شبی که انسانیت زیر پا رفت؛ یادداشتی از قلب فاجعه

شبی که آزادی در قلبش به آتش کشیده شد و انسانیت در خون غرق شد. آن شب، هرگز از یادم نمی‌رود. من در خیابان‌های اصفهان ، به عنوان یک معترض، با امید و شجاعت ایستاده بودم. اما ناگهان، حقیقت تلخ و وحشتناک سر برآورد؛ حقیقتی که نشان داد این رژیم چه وحشیانه به زندگی انسان‌ها تعرض می‌کند.

درست روبه‌روی من، جوانی که با تمام وجود برای حق خود می‌جنگید، به خاک افتاد. نگاهش، پر از امید و شجاعت بود، اما بلافاصله با هجوم بی‌رحمانه نیروی سرکوب، به زانو درآمد. هر ضربه‌ای که بر بدنش می‌بارید، صدای زخم‌زده‌ام را در سینه‌ام فریاد می‌کرد. وقتی گلوله‌ای به سینه‌اش اصابت کرد، زندگی‌اش در یک لحظه قطع شد و خونش به سمت من پاشید، گویی تکه‌ای از وجودم را به خود می‌گرفت.

خون بر صورت؛ واقعیتی که بر ما تحمیل شد

در آن لحظه، صورت من پر از خون او شد. نه تنها خون، بلکه درد، وحشت و شعله‌های خشم، بر روح من نشسته بود. آن لحظه، تبدیل به نشانه‌ای از ظلمی شد که جمهوری اسلامی بر مردم خود تحمیل کرده است. این حکومت، نه تنها انسان‌ها را می‌کشد، بلکه با هر جنایت، نشان می‌دهد که از انسانیت فاصله‌ای طولانی دارد.

من در وحشت به عقب رفتم، با شتابی که گویی شبح مرگ به دنبالم بود. این حکومت، به خیال خود می‌خواهد ما را بترساند، اما نمی‌داند که خشم ما چقدر عمیق و ریشه‌دار است. در دل هر یک از ما، آتش انقلاب می‌سوزد و ما هرگز فراموش نخواهیم کرد که چه بر سر این جوان آمد.

شهادت بر جنایت؛ پیامی برای حاکمیت تروریستی

این یادداشت، فریادی است از دل تاریکی. فریادی که به گوش جهانیان می‌رسد: ما هرگز فراموش نخواهیم کرد. خون این جوان، نه تنها نماد ستم بر او، بلکه نمایانگر تمامی قربانیان این رژیم است. ما به عنوان یک ملت، باید این حقیقت را فریاد بزنیم. ما در برابر جنایتکاری که خود را «حکومت» می‌نامد، سکوت نخواهیم کرد.

هر قطره‌ی خون بر زمین، یک گواه است بر بی‌رحمی این رژیم. ما به صدای خاموشان نیاز داریم، صدای آن‌هایی که به خاطر آزادی جان باختند. ما در این جنگ، تنها نیستیم. این یک مبارزه جهانی است و ما از هرجایی که هستیم، صدایمان را بلند خواهیم کرد.

زنده بمانید؛ مقاومت ادامه دارد

خون بر صورت من، یادآور آن است که ما هرگز تسلیم نخواهیم شد. هر بار که به یاد آن شب می‌افتم، هرگز نمی‌توانم از یاد ببرم که ما در این مبارزه، برای زندگی، برای آزادی و برای حق انسانی‌امان می‌جنگیم. ما از این شب وحشتناک و از آن جوان شجاع، نیرو می‌گیریم.

ما ایستاده‌ایم و خواهیم ایستاد. نه فقط برای یادآوری او، بلکه برای تمام قربانیانی که با ظلم این رژیم جان باختند. این یک جنگ برای آزادی است و ما تا آخرین نفس، در این جنگ خواهیم ماند.

حق کپی رایت برای نویسنده محفوظ می باشد.

آرش توکلی- اصفهان شب های خونین مهر ۱۴۰۱

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)