کمبود ۱۰۰ هزار پرستار و خانهنشینی ۵۰ هزار!!!
محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، اعلام کرد که ۵۰ هزار پرستار در خانه نشستهاند.
کمبود نیروی انسانی در این قشر، مهمترین چالش نظام سلامت در کشور است. این مشکل روز به روز بحرانیتر میشود.
در این میان، شاهد مهاجرت مداوم گروهی از این صنف به خارج از کشور هستیم.
برخی دیگر نیز تصمیم به تغییر شغل میگیرند و به دنبال مشاغل دیگر برای گذران زندگی میروند.
این موضوع مطرح میشود که چرا این قشر از شغل خود رضایت ندارند و ترجیح میدهند به خانه نشینی روی آورند.
دبیرکل خانه پرستار در مورد دلایل خانه نشینی و تغییر شغل این قشر علیرغم کمبود نیروی پرستاری در مراکز درمانی کشور توضیحاتی ارائه داد.
شریفی مقدم در این خصوص گفت که ۵۰ هزار پرستار خانه نشین داریم. او افزود: «اگر زیرساختهای مناسب ایجاد نشود، استخدام نیرو به مانند آبی است که از آبکش رد میشود.»
او به مشکل نگهداشت نیروی پرستاری اشاره کرد و بیان داشت که به همین دلیل، نیروهای جدید به محض استخدام ترک کار میکنند. این واقعیت انکارناپذیر است.
او همچنین افزود که مسئولان وزارت بهداشت تأیید میکنند که نیروهای جدید در مدت زمان کوتاهی از کار میروند، چرا که درآمد آنها پایین است.
شریفی مقدم به این پرسش که چه باید کرد و راهکار چیست، پاسخ داد که تا زمانی که جذابیت شغلی ایجاد نشود، نمیتوان این قشر را نگه داشت.
او اضافه کرد: «اگر کارانهها با حقوق برابر شوند و مبلغ فوقالعاده خاص افزایش یابد، شاید بتوانیم نیروها را نگه داریم.»
او به این نکته اشاره کرد که پیشنهاداتش به این معناست که شاید حقوق این صنف به دو برابر برسد تا حداقلی از زندگی آنها تأمین شود.
با کمبود ۱۰۰ هزار پرستار مواجهیم
دبیرکل خانه پرستار تأکید کرد که تا زمانی که این مشکلات حل نشود، نیروی پرستاری در کشور نمیماند. این قشر مهاجرت میکنند و وزارت بهداشت به آنها چنین مسیری را پیشنهاد داده است.
او افزود که بسیاری میگویند بودجه کافی نیست، اما در واقع بودجه موجود است، ولی در جاهای دیگر هزینه میشود.
شریفی مقدم بر اصلاح پرداختیها به این قشر برای اضافه کاری تأکید کرد. او گفت: «حداقل دستمزد برای اضافه کاری باید ۱۰۰ هزار تومان باشد و این رقم منطقی است.»
وی خاطرنشان کرد که اگر انگیزههای شغلی برای این صنف فراهم نشود، انتظار بهبود شرایط کار منطقی نیست.
پیشتر، رئیسکل «سازمان نظامپرستاری» نیز گفته بود که استانداردها و شاخصهای مرتبط با نیروی انسانی در حوزه سلامت بسیار پایین است.
احمد نجاتیان به این نکته اشاره کرد که برای جبران کمبود نیروی انسانی، این قشر به اضافهکاری اجباری وادار میشوند، اما پرداختیها متناسب با سختی کار آنها نیست.
مشکلات و معضلات این قشر در مرداد ماه سال جاری باعث اعتصاب سراسری شد.
در این اعتصاب، صدها نفر از اعضای این صنف در بیمارستانهای دولتی در ۱۶ استان کشور اعتراض کردند.
[تجمع اعتراضی پرستاران، مالباختگان و نفت گران و سایر اقشار مردم ایران]
اعتصابات این قشر منجر به برخورد امنیتی و بازداشت تعدادی از اعضای آنها شد.
در اردیبهشت ۱۴۰۳، رئیسکل سازمان نظام پرستاری اعلام کرد که با کمبود بیش از ۱۰۰ هزار نیروی پرستاری مواجه هستیم.
محمدتقی جهانپور بیان کرد که برآوردهای سازمان نشان میدهد که این قشر به شدت کمبود دارند.
در ۲۷ تیر ۱۴۰۲ نیز رئیسکل سازمان نظام پرستاری گفت که بین ۲۰ تا ۳۰ هزار پرستار بیکار در کشور وجود دارد و در عین حال با کمبود بیش از ۱۰۰ هزار پرستار در مراکز درمانی مواجه هستیم.
سالیانه ۶۰۰۰ هزار بازنشسته ولی استخدام برابر با صفر
محمد میرزابیگی نیز به کمبود نیروی پرستاری اشاره کرد و گفت که شیوع بیماریهای نوپدید و گسترش جمعیت سالمندان نیاز به نیروهای پرستاری را افزایش داده است. اما مجوزهای استخدامی متناسب با نیازها صادر نمیشود.
در ۱۳ اسفند ۱۴۰۲، قاسم ابوطالبی نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری خواستار افزایش فوری نیروی پرستاری شد.
او گفت که در حال حاضر ۲۴۰ هزار پرستار فعال داریم، اما به حداقل ۱۰۰ هزار پرستار دیگر نیاز داریم.
در ۱۳ مهر ۱۴۰۳ نیز ابوطالبی عدم جایگزینی نیروهای بازنشسته را دلیل کمبود پرستار عنوان کرد.
او افزود که سالانه ۶۰۰۰ پرستار بازنشسته میشوند و این موجب کمبود نیروی پرستاری در بیمارستانها میشود. قرار بود در برنامههای توسعه پنجم و ششم، سالانه ۱۰ هزار پرستار استخدام شوند، اما این وعدهها محقق نشد.
نجاتیان، رئیس سازمان نظام پرستاری، درباره آمار مهاجرت این قشر نیز گفت که در حال حاضر، ۳ هزار گواهی صلاحیت حرفهای برای مهاجرت به این قشر صادر میشود.
این قشر به طور متوسط ۲۵ هزار تومان برای هر ساعت اضافهکاری دریافت میکنند، در حالی که با شیفتهای سنگین و اضافهکاری اجباری مواجه هستند.
به گونهای که پس از اتمام شیفت، ۸۰ ساعت اضافهکاری اجباری به آنها تحمیل میشود.
این فشار کاری زیاد و پرداختی پایین، موجب نارضایتی اعضای این صنف شده است. این نارضایتی باعث افزایش ترک خدمت و استعفای آنها شده است.
در ۲۱ آبان ۱۴۰۲، دبیرکل خانه پرستار اعلام کرد که کمبود پرستار به حدی جدی است که بیماران جان خود را به خطر میاندازند.
او گفت که اگر بیماران از این مشکل آگاهی ندارند، دو دلیل دارد: یا از وضعیت آگاه نیستند یا اینکه ظلم شده و این کمبودها را پذیرفتهاند. او به وضوح بیان کرد که بیماران به دلیل کمبود پرستار جان خود را از دست میدهند.
با این وجود حاکمیت ملایان به درمان و مداوای بیماران گروههای مزدور و نیابتی خود مانند نیروهای حزبالله و مجروحان پیجرها اقدام میورزد!
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.