بانک‌های ایران زیر مهمیز ملایان

وضعیت آشفته بانک‌ها در ایران از دلایل اصلی بحران اقتصادی در این کشور به شمار می‌رود. آنها به‌جای ایفای نقش حمایتی از تولید، به ابزار خدمت به حاکمیت تبدیل شده‌اند. این تغییر مسیر باعث رشد بدهی‌ها و تورم شده است.

لیست جدید بدهکاران کلان بانکی، مربوط به پایان آذرماه، اخیراً توسط بانک مرکزی منتشر شد. براساس این گزارش، مطالبات معوق بانک‌ها از مرز ۷۸۹ هزار میلیارد تومان گذشته است. این رقم ناشی از تسهیلات کلانی است که شرکت‌های دولتی، خصولتی و افراد با نفوذ گرفته‌اند. این وام‌ها بدون پرداخت اقساط باقی مانده‌اند.

در این لیست، اسامی بدهکاران بانک‌های مختلف مانند شهر، اقتصاد نوین، رفاه کارگران، سرمایه و پست ایران به‌روز شده است. این به‌روزرسانی تا پایان پاییز ۱۴۰۳ انجام شده است. بانک‌های توسعه صادرات، خاورمیانه، کارآفرین، کشاورزی، ایران‌زمین، آینده، دی، سینا، ایران ـ ونزوئلا، گردشگری و ملی نیز در این فهرست قرار دارند.

بیشترین بدهی غیرجاری به بانک صنعت و معدن، آینده و پاسارگاد مربوط است. بانک صنعت و معدن با بیش از ۲۲۰ همت در صدر مطالبات غیرجاری قرار دارد. پس از آن، بانک پاسارگاد با بدهی ۱۲۶ همتی و بانک آینده با بدهی ۱۱۵ همتی دیده می‌شوند.

بیشترین تسهیلات توسط بانک‌های مختلف به شرکت مادرتخصصی توسعه معادن و صنایع معدنی خاورمیانه «میدکو» پرداخت شده است. این شرکت با ۲۲۴ هزار میلیارد تومان تسهیلات، در صدر دریافت‌کنندگان تسهیلات قرار دارد. شرکت‌های دبش سبزگستر، سایپا و فولادی نیز جزو بدهکاران مهم بانکی محسوب می‌شوند. پرونده بانکی این شرکت‌ها در بانک‌های مختلف باز است.

شرکت‌های تابعه سیستم بانکی همگی در ردیف ابربدهکاران بانکی

بر اساس آمار بانک مرکزی، شرکت مادرتخصصی بازرگانی دولتی ایران و گروه امیرمنصور آریا بزرگترین بدهکاران بانک ملی هستند. علاوه بر این، شرکت‌هایی مانند چوب و کاغذ مازندران، ذوب‌آهن اصفهان و گروه صنعتی فولاد ایران نیز از بدهکاران بزرگ بانک ملی به شمار می‌آیند.

شرکت‌های راه‌آهن «جمهوری اسلامی»، وردین پازن و حمل‌ونقل ریلی رجا نیز در این فهرست حضور دارند. همچنین، شرکت‌های جهان پلیمر، بلکا بازرگان، نازن‌نخ و فولاد کاویان در میان بدهکاران بانکی قرار گرفته‌اند. فولاد گیلان و شرکت دونخل زرین نیز بدهی‌های سنگینی به بانک‌ها دارند.

بانک‌های مختلف همچنان با چالش وصول مطالبات کلان خود مواجه هستند. این بدهی‌ها نه‌تنها نظام بانکی را تحت فشار قرار داده، بلکه به اقتصاد حکومت ایران نیز آسیب رسانده است. برای بهبود وضعیت، شفافیت و نظارت بیشتر در نظام بانکی ضروری است.

منابع از سپرده‌های مردم تأمین می‌شود. ابهام در بازپرداخت این بدهی‌ها به حقوق عمومی مردم ایران آسیب می‌زند. سیستم بانکی در نظام اقتصادی حکومت ایران کژکارکرد شده‌ است. این مشکل از بنگاه‌داری بانک‌ها و فقدان استقلال بانک مرکزی ناشی می‌شود. دولت‌های منصوب حکومت ایران نیز وعده‌های پوپولیستی خود را از طریق بانک‌ها اجرا کرده‌اند.

سودهای بانکی بالا موجب رشد نقدینگی شده است. رقابت میان بانک‌های خصوصی برای پرداخت سود بیشتر، نقدینگی را افزایش داده است. این امر به عاملی برای تورم و رشد پایه پولی تبدیل شده است.

