janjaweed have begun mobilizing thousands for the coming confrontation. If the war does not stop, it will be a humanitarian catastrophe in which we expect millions of innocent people to die.
O comrades of the paths of liberation, O revolutionaries of the world — direct struggle against power carries a steep price: our lives and our freedoms. Your comrades in Sudan chose not to remain silent — that is the nature of revolutionaries. We want peace and call for peace and the rejection of war, yet the most horrific expressions of racist authority in Sudan, imperial domination, and international rivalry are manifesting themselves. One of our comrades’ well-known sayings is that “the weapon is the idea, and the idea is a weapon”: either you aim your idea at your executioner, or you die carrying it within yourself. Thus we live free or die as revolutionaries. Therefore we ask you to expand support campaigns worldwide: our comrades have a right upon us — their defense of Al-Fashir is a defense of all revolutionaries. After the fall of Al-Fashir in Sudan, the country faces either division into two military dictatorships or civil war and rivers of blood.
Donate to support your comrades in Sudan.
Glory and eternity to our free revolutionaries.
Secretary-General of the Group,
Fawaz Murtada
المجموعه الأنارکیه فی السودان
شکل الوضع فی الداخل
رفاقنا الثوار فی کل العالم لقد تابعتم ما حدث فی الفاشر وقد کنتم تتابعون عبر منصات المجموعات المهتمه بالثوره فی السودان تطورات الوضع ولکننا نود أن نعکس لکم الأتی
اولا وبعد الخلود لرفاقنا الذین ناضلوا فی الفاشر والخرطوم وعلوا مشاعل للمجموعه أننا وحیث نرفض مبداء حمل السلاح تماما حیث أننا مدرکین ان التسلیح فی طرف احد المکونات المتصارعه لا یخدم سوى الإمبریالیه ومصالحها فی هذه الحرب ما کان لرفاقنا الذین توفوا خیار سوى حمل السلاح والدفاع عن أنفسهم وأسرهم ، ذلک وحیث أنهم لم یکونوا ینتمون لأی فصیل عسکری قبل الحرب وعندما بداء حصار الفاشر وهجوم الجنجوید علیها فلم یکن لهم خیار سوى الدفاع عن أنفسهم فقاتلوا إلی جانب القوات الشعبیه للدفاع عن النفس والتی بقیت تقاتل فی المدینه حتى بعد انسحاب قیاده الفرقه السادسه للجیش ، لقد انقطع الاتصال برفاقنا منذ ۹ سبتمبر ۲۰۲۵ ولکننا علمنا من أسرهم بعد نزوحهم إلی منطقه طویله لمعسکرات النازحین أنهم استشهدوا دفاعا عنهم هم یدافعون عن أنفسهم ک حق طبیعی للحیاه ولحریتهم وکرامتهم ، إن ابسط م یمکن تقدیمه لهؤلاء الرفاق هو العنایه بأسرهم والذین تتواصل معهم المجموعه و یفترشون الأرض وتحرقهم حراره الشمس فی النهار ویعصف بهم البرد القارس فی اللیل کما یعانون من سوء التغذیه الحاد والرعایه الصحیه نحن نفعل ما فی وسعنا لمد ید العون لأسرهم تکریما لهم وقد کان الرفیق کهرباء یقول انه یکره الکلاشنکوف ولکنه یکره أکثر ان تؤسر حریته وتهان کرامته ، کما نوضح لکم انه بعد انقطاع اتصالنا بالرفاق قد استشهدوا فی فترات متباعده ولکننا لم نستطیع معرفه ذلک بسبب الحصار الخانق وانقطاع الاتصالات ، أننا نخشى من انتقام الجنجوید من أسرهم التی ما تذال فی مناطق سیطره الجنجوید نکتفی بأسمائهم التی ستحفر فی قلوبنا وفی تاریخ الحرکه التحرریه
ونرید ان نطمئن ان بقیت رفاقنا فی المجموعه فی مناطق بعیده عن الاشتباکات المسلحه ولکن ما یذال هنالک رفاق فی السودان لم یخرجوا بعد ویوصلون صوت المجموعه الی العالم ولکن لا مکان أمن فی السودان حیث تقف البلاد علی شبح موت حرب أهلیه، مثل التی حدثت فی رواندا حیث بداه الدوله والجنجوید بحشد الالاف للمواجهه القادمه وان لم تتوقف الحرب ستکون کارثه بشریه نتوقع فیها موت الملایین من الأبریاء
یا رفاق الدروب التحرریه یا ثوار العالم ان النضال المباشر ضد السلطه ثمنه باهظ ثمنه ارواحنا وحریاتنا وقد اختار رفاقکم فی السودان ان لا یصمتوا وهذه طباع الثوریین وأننا إذ نرید السلام وندعوا للسلام ونبذ الحرب ، ولکن تتجلی ابشع تجارب السلطه العنصریه فی السودان والهیمنه الامبریالیه والتناحر الدولی ، ان من احدی مقولات الرفاق المشهوره لدینا ان السلاح هو الفکره والفکره سلاح فإما ان توجه فکرتک نحو جلادک أو تموت وانت تحملها لذاتک ، هکذا نحن نعیش أحرار أو نموت ثوار ، لذلک نطلب منکم ان توسعوا حملات الدعم فی کل العالم فإن لرفاقنا علینا حق فدفاعهم عن الفاشر دفاع عن کل الثوار فإن بعد سقوط الفاشر فی السودان إمى تقسیم لدولتین دکتاتورییتین عسکرییتین وإما حرب أهلیه وانهار من الدم
تبرعوا لدعم رفاقکم فی السودان
والمجد والخلود لثوارنا الأحرار
الأمین العام للمجموعه فواز مرتضی
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.