آمار خط فقر؛ این همه تناقض و دروغ چرا؟
رسانههای حکومتی تعداد افراد فقیر ایران را ۳۲ میلیون نفر اعلام میکنند. ولی آیا به راستی این آمار صحیح است؟ نگاهی به این موضوع.
طبق آمار مرکز پژوهشهای اتاق بازرگانی حکومت ایران، تورم در چهار دهه اخیر بهطور میانگین ۲۰ درصد بوده است.
در اقتصادهایی با چنین تورمی، صحبت از سرمایهگذاری و رشد اقتصادی عملاً غیرواقعبینانه است.
در سال ۱۳۹۶، جمعیت زیر خط فقر غذایی بر اساس برآورد وزارت رفاه ۱۸ میلیون نفر بود.
با افزایش تورم و شوکهای اقتصادی سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸، این آمار به بیش از ۲۶ میلیون نفر تا پایان سال ۱۳۹۸ رسید.
بر اساس آمار جدید، تا پایان سال ۱۴۰۰، حدود ۳۲ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی میکنند.
این روند به دلیل تورم مداوم در چند سال گذشته، همچنان در حال تشدید است.
بخشی از این تورم را میتوان به رشد نقدینگی نسبت داد که دلایل آن شامل هزینههای بالای دولت، تأمین مالی کسری بودجه از طریق چاپ پول، نبود بودجهریزی شفاف، سلطه مالی، و عدم استقلال بانک مرکزی است.
در حال حاضر، افزایش نرخ ارز به عامل اصلی تورم بیرویه در حکومت ایران تبدیل شده است.
ارتباط بین نرخ ارز، تورم و رشد نقدینگی در سالهای اخیر کاملاً مشهود است. این شرایط باعث افزایش جمعیت زیر خط فقر شده است.
تورم در حکومت ایران تنها با نقدینگی توضیح داده نمیشود.
نوسانات شدید ارز، تحریمها و بیثباتی سیاسی از عوامل دیگر هستند.
این عوامل در کنار هم منجر به افزایش تعداد افرادی میشود که در زیر خط فقر به سر میبرند.
عدد واقعی خط فقر در ایران چقدر است؟
اگر بخواهیم با دید جامعتر نگاه کنیم، اقتصاد حکومتی که ۳۲ میلیون نفر از جمعیت آن در سال ۱۴۰۰ زیر خط فقر قرار دارند، نیازمند اصلاحات بنیادین است که از ملایان بعید است.
ولی آیا آمار فقر در ایران واقعا ۳۲ میلون نفر است؟
بورس نیوز در روز ۲۷ آبان ۱۴۰۳ نوشت بر اساس آمارهای رسمی مرکز پژوهشهای مجلس، خط فقر در سال جاری نسبت به دو سال پیش ۸۰ درصد افزایش یافت.
با توجه به آمار ۳۲ میلیون نفر فقیر و گزارش جدید مرکز پژوهشهای مجلس، وقتی خط فقر نسبت به سال ۱۴۰۱ هشتاد درصد افزایش داشته باشد آمار فقر نیز به همین میزان افزایش مییابد.
سال ۱۴۰۱ را نیز در نظر نمیگیریم و با احتساب همان ۳۲ میلیون سال ۱۴۰۰ و رشد ۸۰ درصدی از ۱۴۰۱ تا کنون، میزان افراد فقیر به ۵۷ میلیون نفر رسیده است.
خاصه آنکه حقوق و درآمد حقوقبگیران نیز مطلقا با نرخ تروم حتی رسمی محاسبه نشده است.
نرخ تورم رسمی نیز قطعا بسیار بیشتر از نرخ تورم رسمی میباشد.
در نتیجه میتوان تلویحا گفت که رقم واقعی از ۵۷ میلیون فقیر بیشتر نیز میباشد.
بر اساس گزارش ارگانهای آماری حکومت ایران، اعلام شد که در سال ۱۳۹۸ نرخ فقر حدود ۳۲ درصد بوده است.
یعنی یک سوم جمعیت ایران زیر خط فقر بوده است؛ یعنی ۲۶ میلیون نفر.
در سال ۱۳۹۹ خط فقر رشد زیادی درصدی داشت یعنی باز هم بر تعداد افراد فقیر افزوده شده است.
یعنی در سال ۱۳۹۹ و بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس و آمار رسانههای حکومت ایران در این سال، بیش از ۶۰ درصد کل جمعیت ایران زیر خط فقر بودهاند.
این همه دورغ و تناقض برای پوشاندن چه واقعیتی؟
مرکز پژوهشهای مجلس همچنین اعلام داشته بود که در سال ۱۳۹۷ تا ۴۰ میلیون نفر زیر خط فقر بودهاند.
با این وجود و افزایش نرخ فقر در سالهای اخیر که همواره رشد داشته است اما مرکز پژوهشهای مجلس در آبان ۱۴۰۳ در آماری متناقض اعلام کرد که بیش از ۳۰ درصد کل جمعیت کشور زیر خط فقر هستند.
همان طور که مشاهده میشود آمارها کاملا متناقض و در تضاد با یکدیگرند. برخی مواقع اعداد پایین داده میشود و برخی اوقات ارقام بالاتر.
حکومت ایران اما سعی دارد در چند سال اخیر تعداد افراد زیر خط فقر را حدود ۳۰ تا ۳۲ میلیون نفر اعلام کند.
در سال ۲۰۲۳ نیز آمار وزارت رفاه حکومت ایران اعلام داشت که ۴۰ درصد از جمعیت کشور زیر خط فقر مطلق و نه حتی خط فقر قرار دارند.
حسین راغفر اقتصاددان حکومتی نیز در مرداد ۱۴۰۲ از خط فقر مطلق ۵۰ میلیون نفری در کشور در سال ۱۴۰۲ خبر داد.
خبر آنلاین نیز در اسفند ۱۴۰۲ خبر داد که سقوط ریال ایران باعث شده ۶۰ درصد مردم ایران به زیر خط فقر بروند.
باز تکرار میکنیم ارقام و اعداد کاملا متناقض و در تضاد با هم هستند. قطعا بیشتر آنها نیز شامل مهندسی و سانسور میشوند.
اما همین میزان خط فقر در کشوری که ۵۶ برابر کل اروپا گاز و نفت کشف شده داشته و ۳۸ برابر اروپا ذخائر معدنی دارد انسان را به شگفتی وا میدارد.
معلول مشخص است. علت نیز مشخص است. راهکار نیز مشخص است از بین بردن علت معلول.
[آیا فقط ۳۰ میلیون ایرانی زیر خط فقر هستند؟]
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.