بانک‌ها بدون پاسخگویی وارد بازارهای مختلف شده‌اند. این اقدام خطرناک تولید را مختل کرده و اقتصاد را بی‌ثبات کرده است. سود بالای بانکی باعث کاهش فعالیت‌های تولیدی شده است. در حالی که رشد اقتصادی متوقف مانده، بانک‌ها در ایران به فعالیت‌های غیرمولد مشغول هستند.

سوداگری بانکی در ایران

بانک‌ها مسیر اقتصاد را تغییر داده‌اند. به بخش خصوصی در ایران تسهیلات نمی‌دهند و آن را به حاشیه رانده‌اند. شرکت‌های مرتبط با بانک‌ها، شرکت‌های دولتی و خصولتی، وام‌های کلانی می‌گیرند اما بازپرداخت نمی‌کنند.

رقابت بانکی در اعطای وام‌ها باعث آشفتگی و افزایش قیمت‌ها شده است. این رقابت مانع رشد سایر بخش‌های اقتصادی شده است. بنگاه‌داری سیستم بانکی، منابع مالی را منجمد کرده و نقش آن‌ها در تأمین مالی اقتصاد را مختل کرده است.

در واقع بانک‌ها منابع مالی را به بنگاه‌های وابسته هدایت کرده‌اند. تسهیلات آسان به شرکت‌های خودی، بدهی‌های کلان بانکی را ایجاد کرده است. این امر مشکلات بزرگی برای اقتصاد به‌وجود آورده است.

نوسانات ارزی و گرانی سکه نشان می‌دهد که سیستم بانکی در بازارهای غیررسمی حضور فعالی دارند. فعالیت تولیدی در کشور سودآوری مشابهی ندارد. این نشان می‌دهد سیستم بانکی سرمایه خود را به بازارهای دلالی ارز و سکه منتقل کرده‌اند.

رفتار بانک‌ها اقتصاد را بی‌ثبات کرده است. ورود بانک‌ها به بازارها باعث افزایش قیمت‌ها و التهاب شده است. در دهه ۸۰، ورود سیستم بانکی به بازار مسکن قیمت‌ها را به‌طور بی‌رویه افزایش داد. این رشد، رکودهای سنگینی را ایجاد کرد که هنوز آثار آن باقی است.

سیستم بانکی به‌جای ایفای نقش در حمایت از تولید، به بحران اقتصادی دامن زده‌اند. سیاست‌های آن‌ها در عمل مانع توسعه اقتصادی شده است. سیستم بانکی در ایران از سرمایه‌های عمومی برای اهداف سودجویانه حاکمیت استفاده می‌کنند. این امر شکاف طبقاتی و فقر را گسترش داده است.

عدم شفافیت در بانک‌ها در ایران

در سال‌های اخیر، سوءمدیریت سیستم بانکی به کاهش اعتماد عمومی منجر شده است. بسیاری از مردم به دلیل عملکرد نامناسب بانک‌ها، سپرده‌های خود را از سیستم بانکی خارج کرده‌اند. این کاهش اعتماد، فشار بیشتری بر اقتصاد وارد کرده است.

رقابت غیرمنطقی بانک‌ها برای افزایش سود، وضعیت اقتصادی را وخیم‌تر کرده است. سیاست‌های نادرست آن‌ها در جذب سپرده‌ها باعث افزایش بدهی‌های کلان شده است. این بدهی‌ها، توان بانک‌ها برای ارائه خدمات مفید به جامعه را کاهش داده است.

بانک‌ها همچنین در بازارهای سرمایه‌گذاری نیز عملکرد نامطلوبی داشته‌اند. آن‌ها به‌جای حمایت از تولیدکنندگان، در بازارهای سوداگرانه فعالیت کرده‌اند. این فعالیت‌ها به افزایش تورم و کاهش قدرت خرید مردم منجر شده است.

عدم شفافیت در عملکرد سیستم بانکی، یکی از دلایل اصلی بحران است. بانک‌ها گزارش‌های مالی خود را به‌طور کامل منتشر نمی‌کنند. این عدم شفافیت، نظارت بر عملکرد آن‌ها را دشوار کرده است. نظارت ناکافی باعث شده بانک‌ها بدون پاسخگویی، به فعالیت‌های مخرب خود ادامه دهند.

سیستم بانکی در ایران به‌عنوان ابزار حاکمیت عمل می‌کنند. آن‌ها به‌جای پاسخگویی به مردم، سیاست‌های حاکمیتی را اجرا می‌کنند. این امر باعث شده که بانک‌ها نقش خود در اقتصاد را از دست بدهند.

[بدهکاران بانکی؛ لیستی طولانی و سر و صدای زیاد برای هیچ!]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)