پیام ویژه به مردم قهرمان کازرون
یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد؟
دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد
صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی بر نخاست
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد
گوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند
کس به میدان در نمی آید سواران را چه شد
کاری کارستان نمی بینم چرا از کازرون
آن غرور و غیرت فرزند دیوان را چه شد؟
مردم سلحشور کازرون
از دلاوری و شجاعت و غیرت و جوانمردی شما بسیار شنیده ام. آنچه شخصا بیاد دارم در سال ۱۳۵۷ در کازرون همتراز با مراکزاستانهایی چون تهران و تبریز و اصفهان و مشهد و شیراز ….که چون آتشفشان شعله های انقلاب را می پراکندند حکومت نظامی برقرارشد که علت آن ترس رژیم شاه از سلحشوری شما مردم غیور بود و آنچه بعدا دیدم قیامها و مبارزات با صلابت شما علیه استبداد شیخبود که دو نمونه بی نظیر آن در برخورد با نمایندگان رهبر حقه باز و نامشروع میباشد بگونه ای که دیگر کمتر کسی جرات پذیرش امامتجمعه شهر شما را دارد .
از شجاعت و میهن پرستی شما آنچه خوانده ایم به مبارزات شکوهمند شما همراه با ایل بزرگ قشقایی و بختیاری و دلیران تنگستان کهمتجاوزین انگلیسی را تار و مار و از کشور اخراج کردید محدود نمی شود بگونه ای که هر برگی از تاریخ مبارزات ملت ایران را کهبگشاییم نشانی از شما را می یابیم از پایمردی شما در کنار آریوبرزن و یوتاب علیه لشکر اسکندر تا هزیمت متجاوزین انگلیسی و غیره وهمین سابقه مبارزاتی و جوانمردی و غیرتمداری شما ما را امیدوار کرده بود که بجای انتظار قیام و حرکتی از خراسان و آذربایجان ودیگر مناطق کشور چشم امید به کازرون و جنوب کشور داشته باشیم بویژه اکنون که ایادی استبداد ولایی که آموزش و پرورش و آموزشعالی ما را به ورشکستگی و ابتذال کشیده اند و این ورشکستگی و ابتذال دامنگیر کل کشور نیز گردیده به نحوی که هر روز خبرخودکشی غنچه های نوشکفته مردم بخاطر بدرفتاری مسئولان بی مسئولیت و منحط منتشر می شود که آخرین نمونه های آن خودکشیآرزوی خاوری ۱۶ ساله در شهر ری و آیناز کریمی دختر عزیزمان در کازرون است .
آیا اینهمه جنایت و روند قهقرایی که انحطاط کشور را در پی داشته دلیل کافی برای قیام علیه استبداد ولایی نیست؟! آیا هر روز بایدمنتظر بمانیم تا عزیزانمان قربانی جهل مقاماتی که کنترل آموزش و پرورش و فرهنگ کشور را در دست دارند شوند و ما به تشییع جنازهآنها بسنده کنیم ؟!
امروز کازرون میتواند پرچمدار قیامی ملی باشد که از جنوب کشور آغاز و گستره آن تمام کشور را در برگیرد.و حاکمان غیرقانونی برایران را همچون مهاجمان انگلیسی از کشور اخراج و به سلطه آنان پایان دهند. پر واضح است که قصد ما تکرار قیامهای ناکام گذشتهنیست بلکه قیامی مدیریت شده با نقشه راه متکی به استراتژی خشونت پرهیز و تاکتیک نافرمانی مدنی و اعتصابات عمومی خواهد بود که با اعتصابات کامل مدارس و دانشگاه شروع میشود و همبستگی دیگر اقشار را بر میانگیزد و به همبستگی ملی منجر خواهد شد وموازنه قدرت را بنفع مردم تغییر خواهد داد بدیهی است که در چارچوب نافرمانی مدنی از پرداخت هرگونه وجهی اعم از مصرف بهای آبو برق گاز و تلفن و مالیات و عوارض به حکومت خودداری وهرگونه معامله با آن قدغن خواهد بود و اعتصاب مدارس و دانشگاه ها بهسایر صنوف و اقشار و صنایع گسترش خواهد یافت. فرصت های سیاسی تکرار شدنی نیست این مناسبت را از دست ندهیم.
درود به مردم سلحشور کازرون
سرافراز ملت ایران
پاینده ایران
قاسم شعله سعدی
۱۴۰۳/۸/۱۸
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.