خاکستر مرگ بر بنادر ایران

بنا بر گزارش شاخص جهانی پورت‌واچ، ورود و خروج کالا از مهم‌ترین بنادر ایران به کمتر از ۱ ‌درصد برخی بنادر مهم منطقه رسیده است.

حجم تجارت از بنادر ایران در مقایسه با رقبای منطقه‌ای و کشورهای پیشرو بسیار اندک است.

ایران در حالی در دو بندر مهم جنوب کشور فعالیت محدودی دارد که کشورهایی مانند عمان و امارات موفق شده‌اند نقش جهانی پیدا کنند.

نبود اسکله‌های مجهز، ضعف در فناوری بارگیری و ترخیص، و عدم مشارکت در زنجیره‌های جهانی ارزش، باعث شده است که ایران با وجود موقعیت عالی، از تجارت جهانی فاصله بگیرد و رقابت را به بازیگران منطقه‌ای واگذار کند.

این کاستی‌ها موجب شده‌اند که ظرفیت‌های بالقوه بنادر به‌درستی مورد استفاده قرار نگیرند.

شاخص جهانی «پورت‌واچ»، که حاصل همکاری صندوق بین‌المللی پول و دانشگاه آکسفورد است، نشان می‌دهد که ورود و خروج کالا از بنادر حکومت ایران کمتر از ۱ درصد برخی بنادر مهم منطقه است.

درحالی‌که کشورهای حاشیه خلیج‌فارس از اقتصاد دریامحور بهره می‌برند. این کشورها با توسعه لجستیک، ایجاد تسهیلات تجاری و بهینه‌سازی رویه‌های گمرکی، توانسته‌اند بهره‌وری بنادر خود را افزایش دهند.

مقایسه سه شاخص کلیدی شامل تعداد کشتی‌ها، حجم واردات و میزان صادرات، عملکرد بنادر داخلی و بین‌المللی را مشخص می‌کند.

تعداد و نوع کشتی‌هایی که در هر بندر پهلو می‌گیرند، نقش مهمی در ارزیابی توان عملیاتی آن بندر دارند.

بررسی این شاخص‌ها نشان می‌دهد که میزان ورودی کشتی‌ها و نوع آن‌ها، شاخصی برای سنجش کارایی و اهمیت استراتژیک بنادر است.

علاوه بر این، میزان بارگیری و تخلیه کالاها نیز تأثیر قابل‌توجهی بر جایگاه هر بندر در شبکه حمل‌ونقل دریایی دارد.

از نظر نوع، کشتی‌ها به نفت‌کش و حمل بار تقسیم می‌شوند. تعداد کشتی‌ها، نوع محموله ورودی و مقصد آن‌ها، میزان مشارکت هر بندر در تجارت دریایی غیرنفتی را مشخص می‌کند.

مقایسه بندرهای ایران و کشورهای منطقه

کشتی‌های نفت‌کش نیز اهمیت بالایی در بررسی وضعیت بنادر حوزه انرژی دارند.

کشورهای توسعه‌یافته با استفاده از کشتی‌های مدرن و بهینه‌سازی فرآیندهای تخلیه و بارگیری، کارآمدی بنادر خود را افزایش داده‌اند.

بررسی بنادر داخلی و بین‌المللی در ۱۸ دی ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که بنادر حکومت ایران دچار رکود جدی هستند.

داده‌های «پورت‌واچ» نشان می‌دهد که در بندر رجایی، در این روز تنها یک کشتی باری فعال بوده و میانگین هفت‌روزه تردد کشتی‌های باری در این بندر نیز یک کشتی است.

سهم بندر رجایی از حمل‌ونقل کانتینری ۳۷ درصد، کشتی‌های تانکری ۱۴ درصد و کشتی‌های فله‌بر ۱۶.۲ درصد است. این وضعیت نشان‌دهنده کاهش شدید فعالیت‌های تجاری در این بندر است.

بندر خمینی نیز شرایطی مشابه دارد. میانگین هفتگی تعداد کشتی‌های ترددکننده در این بندر نیز تنها یک کشتی است که ۶۶ درصد آن را کشتی‌های فله‌بر تشکیل می‌دهند.

