حقیقتا یا سیاستمداران بین‌المللی در حال بازی دادن خودشان و افکار عمومی هستند، یا افکار عمومی علاقمند به بازی خوردن و بازی دادن است. من اساسا متوجه نمی‌شوم که آینده کشوری مانند سوریه چه ربطی به حال و هوا و انگیزه‌های رهبران تحریرالشام و دیگر معارضین اکنون در قدرت دارد. یعنی چه این پرسش که تا چه میزان جناب جولانی تغییر کرده یا نکرده یا هر چیز دیگر؟ دینامیک درونی قدرت که صورت‌های خود را تولید می‌کند، چه ربطی به شخصیت رهبران سیاسی دارد؟ قدرت و ساخت آن موضوعی تاریخی است، هویتی است که صورت‌های آن بر اساس دینامیک درونی خود آن تعیین می‌شود، دینامیکی که خود را در رابطه با مناسبات‌ بیرونی خود سازمان می‌دهد. این موضوع اساسا چه ربطی دارد که جولانی رهبر تحریرالشام باشد، یا گولانی، یا ابراهام لینکلن یا ماندلا؟ یعنی واقعا؟!

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)