اخراج کارگران صنعت نفت به دلیل مطالبهگری مطالباتشان!!!
۱۵ نفر از نمایندگان کارگران صنعت نفت به دلیل درخواست حقوق صنفی همکارانشان با خطر اخراج روبهرو هستند.
این افراد، نماینده غیررسمی ۱۲۰ هزار کارگر ارکان ثالث شرکت ملی حفاری و صنعت نفت محسوب میشوند.
آنها اعلام کردهاند که از خردادماه امسال به هسته گزینش جنوب معرفی شدهاند.
نمایندگان پس از احضار توسط این نهاد، درباره مطالبات صنفی همکارانشان توضیحاتی ارائه دادهاند.
در ۷ ماه اخیر، دو نفر از کارگران صنعت نفت حکم اخراج قطعی دریافت کردهاند.
پنج نفر دیگر در انتظار حکم اخراج هستند و هشت نفر دیگر نیز منتظر احضار به هسته گزینش برای تعیین وضعیت شغلی خود هستند.
از سال ۱۴۰۱، این ۱۵ نماینده کارگران صنعت نفت در مکاتبات و جلسات متعدد با مسئولان شرکت ملی حفاری و وزارت نفت خواستار یکسانسازی دستمزدها شده بودند.
آنها خواستار دریافت مزایایی مانند «بنکارت»، «نفتکارت»، وام، تسهیلات بانکی و امکانات تفریحی مشابه همکاران قراردادی بودند.
اما دولت رئیسی به این درخواستها توجهی نکرد.
بیتوجهی دولت به مطالبات ۱۲۰ هزار کارگران صنعت نفت (ارکان ثالث) باعث شد کارگران در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ چندین تجمع اعتراضی برگزار کنند.
اما این اعتراضات تأثیری نداشت و تبعیض در دستمزد و مزایا ادامه یافت.
اختلاف ۱۵ میلیون تومانی در حقوق پرداختی میان کارگران قراردادی و ارکان ثالث همچنان باقی مانده است.
[اعتراضات کارگران صنعت نفت شاغل در مجتمع گاز پارس جنوبی]
تعدیل؛ حربه ملایان در اخراج کارگران
مسئولان وزارت نفت در زمستان ۱۴۰۲ وعده اجرای یکسانسازی دستمزدها از اردیبهشت ۱۴۰۳ را دادند. اما آنها حاضر به توزیع مزایای صنفی و قانونی نشدند.
با پایان اردیبهشت ۱۴۰۳ و عدم اجرای وعدهها، کارگران صنعت نفت از مکاتبه معاون وزارت نفت با وزیر برای توقف طرح یکسانسازی مطلع شدند.
این موضوع باعث شد کارگران تصمیم به برگزاری تجمع جدید بگیرند.
همزمان، نمایندگان کارگران درخواست جلسه مشترک با مسئولان وزارت نفت را مطرح کردند.
به نمایندگان کارگران صنعت نفت اعلام شد که برگزاری این جلسه منوط به دریافت استعلام امنیتی و قضایی است.
در خردادماه ۱۴۰۳، این گروه ۱۵ نفره به دفاتر مربوطه در خوزستان مراجعه کردند تا گواهی تأیید صلاحیت دریافت کنند.
پس از این مراجعات، هر ۱۵ نفر به هسته گزینش جنوب احضار شدند.
احضار این افراد به هسته گزینش، نگرانیهای زیادی در میان کارگران ایجاد کرد.
با شروع احضارها به هسته گزینش، تصمیم به تجمع اعتراضی لغو شد.
اما یاسر احمدینژاد، یکی از اعضای این گروه، در خردادماه و یک هفته پیش از انتخابات ریاستجمهوری ملایان، حکم اخراج دریافت کرد.
اخیراً حکم اخراج دومین عضو این گروه نیز ابلاغ شده است.
مطالبات کارگران صنعت نفت
نمایندگان ۱۲۰ هزار کارگر صنعت نفت میگویند طبق ماده ۳۸ قانون کار و مقاولهنامههای بینالمللی، مزد کارگران قراردادی و پیمانی باید یکسان باشد.
اما این قانون توسط پیمانکاران نادیده گرفته میشود و وزارت نفت نیز اقدامی برای رفع این تبعیض انجام نداده است.
این کارگران میپرسند که طبق کدام قانون، مطالبهگری جرم محسوب میشود؟
چرا کارگری با بیش از ۱۰ سال سابقه باید مجدداً در «هسته گزینش» بررسی شود؟
این در حالی است که پیش از استخدام، صلاحیت امنیتی و حرفهای آنها تأیید شده بود.
کارگران معتقدند برخوردهای اخیر امید آنها را به آینده شغلیشان از بین برده است.
صدور حکم اخراج برای نمایندگان کارگران، نشاندهنده تلاش برای سرکوب مطالبات صنفی است.
آنها تأکید دارند که بیتوجهی به حقوق کارگران، برخلاف قوانین ملی و تعهدات بینالمللی است.
کارگران صنعت نفت معتقدند تبعیض در پرداختها و عدم تخصیص مزایا، شرایط معیشتی سختی را برای آنها به وجود آورده است.
یکی از خبرسازترین برخوردها با مطالبهگری کارگران، دستور وزیر کار دولت رئیسی برای اخراج علی خدایی، سخنگوی جامعه کارگری از شورای عالی کار بود.
این دستور به دلیل اعتراض به قانونگریزی وزیر کار صادر شد و واکنش گستردهای به دنبال داشت.
این روند همچنان ادامه دارد و دهها کارگر پیمانکاری در بخشهای مختلف، به دلیل اعتراضات صنفی یا مطالبه حقوق معوقه، با اخراج و برخوردهای تنبیهی مواجه شدهاند.
این برخوردها شامل کارگران بخشهای مخابرات، واگن پارس اراک، شهرداری تبریز و دیگر صنایع است.
کارگران معتقدند که این رویکرد سرکوبگرانه، راه را برای گفتگو و تعامل سازنده مسدود کرده است.
اخراج کارگران معترض نشاندهنده بحران در روابط کارفرما و نیروی کار در حکومت ایران است.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.