این آمار نشان‌دهنده ناکارآمدی این بندر در جذب و مدیریت محموله‌های تجاری است.

این در حالی است که بندر جبل‌علی امارات با ۱۲ کشتی باری و ۴ کشتی نفت‌کش یکی از پرترافیک‌ترین بنادر منطقه محسوب می‌شود.

میانگین هفت‌روزه تردد کشتی‌ها در این بندر ۱۹ عدد است. سهم بندر جبل‌علی در حمل کانتینری ۵۹.۸ درصد است.

این بندر با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته و استراتژی‌های تجاری مؤثر، توانسته است عملکردی فوق‌العاده از خود نشان دهد.

در بندر صحار عمان، در روز ۱۸ دی ۱۴۰۳، پنج کشتی باری و دو کشتی نفت‌کش فعالیت داشتند.

سهم کشتی‌های محموله عمومی ۳۶ درصد از کل حمل‌ونقل را تشکیل می‌دهد که نشان‌دهنده تنوع کالاهای حمل‌شده است.

در همان روز، در بندر جواهر لعل نهرو هند، ۱۳ کشتی باری و ۳ کشتی نفت‌کش وارد شدند.

این بندر با سهم ۳۱.۶ درصدی در حمل‌ونقل کانتینری، نقش مهمی در تجارت بین‌المللی دارد.

تمرکز بندر بر حمل بارهای تجاری و نفتی، وابستگی اقتصاد هند به تجارت خارجی را نشان می‌دهد.

میانگین تردد هفتگی تنها یک کشتی در بنادر ایران!

مقایسه بنادر داخلی و بین‌المللی در ۱۸ دی ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که بنادر رجایی و خمینی با میانگین هفتگی تنها یک کشتی، سهم محدودی در تجارت جهانی دارند.

حجم واردات بندر رجایی در روز ۱۳۰۳ تن است. مقایسه میانگین هفت‌روزه واردات سال گذشته (۱۴۴۳ تن) با مقدار فعلی، کاهش واردات را نشان می‌دهد که می‌تواند ناشی از مشکلات اقتصادی داخلی یا کاهش تقاضا باشد.

نبود سرمایه‌گذاری کافی در بهینه‌سازی روندهای تجاری، عامل دیگری در کاهش فعالیت این بندر است.

حجم صادرات بندر رجایی ۳۶۸۸ تن است. میانگین تغییرات هفت‌روزه حجم صادرات ۸۵۹ تن است که در مقایسه با سال گذشته (۱۷۸۷ تن)، کاهش محسوسی دارد.

این کاهش ممکن است به مشکلات دسترسی به بازارهای خارجی یا تغییرات تقاضای بین‌المللی مرتبط باشد.

واردات بندر خمینی در روز ۱۰ تن است که بسیار کمتر از میانگین هفت‌روزه حجم واردات (۳۶۴۱۰ تن) است.

این تفاوت ممکن است ناشی از نوسانات شدید اقتصادی یا مشکلات تأمین کالاهای ضروری باشد.

همچنین، مقایسه میانگین هفت‌روزه واردات در سال گذشته (۸۴۷۷۶ تن) با مقدار فعلی، کاهش چشمگیری را نشان می‌دهد که به مشکلات تجاری و محدودیت‌های وارداتی مرتبط است.

ناکارآمدی رویه‌های گمرکی نیز در این کاهش تأثیر داشته است.

این گزارش نشان‌دهنده اختلاف جدی بین عملکرد بنادر داخلی و بین‌المللی در تجارت جهانی است.

درحالی‌که بنادر حکومت ایران مانند رجایی و خمینی با مشکلاتی نظیر کاهش صادرات و واردات، ضعف زیرساخت‌ها و موانع گمرکی روبه‌رو هستند، بنادر بین‌المللی مانند جبل‌علی، روتردام و جواهر لعل نهرو توانسته‌اند با بهره‌گیری از زیرساخت‌های مدرن و سیاست‌های تجاری هوشمند، جایگاه خود را در زنجیره جهانی تثبیت کنند و رشد چشمگیری داشته باشند.

[هند دست ایران را در پوست گردو گذاشت]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)