تقسیم قدرت از جنس وفاق پزشکیان و سهمخواهی قالیباف
در ماههای اخیر محمدباقر قالیباف به دور از حواشی مجلس، تلاش میکند افراد نزدیک خود را وارد بدنه دولت کند.
نواصولگرایانی که طی سالهای اخیر به قالیباف نزدیک شدهاند، اکنون در دولت سمت میگیرند.
حلقه نزدیکان وی یکی پس از دیگری در دولت جایگاه پیدا میکنند.
عموم این افراد در انتخابات مجلس دوازدهم ملایان از لیست انتخاباتی قالیباف بیبهره بودند.
اکنون او با اشارهای آنها را در دولت مستقر میکند. شاید شرط قالیباف برای وفاق، حضور نواصولگرایان در دولت پزشکیان بوده است.
این رویکرد جدید نیست. قالیباف از زمان تشکیل کابینه پزشکیان سهم خود را خواسته و گرفته است.
دو وزیر دولت چهاردهم به قالیباف نزدیک بودند. آنها در وزارتخانههای کشور و ورزش و جوانان مستقر شدند.
سهمخواهی قالیباف از دولت پزشکیان به حدی بود که تنها به این دو وزارتخانه اکتفا نکرد. او وزارت کشور را نیز هدف قرار داد.
وی مومنی را به عنوان نیروی نزدیک خود معرفی کرد. این آشنایی به دوران فعالیت هر دو در نیروی انتظامی بازمیگشت.
انتصاب مومنی موجب اعتراض برخی حامیان پزشکیان شد. قالیباف تلاش کرد این انتصاب را به شناخت شخصی خود از مومنی نسبت دهد. اما این توجیه نتوانست سهمخواهی وی را پنهان کند.
قالیباف فقط مومنی را در لیست وزرای پیشنهادی دولت قرار نداد. قائم مقام او نیز به وزارت آموزش و پرورش راه یافت. این معاون، سابقه فعالیت در ستاد مبارزه با مواد مخدر را داشت.
سهمخواهی «وفاقی» قالبیاف ادامه دارد
وزارتخانه دوم سهم وی، وزارت ورزش بود. او فردی را معرفی کرد که در زمان رقابتهای انتخاباتی، علیه پزشکیان صحبت میکرد. اما این مسائل مانع از وزیر شدن دنیا مالی نشد.
دنیا مالی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ معاون فنی و عمرانی قالیباف در شهرداری تهران بود.
او همچنین عضو شورای شهر چهارم تهران بین سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ بود.
او با لیست اصلاحطلبان به شورا رفت اما در لحظه آخر به قالیباف رای داد.
داستان شرکت سهامی قالیباف در دولت پزشکیان به اینجا ختم نمیشود.
اسامی نزدیکان وی به صورت مستمر در سمتهای جدید دیده میشود.
در ۲۷ شهریور سال ۱۴۰۳، هنوز دولت پزشکیان مستقر نشده بود که یکی از چهرههای قالیباف در دولت منصوب شد.
عباس علیآبادی، وزیر نیرو، مجتبی توانگر را به سمت معاون مالی، حقوقی و امور مجلس وزارتخانه منصوب کرد.
مجتبی توانگر در مجلس یازدهم ملایان زیر سایه قالیباف شناخته شد.
او در تقابل رسانهای با جبهه پایداری و نیروهای سعید جلیلی، پیشقدم بود.
اما توانگر در لیست شورای ائتلاف برای انتخابات مجلس دوازدهم ملایان جایی نیافت.
گفته میشود حذف او شرط صادق محصولی، دبیرکل جبهه پایداری، برای وحدت با «شورای ائتلاف» بود.
تغییر دولت فرصتی شد برای دلجویی از توانگر.
ظاهرا رئیس مجلس ملایان میخواهد الگویی مشابه سعید جلیلی در دولت رئیسی را در دولت پزشکیان پیاده کند.
او درصدد است نیروهای خود را در دولت تثبیت کند. این افراد اغلب در انتخابات مجلس دوازدهم ملایان از حمایت قالیباف بیبهره بودند.
استفاده ابزاری کرسی ریاست مجلس برای سهمخواهی از پزشکیان
در ۲۴ آبان سال جاری، وزیر نفت محسن پیرهادی را به عنوان معاون امور حقوقی و مجلس منصوب کرد.
محسن پیرهادی از نمایندگان نزدیک به رئیس مجلس در مجلس یازدهم ملایان بود.
او با قرار گرفتن در لیست شورای ائتلاف، وارد مجلس شد.
پیرهادی در اجلاسیههای مختلف عضو هیئت رئیسه بود و مسئولیتهای متعددی داشت.
او از مدیران شهرداری تهران در دوره قالیباف و رئیس بسیج شهرداری تهران بود.
در رایگیری شورای ائتلاف، پیرهادی و سعید آجرلو آرای مساوی داشتند. اما تیم قالیباف از رای دادن به پیرهادی خودداری کردند.
این باعث شد آرای او و آجرلو برابر شود. در قرعهکشی، نام آجرلو برای لیست شورای ائتلاف بیرون آمد.
این اتفاق باعث شکست شد. اما اکنون با حمایت قالیباف وارد دولت شده است.
اسامی ذکر شده تنها چهرههای شاخص نزدیک به رئیس مجلس هستند.
این افراد در «شرکت سهامی» او در دولت مدعی «وفاق» پزشکیان حضور دارند.
نمونه دیگر مهدی مسکنی بود. او رئیس صندوق بازنشستگی کشوری بود.
برکناری او توسط احمد میدری، وزیر کار پزشکیان، رئیس مجلس ملایان را ناراحت کرد.
قالیباف از برکناری مسکنی خشمگین شد و اعتراض خود را نشان داد.
وی حتی قانون حجاب را ابزار فشار قرار داد. اما در نهایت مجبور به عقبنشینی شد.
سهمخواهی قالیباف از دولت پزشکیان به روشنی در عملکرد او نمایان است.
به نظر میرسد دولت «وفاقی» که پزشکیان مدعی آن بود همان شرکت سهامی تقسیم قدرت بین اردوی خامنهای از باندهای مختلف آن است.
[سهمخواهی قالیباف از پزشکیان]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.