اظهارات  اقتصادان حکومتی و اقتصاد مافیایی خامنه‌ای

فرشاد مؤمنی، اقتصاددان حکومتی دانشگاه طباطبایی و رئیس مؤسسه دین و اقتصاد، در مقاله‌ای تحت عنوان «چگونه از دام توسعه‌نیافتگی فاصله بگیریم؟» وضعیت اقتصادی حکومت ایران را بررسی کرده است.

این اقتصاددان حکومتی معتقد است که توسعه در گروی تسخیر علم است. او می‌گوید اگر مسائل را به‌صورت علمی بررسی کنیم، می‌توانیم از بحران‌های توسعه‌نیافتگی خارج شویم.

به گفته این اقتصاددان حکومتی، در قرن ۲۱، خروج از دورهای باطل توسعه‌نیافتگی به‌طور متوسط یک ربع قرن زمان نیاز دارد، البته به شرطی که تحولات معرفتی، نهادی و ساختاری ضروری شکل گیرد.

این اقتصاددان حکومتی تأکید می‌کند که مسیر توسعه نیاز به تدارکات معرفتی عمیق دارد. فهم علمی و متناسب با شرایط زمانی از الزامات اصلی توسعه است.

او معتقد است که اگر به رویکردهای دنباله‌رو و منفعلانه تکیه کنیم، توسعه غیرممکن خواهد شد. روشنفکران توسعه‌خواه باید با مسئولیت فکری و شناخت عمیق از جامعه و جهان، چند قدم جلوتر از جامعه حرکت کنند. این حرکت پیش‌رو می‌تواند لوازم معرفتی لازم برای توسعه پایدار را فراهم کند.

این اقتصاددان حکومتی اشاره می‌کند که برای برون‌رفت از دورهای باطل توسعه‌نیافتگی، باید هم اقتصاد سیاسی ملی و هم اقتصاد سیاسی بین‌المللی را بشناسیم. در قرن ۲۱، اهمیت اقتصاد سیاسی بین‌المللی بسیار بیشتر از گذشته شده است.

او معتقد است که عدم شناخت کافی از اقتصاد سیاسی بین‌المللی، باعث می‌شود که سلطه دیگر کشورها را نادرست درک کنیم. این عدم آگاهی ممکن است ما را به سوی قدرت‌هایی بکشاند که به توسعه‌نیافتگی دامن می‌زنند.

اقتصاددان حکومتی؛ از اقتصاد تا معرفت‌درمانی

این اقتصاددان حکومتی به نمونه‌ای از صنعت خودرو اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که روابطی که حکومت ایران با چین در این صنعت تعریف کرده، هیچ ارتباطی با سیاستگذاری یک کشور مستقل و توسعه‌خواه ندارد.

او تأکید می‌کند که در شرایطی که با مسائل فوری و جدی روبه‌رو هستیم، این موضوع حتی موضوع گفت‌وگوی روشنفکران توسعه‌نیافته ما هم نمی‌شود. او می‌گوید اگر اقتصاد سیاسی بین‌المللی را به درستی بشناسیم، می‌توانیم روابط بین‌المللی خود را به نحو دیگری سامان دهیم.

این اقتصاددان حکومتی می‌افزاید که ضعف معرفتی، عامل اصلی توسعه‌نیافتگی است. او اشاره می‌کند که در حسن نیت کسانی که این مراودات را شکل داده‌اند تردیدی نیست، اما ضعف معرفتی باعث شده است که گام‌های اشتباه برداریم.

ضروریاتی که این اقتصاددان حکومتی در مورد معرفت و ادراک اقتصادی بیان می‌دارند مقوله‌ای تخصصی است و حرفی در آن نیست.

اما پیرامون آن باید چند نکته را در نظر گرفت.

اول اینکه مشکل اقتصاد آشفته ایران فقدان و عدم شناخت، ادراک و معرفت اصول اقتصادی نیست.

هستند بسیاری متخصصان و استادان دانشگاهی که صاحب‌نظران خبره‌ای در این زمینه هستند و از دیرباز نیز سیاست‌های دستوری ملایان را مورد نقد و نکوهش قار می‌دهند.

دوم اینکه زیربنای سیاست‌های اقتصاد حاکمیت ملایان چون بر اساس استانداردهای تعریف‌شده هیچ یک از متدهای اقتصادی نیست، لاجرم کارساز نمی‌افتد.

اقتصاد ایران تحت حاکمیت ملایان به مانند حکمرانی مافیایی می‌ماند که دولت در آن نقشی کاملا فرعی را دارد.

بالای سر دولت ولی فقیه سکاندار اصلی حاکمیت است.

اهداف و مطامع خامنه‌ای و سلف او خمینی نیز نه شکوفایی اقتصادی ایران که صدور «انقلاب‌»شان به جهان بوده است.

این سیاست ضروریات اقتصادی خودش را می‌خواهد همان گونه که ضروریات ایدئولوژیکش را.

مشکل از فقدان معرفت اقتصادی نیست از جای دیگری است

از این رو حاکیمت مجبور است گردونه اقتصادی کشور را به گونه بچرخاند و مبلمان اقتصادی کشور را به گونه‌ای بچیند که بتواند این مطامع را پیش ببرد.

با دولت معقول و تعریف‌شده عام در کجای جهان می‌توان هزاران هزار میلیارد دلار برای انواع و اقسام جاه‌طلبی‌های هسته‌ای، موشکی، ترورویسم، دخالت‌های منطقه‌ای، ساخت گروه‌های نیابتی، ارسال تسلیحات و تجهیزات و… سیاهه‌ای بالابلند از این سنخ آنهم خارج از قانون بودجه، را تامین کرد؟ قطعا در هیچ کجا.

از این رو حاکمیت ملایان اقتصاد ایران را نه ار روی معرفت‌نشناختی بلکه بر اساس اهدافش به گونه‌‌ای مافیایی و قبلیه‌ای اداره کرده که بتواند بودجه‌های کلان این مطامع را از ثروت‌های جاری کشور به موازات بودجه ناچیز جاری دولت تامین کند.

از این رو مشکل در عدم معرفت از علم اقتصاد و شناخت مورد اشاره مومنی نیست. بلکه خانه اقتصاد ایران از پای بست ویران است.

نمی‌توان گفت اقتصاد، شبکه‌ای مافیایی که بر خلاف تمامی عرف‌های جهانی پولشویی می‌کند تامین مالی تروریسم می‌کند و…

۷ دی ۱۳۹۹ محمود الزهار، وزیر خارجه پیشین و عضو ارشد حماس، اعلام کرد در دیدار سال ۱۳۸۵ با قاسم سلیمانی در تهران، «مشکل حقوق کارمندان را توضیح دادم و حاج قاسم فوراً درخواست ما را پاسخ داد به‌گونه‌ای که روز بعد که پایان سفر بود، ۲۲ میلیون دلار در چمدان‌های فرودگاه (تهران) دیدم».

الزهار همچنین گفته بود: «قرار بود مبلغ بیش‌تری پرداخت شود اما (هیئت حماس) ۹ نفره بود و نمی‌توانستیم بیش از این حمل کنیم زیرا هر چمدان ۴۰ کیلوگرم گنجایش داشت».

نمود و تجسدی از اقتصاد مافیایی بدون نیاز به معرفت‌شناسی اقتصادی که مومنی اقتصاددان حکومتی مدعی آن می‌شود.

[فرشاد مومنی خطاب به رئیسی؛ خدا نگفته ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید تا می‌توانید دروغ بگویید!]

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)