چند شعر کوتاه از #زاناکوردستانی
(۱)
هەێنی! دایکەکانی کوردستان
بۆ منداڵی نازددارەکەتان
هەر شەو بەجێ لۆدک و لایەلایە
سووڕەتی ئینفاڵ بخوێنەن!
گاهەس خودا لە خەوی پەنجاه ساڵەی خێزیا و
نەنگ و عاری ئینفاڵی لە بیر کەرد.
◇
آی مادران کردستان
برای فرزند نازنینتان
هر شب به جای لالایی
سوره‌ی انفال بخوانید!
شاید خدا از خواب پنجاه ساله‌اش برخواست
و ننگ انفال را به یاد آورد.
(۲)
کردم،
مجروح!
زخمی کاری به تن دارم،
انفال!
◇
کوردم،
بریندارم!
زامی پڕژان لە جەستەمە،
ئینفاڵ!
(۳)
خواستم شعری برای عشق بسرایم
وطن در آن پدیدار شد.
نمی‌دانم چرا این روزها
نام وطن از زبانم نمی‌افتد؟!
◇
هەزم دەکەرد شیعریک بۆ ئەڤین هڵ‌بەستەکەم
نیشتمان لەناوی دیار بۆ.
نازانەم بۆچی ئەم رۆژانە
نامی نیشتمان لە زمانم ناکەوتە؟!
(۴)
هەچی بەرد برک ئەدەم
بۆ باڵندەی “ئازادی”،
باڵۆنەگرت!
ساڵیان دۆر و دریژیکە مردارەو بووە…
◇
هرچه سنگ می‌انداختیم
به پرنده‌ی آزادی،
نمی‌پرید!
سال‌هاست، که مرده بود…
(۵)
داری مۆوەکانت لەیەک کەرەوە
سەربەستی باڵ و پەل هه‌ڵوه‌شان دەکات
ئەم مزیارانە
لە هەڵفڕین کابۆکی رۆحی تۆ ترسیان بوو
نه لە وەشەی پلکە زڵفەکانت..
◇
موهایت را بگشایی،
آزادی بال خواهد گرفت!
این دژخیمان
از پرواز کبوتر روحت ترس داشتند
نه از رنگ موهایت…
#زانا_کوردستانی
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.